Legislator Jurisprudence & Législation
V CNP 8/10 Généré par l'IA

Supreme Court dismisses late legal challenge to final judgment due to procedural defects and lack of public order violation.

Numéro de cause V CNP 8/10
Autorité / Tribunal
Juridiction Pologne (PL)
Issue du litige Rejeté (Dismissed)

Synthèse Legislator

Généré par l'IA

The Supreme Court rejected the appellant's complaint challenging a final civil judgment on property claims. The court found the complaint procedurally defective as it was filed late, while a cassation appeal was still pending, and lacked the required unconditional acceptance request. Consequently, the court denied the appellant's request for state-funded legal aid costs associated with this inadmissible filing.

Regeste Legislator

Généré par l'IA

Art. 424 § 1 pkt 6 k.p.c.; Art. 424 § 2 k.p.c.: A complaint for violation of law against a final judgment must be filed within the statutory period and must contain an unconditional request for admission; it is inadmissible if filed prematurely or without meeting formal requirements, and does not constitute legal aid if the filing itself is procedurally barred.

Mots-clés

Généré par l'IA
complaint for violation of law final judgment procedural admissibility premature filing legal aid costs cassation appeal public order violation

Dispositions légales citées

Généré par l'IA
Art. 424 § 1 pkt 6 k.p.c.
Po drugie, nie zachodzą okoliczności określone w art. 424 1 § 2 k.p.c., na które
Art. 424 § 2 k.p.c.
Po drugie, nie zachodzą okoliczności określone w art. 424 1 § 2 k.p.c., na które
§ 21 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 12 grudnia 1997 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz opłat za czynności radców prawnych
art. 4245 § 1 pkt 6 k.p.c

Jurisprudence citée

Généré par l'IA
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 18 marca 1999 r., I CKN 1046/97, OSNC 1999, nr 10, poz. 178

Vous souhaitez savoir comment cet arrêt s'applique à votre dossier ?

Analysez cette décision avec la législation fédérale, le droit cantonal, la doctrine et la jurisprudence subséquente dans Legislator AI.

Ouvrir dans Legislator →

Texte complet

Sygn. akt V CNP 8/10

POSTANOWIENIE

Dnia 28 maja 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Krzysztof Pietrzykowski

w sprawie z powództwa (...) Domu Maklerskiego S.A. w B.

przeciwko W. O.

o zapłatę,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 28 maja 2010 r.,

na skutek skargi pozwanego o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego

z dnia 25 października 2007 r., sygn. akt I ACa (…) [I WSC (…)],

1. odrzuca skargę;

2. odmawia przyznania adw. A. L. wynagrodzenia od Skarbu Państwa tytułem

nieopłaconej

pomocy

prawnej

udzielonej

pozwanemu

z

urzędu

w

postępowaniu przed Sądem Najwyższym.

Uzasadnienie

Niniejsza skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

orzeczenia podlega odrzuceniu z czterech powodów. Po pierwsze, została złożona w

sprawie, w której skarżący mógł skorzystać ze skargi kasacyjnej, czego jednak nie

uczynił. Po drugie, nie zachodzą okoliczności określone w art. 424 1 § 2 k.p.c., na które

powołuje się skarżący. Sprawa ze względu na swoją materię nie jest sprawą, w której

ewentualna niezgodność z prawem kwestionowanego rozstrzygnięcia wynikałaby z

naruszenia podstawowych zasad porządku publicznego lub konstytucyjnych wolności

albo praw człowieka i obywatela. Przedmiotem sprawy są roszczenia majątkowe, a

sprawa nie jest wyjątkowym wypadkiem, który uzasadniałby skorzystanie ze szczególnej

skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, nawet gdyby

skarżący nie mógł skorzystać ze skargi kasacyjnej. Po trzecie, skarga została złożona

jako przedwczesna. Sam skarżący stwierdza w skardze, że w chwili składania skargi

czekała na rozpoznanie (obecnie już rozstrzygnięta – odmówiono przyjęcia do

rozpoznania) skarga kasacyjna od wyroku, którym oddalono skargę skarżącego o

wznowienie postępowania. Zatem sprawa była w toku, a ewentualne korzystne

rozstrzygnięcie dla skarżącego powodowałoby jej zbędność. Po czwarte, zgodnie z art.

4245 § 1 pkt 6 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

orzeczenia wymaga zawarcia w swojej treści wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania.

Tymczasem w badanej skardze skarżący posłużył się „warunkowym wnioskiem o

przyjęcie skargi do rozpoznania”. Ponieważ prawo postępowania procesowego nie zna

takiej konstrukcji, to można by też przyjąć, że złożona skarga nie spełnia kryteriów

formalnych, choć raczej należałoby taki wniosek traktować, w drodze interpretacji skargi,

jako złożony bezwarunkowo.

Sąd Najwyższy nie przyznał pełnomocnikowi skarżącego wynagrodzenia z tytułu

nieopłaconej

pomocy

prawnej

udzielonej

z

urzędu,

ponieważ

wniesienie

niedopuszczalnej skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

orzeczenia nie jest „udzieleniem pomocy prawnej” w rozumieniu § 21 rozporządzenia

Ministra Sprawiedliwości z dnia 12 grudnia 1997 r. w sprawie opłat za czynności

adwokackie oraz opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. Nr 154, poz. 1013 ze

zm.), za którą koszty ponosi Skarb Państwa (zob. odpowiednio postanowienie Sądu

Najwyższego z dnia 18 marca 1999 r., I CKN 1046/97, OSNC 1999, nr 10, poz. 178).