Legislator Jurisprudence & Législation
V CNP 94/11 Généré par l'IA

Supreme Court dismisses appeal for failure to prove impossibility of other legal remedies under Civil Procedure Code.

Numéro de cause V CNP 94/11
Autorité / Tribunal
Juridiction Pologne (PL)
Issue du litige Rejeté (Dismissed)

Synthèse Legislator

Généré par l'IA

The Supreme Court dismissed the appeal filed by Z. S. and I. S. against a final judgment ordering payment to B. S. The appellants argued that a cassation appeal was inadmissible, but failed to demonstrate why other legal remedies were impossible. The court ruled that the appeal did not meet the statutory requirement to exhaust or prove the unavailability of alternative means to challenge the lower court's decision.

Regeste Legislator

Généré par l'IA

Art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c.: An appeal for annulment of a final judgment must conclusively demonstrate that no other legal remedies exist or are possible to challenge the decision, requiring more than mere assertion of inadmissibility.

Mots-clés

Généré par l'IA
appeal for annulment exhaustion of remedies impossibility of remedies civil procedure code final judgment legal burden of proof supreme court review

Dispositions légales citées

Généré par l'IA
Art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.
warunki przewidziane w art. 4245 § 1 k.p.c., powinna zawierać między innymi
Art. 4248 § 1 k.p.c.
art. 4245 § 1 k.p.c
warunki przewidziane w art. 4245 § 1 k.p.c., powinna zawierać między innymi
art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c
warunki przewidziane w art. 4245 § 1 k.p.c., powinna zawierać między innymi

Vous souhaitez savoir comment cet arrêt s'applique à votre dossier ?

Analysez cette décision avec la législation fédérale, le droit cantonal, la doctrine et la jurisprudence subséquente dans Legislator AI.

Ouvrir dans Legislator →

Texte complet

Sygn. akt V CNP 94/11

POSTANOWIENIE

Dnia 22 czerwca 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Józef Frąckowiak

w sprawie ze skargi Z. S. i I. S.

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku

z dnia 31 lipca 2009 r., w sprawie z powództwa B. S.

przeciwko Z. S. i I. S.

o zapłatę,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 22 czerwca 2012 r.,

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

Wniesiona przez pozwanych Z. S. i I. S. skarga o stwierdzenie niezgodności

z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w C. z dnia 31 lipca 2009 r.

podlega odrzuceniu z następującej przyczyny.

Skarga o stwierdzenie niezgodności prawomocnego orzeczenia z prawem

w części określającej jej istotę (jej treść), w której należy wykazać, że spełnia

warunki przewidziane w art. 4245 § 1 k.p.c., powinna zawierać między innymi

„wykazanie, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków

prawnych nie było i nie jest możliwe” (art. 424 5 § 1 pkt 5 k.p.c.). Takie ujęcie tego

warunku skargi oznacza, że skarżącego obciąża obowiązek przedstawienia analizy

prawnej przepisów dotyczących środków prawnych, których zastosowanie –

w odniesieniu do zaskarżonego orzeczenia – jest niedopuszczalne lub z innych

przyczyn na pewno nie mogłoby odnieść skutku. Skarżąca powinien zatem

wykazać, powołując odpowiednie przepisy, że od zaskarżonego orzeczenia nie

przysługuje środek prawny, przy pomocy którego mogłoby nastąpić wzruszenie

zaskarżonego orzeczenia.

Należy podkreślić, że nie chodzi tylko o skargę kasacyjną lub skargę

o wznowienie postępowania, ale także o inne środki prawne pozwalające na

zmianę

lub

uchylenie

orzeczenia,

ewentualnie

służące

pozbawieniu

lub

ograniczeniu wykonalności orzeczenia.

Zaznaczenia wymaga również, że zgodnie z 4245 § 1 pkt 5 k.p.c. skarżący

musi „wykazać" (nie tylko „wskazać"), iż wzruszenie zaskarżonego orzeczenia

w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe. Musi więc ujawnić

i przedstawić w skardze tę okoliczność w sposób wyczerpujący i niebudzący

wątpliwości oraz w drodze stosownego wywodu dowieść jej istnienia i przekonująco

uzasadnić. Skarżący uzasadnił tylko istniejącą, jego zdaniem, niedopuszczalność

wniesienia w rozpoznawanej sprawie skargi kasacyjnej. Nie wykazał zaś,

że niedopuszczalne było skorzystanie z innych środków prawnych przy pomocy,

których zaskarżone orzeczenie mogłoby zostać wzruszone.

Zawarta w przedstawionej skardze argumentacja nie może być uznane

za prawidłowe (wystarczające) wypełnienie obowiązku nałożonego w art. 4245 § 1

pkt 5 k.p.c.

Skarga dotknięta wskazanym brakiem podlegała odrzuceniu (art. 424 8 § 1

k.p.c.).

jw