Legislator Jurisprudence & Législation
V CNP 89/08 Généré par l'IA

Polish Supreme Court dismisses appeal for invalidating final payment order due to procedural default. Plaintiff lost right to appeal and failed to prove constitutional violation.

Numéro de cause V CNP 89/08
Autorité / Tribunal
Juridiction Pologne (PL)
Issue du litige Rejeté (Dismissed)

Synthèse Legislator

Généré par l'IA

The Supreme Court of Poland dismissed the appellant's complaint seeking to declare a final payment order unlawful. The appellant argued that the enforcement proceedings caused her measurable damage but failed to specify any violation of fundamental legal principles or constitutional freedoms. The court ruled that such an appeal is only permissible if the appellant missed all ordinary appeal rights through their own fault and cannot demonstrate a qualified legal inconsistency.

Regeste Legislator

Généré par l'IA

Art. 4241 § 1, 2 k.p.c.; Art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.; Art. 4248 § 2 k.p.c.: An appeal to declare a final judgment unlawful is admissible only in exceptional cases where the appellant missed all ordinary remedies through their own fault and proves a violation of fundamental legal principles or constitutional freedoms.

Mots-clés

Généré par l'IA
procedural default final payment order constitutional violation ordinary remedies qualified legal inconsistency

Dispositions légales citées

Généré par l'IA
Art. 4241 § 1 k.p.c.
Zgodnie z art. 4241 § 1 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem
Art. 4241 § 2 k.p.c.
Zgodnie z art. 4241 § 1 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem
Art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.
Okoliczności te winny być wykazane w skardze (art. 4245 § 1
Art. 4248 § 2 k.p.c.
art. 479 k.p.c
naruszenie art. 479 k.p.c., art.
art. 491 § 2 k.p.c
479 k.p.c., art. 491 § 2 k.p.c., art.
art. 493 k.p.c
491 § 2 k.p.c., art. 493 k.p.c., art.
art. 133 § 3 k.p.c
493 k.p.c., art. 133 § 3 k.p.c.
art. 4241 § 1 k.p.c
Zgodnie z art. 4241 § 1 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem
art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c
Okoliczności te winny być wykazane w skardze (art. 4245 § 1

Vous souhaitez savoir comment cet arrêt s'applique à votre dossier ?

Analysez cette décision avec la législation fédérale, le droit cantonal, la doctrine et la jurisprudence subséquente dans Legislator AI.

Ouvrir dans Legislator →

Texte complet

Sygn. akt V CNP 89/08

POSTANOWIENIE

Dnia 5 lutego 2009 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Lech Walentynowicz

w sprawie ze skargi "A." Spółki z o.o.

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

nakazu zapłaty Sądu Okręgowego Sądu Gospodarczego w O.

z dnia 19 czerwca 2007 r., sygn. akt [...]

w sprawie z powództwa "D." Spółki z o.o.

przeciwko "A." Spółce z o.o.

o zapłatę,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 5 lutego 2009 r.,

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

Strona pozwana A. Spółka z o.o. wniosła skargę o stwierdzenie

niezgodności z prawem prawomocnego nakazu zapłaty z dnia 19 czerwca 2007 r.

wydanego przez Sąd Okręgowy w O. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzuciła

naruszenie art. 479 k.p.c., art. 491 § 2 k.p.c., art. 493 k.p.c., art. 133 § 3 k.p.c.

Zdaniem skarżącej doznała ona wymiernej szkody w postaci wszczęcia przeciwko

niej postępowania egzekucyjnego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 4241 § 1 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego orzeczenia przysługuje od prawomocnego orzeczenia sądu drugiej

instancji, gdy przez jego wydanie stronie została wyrządzona szkoda, a zmiana lub

uchylenie tego orzeczenia w drodze przysługujących stronie środków prawnych nie

było i nie jest możliwe. Wyjątek od wskazanej zasady przewidziano w art. 424 1 § 2

k.p.c. W sytuacji, gdy strona nie skorzystała z przysługujących jej środków

prawnych, dopuszczalność skargi uzależniona jest od istnienia wyjątkowego

wypadku polegającego na występowaniu niezgodności z prawem o kwalifikowanym

charakterze, wynikającej z naruszenia podstawowych zasad porządku prawnego

lub konstytucyjnych wolności, albo praw człowieka i obywatela.

W przedmiotowej sprawie taki wyjątkowy wypadek nie występuje. Strona

skarżąca nie sprecyzowała w żaden sposób, które podstawowe zasady porządku

prawnego lub konstytucyjne wolności albo prawa człowieka i obywatela zostały jej

zdaniem naruszone. Okoliczności te winny być wykazane w skardze (art. 4245 § 1

pkt 5 k.p.c.), co stanowi jeden z jej elementów konstrukcyjnych.

Skarga od prawomocnego orzeczenia sądu pierwszej instancji jest

dopuszczalna w sytuacji bardzo wyjątkowej (zob. art. 424 1 § 2 k.p.c.). Strona

skarżąca miała możliwość skorzystania ze zwykłego środka zaskarżenia, ale –

z własnej winy - możliwość taką utracił.

W istocie strona skarżąca zastępuje skargą o stwierdzenie niezgodności

z prawem prawomocnego orzeczenia środki odwoławcze przysługujące od nakazu

zapłaty na zasadach ogólnych, w sytuacji gdy w sposób zawiniony przez siebie ze

środków tych nie skorzystała.

Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w postanowieniu (art. 424 8 § 2

k.p.c.).