Legislator Jurisprudence & Législation
V CNP 96/11 Généré par l'IA

Supreme Court dismisses cassation appeal against second-instance judgment due to lack of legal grounds.

Numéro de cause V CNP 96/11
Autorité / Tribunal
Juridiction Pologne (PL)
Issue du litige Rejeté (Dismissed)

Synthèse Legislator

Généré par l'IA

The Supreme Court rejected the plaintiff's cassation appeal against a final judgment from the Court of Appeal. The plaintiff argued for a retrial, but the Court found that the lower court's decision had already been properly challenged via an appeal. The Court ruled that a cassation appeal against a second-instance judgment is inadmissible when the plaintiff failed to file a cassation against that same judgment previously.

Regeste Legislator

Généré par l'IA

Art. 4241 § 1, 2 k.p.c.; A cassation appeal against a final judgment of the second instance is inadmissible if the party did not utilize the available cassation remedy against that specific judgment or if the Supreme Court previously refused to accept such a cassation.

Mots-clés

Généré par l'IA
cassation appeal inadmissibility second instance judgment exhaustion of remedies civil procedure law supreme court jurisdiction

Dispositions légales citées

Généré par l'IA
art. 4241 § 1 i 2 k.p.c.
Sądu Okręgowego na podstawie art. 4241 § 1 i 2 k.p.c. wnosząc o stwierdzenie ich
art. 4248 § 2 k.p.c.
art. 98 § 1 i 3 k.p.c.
orzeczono na podstawie art. 98 § 1 i 3 w zw.
art. 391 § 1 k.p.c.
orzeczono na podstawie art. 98 § 1 i 3 w zw. z art. 391 § 1 w zw. z art.398 21 i art.
art. 398 § 21 k.p.c.
art. 4241 § 1 k.p.c
(art. 4241 § 1 k.p.c.). Skarga taka jest więc niedopuszczalna zarówno gdy strona
art. 4248 § 2 k.p.c
art. 42412 k.p.c

Jurisprudence citée

Généré par l'IA

Vous souhaitez savoir comment cet arrêt s'applique à votre dossier ?

Analysez cette décision avec la législation fédérale, le droit cantonal, la doctrine et la jurisprudence subséquente dans Legislator AI.

Ouvrir dans Legislator →

Texte complet

Sygn. akt V CNP 96/11

POSTANOWIENIE

Dnia 19 września 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Iwona Koper

w sprawie ze skargi T. P.-S.

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego

z dnia 22 grudnia 2009 r., w sprawie z powództwa T. P.-S.

przeciwko R. D., A. G. i R. L.

o zapłatę,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 19 września 2012 r.,

odrzuca skargę i zasądza od T. P.-S. na rzecz R. D. kwotę

1.800 zł (jeden tysiąc osiemset) tytułem kosztów postępowania

wywołanego wniesieniem skargi.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 22 grudnia 2009 r. Sąd Apelacyjny oddalił apelację powódki

T. P. – S. od wyroku Sądu Okręgowego w K. oddalającego powództwo o zapłatę.

Powyższy wyrok powódka zaskarżyła skargą kasacyjną, która nie została

przyjęta do rozpoznania przez Sąd Najwyższy postanowieniem z dnia 12 kwietnia

2011 r.

Obecnie T.P.- S. zaskarżyła wyrok Apelacyjnego i poprzedzający go wyrok

Sądu Okręgowego na podstawie art. 4241 § 1 i 2 k.p.c. wnosząc o stwierdzenie ich

niezgodności z prawem.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia

przysługuje co do zasady tylko od orzeczenia sądu drugiej instancji, a jedynie

w wyjątkowych wypadkach od prawomocnego orzeczenia wydanego przez sąd

pierwszej instancji. Pojęcie „wyjątkowego wypadku” odnosi się zarówno do

przyczyn niezgodności z prawem orzeczenia jak i powodów, dla których strona nie

skorzystała z możliwości jego zaskarżenia. Sytuacja taka jednak w stanie niniejszej

sprawy nie zachodzi, gdyż postanowienie Sądu Okręgowego zostało uprzednio

zaskarżone przez powódkę apelacją, którą Sąd Apelacyjny oddalił.

Przesłanką skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

orzeczenia sądu drugiej instancji jest niemożność jego zmiany lub uchylenia

(art. 4241 § 1 k.p.c.). Skarga taka jest więc niedopuszczalna zarówno gdy strona

nie wykorzystała możliwości zaskarżenia takiego orzeczenia przysługującą jej

skargą kasacyjną jak i wówczas, gdy Sąd Najwyższy odmówił uprzednio przyjęcia

do rozpoznania skargi kasacyjnej wniesionej od tego orzeczenia (post. SN z dnia

25 lipca 2008 r., III CNP 33/08, nie publ.).

Z tych przyczyn wniesiona skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art.

4248 § 2 k.p.c. O kosztach postępowania wywołanego wniesieniem skargi

orzeczono na podstawie art. 98 § 1 i 3 w zw. z art. 391 § 1 w zw. z art.398 21 i art.

42412 k.p.c.

es