Legislator Jurisprudence & Législation
V CNP 83/09 Généré par l'IA

Supreme Court dismisses appeal for legal review of final judgment due to factual and evidentiary errors.

Numéro de cause V CNP 83/09
Autorité / Tribunal
Juridiction Pologne (PL)
Issue du litige Rejeté (Dismissed)

Synthèse Legislator

Généré par l'IA

The Supreme Court dismissed the plaintiffs' appeal challenging the final judgment on the grounds of legal incompatibility. The plaintiffs argued that the lower court violated procedural rules by refusing to conduct specific evidence collection regarding exemption prerequisites. The court ruled that such complaints concern fact-finding and evidence evaluation, which fall exclusively within the domain of the lower courts and are inadmissible in this type of review.

Regeste Legislator

Généré par l'IA

Art. 4244 § 2 k.p.c.; Art. 183 ust. 1 Konstytucji: Complaints regarding fact-finding or evidence evaluation are inadmissible in proceedings to declare incompatibility with the law of a final judgment.

Mots-clés

Généré par l'IA
inadmissible appeal fact-finding review evidence evaluation final judgment legal review scope

Dispositions légales citées

Généré par l'IA
Art. 4244 § 2 k.p.c.
Art. 183 ust. 1 Konstytucji
Art. 299 § 2 k.s.h.
całości orzeczeniu zarzucili niezgodność z art. 299 § 2 k.s.h.
Art. 232 k.p.c.
postępowania dowodowego czym naruszył art. 232 k.p.c., art.
Art. 217 § 2 k.p.c.
232 k.p.c., art. 217 § 2 k.p.c. w związku z
Art. 227 k.p.c.
art. 227 k.p.c.”. Należy zatem stwierdzić, że wywody skarżących stanowią wyłącznie
Art. 98 § 1 k.p.c.
Orzeczenie o kosztach postępowania skargowego oparto na art. 98 § 1 k.p.c. w związku
Art. 108 § 1 k.p.c.
art. 299 § 2 k.s.h
całości orzeczeniu zarzucili niezgodność z art. 299 § 2 k.s.h.
art. 183 ust. 1 Konstytucji

Jurisprudence citée

Généré par l'IA

Vous souhaitez savoir comment cet arrêt s'applique à votre dossier ?

Analysez cette décision avec la législation fédérale, le droit cantonal, la doctrine et la jurisprudence subséquente dans Legislator AI.

Ouvrir dans Legislator →

Texte complet

Sygn. akt V CNP 83/09

POSTANOWIENIE

Dnia 8 lutego 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Lech Walentynowicz

w sprawie ze skargi P. W. i K. W.

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku

Sądu Okręgowego w Opolu z dnia 19 czerwca 2009 r., sygn. akt VI Ga (…)

wydanego w sprawie z powództwa G. K.

przeciwko P. W. i K. W.

o zapłatę,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 8 lutego 2010 r.,

1.)

odrzuca skargę;

2.)

zasądza od P. W. i K. W. na rzecz G. K. kwotę 600, zł (sześćset) tytułem

kosztów postępowania skargowego.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 19 czerwca 2009 r. Sąd Okręgowy w O. oddalił apelację

pozwanych od wyroku Sądu Rejonowego w O. z dnia 26 marca 2009 r. w sprawie o

zapłatę.

Wyrok Sądu Okręgowego pozwani P. W. i K. W. zakwestionowali skargą o

stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Zaskarżonemu w

całości orzeczeniu zarzucili niezgodność z art. 299 § 2 k.s.h.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie

z przepisem

art.

4244 zdanie

drugie

k.p.c.

podstawą

skargi

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia nie mogą być zarzuty

dotyczące ustalenia faktów lub oceny dowodów. Wynika to z charakteru postępowania

przed Sądem Najwyższym oraz z funkcji tego Sądu ukonstytuowanego jako sąd prawa,

sprawującego nadzór nad działalnością sądów powszechnych w zakresie orzekania (art.

183 ust. 1 Konstytucji). Ocena dowodów pozostaje zatem wyłączną domeną sądów

orzekających i nie może być kontrolowana przez Sąd Najwyższy.

Zarzuty wskazane przez skarżących dotyczące naruszenia art. 299 k.s.h. są w

istocie związane z problematyką ustaleń faktycznych i korzystaniem z określonych

środków dowodowych. Skarżący wskazali w uzasadnieniu skargi, że „sąd drugiej

instancji

stwierdził,

że

pozwani

nie

wykazali

istnienia

jednej

z

przesłanek

egzoneracyjnych z art. 299 § 2 k.s.h. Mimo stosownych wniosków pozwanych, aby taką

przesłankę wykazać, Sąd pierwszej instancji odmówił przeprowadzenia stosownego

postępowania dowodowego czym naruszył art. 232 k.p.c., art. 217 § 2 k.p.c. w związku z

art. 227 k.p.c.”. Należy zatem stwierdzić, że wywody skarżących stanowią wyłącznie

polemikę z oceną materiału dowodowego przeprowadzoną przez Sądy orzekające w

sprawie.

Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia

ograniczona tylko do zarzutów dotyczących ustalenia faktów lub oceny dowodów jest

niedopuszczalna jako nieoparta na ustawowej podstawie (por. postanowienia Sądu

Najwyższego z dnia 23 września 2005 r., III CSK 13/05, OSNC 2006, nr 4, poz. 76; z

dnia 9 maja 2005 r., V CNP 2/05, niepubl.; z dnia 28 marca 2006 r., V CNP 55/06,

niepubl.).

Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 424 8 § 1 k.p.c.).

Orzeczenie o kosztach postępowania skargowego oparto na art. 98 § 1 k.p.c. w związku

z art. 108 § 1 k.p.c.