Legislator Jurisprudence & Législation
V CNP 59/09 Généré par l'IA

Supreme Court dismisses appeal for failure to cite specific law and exhaust other remedies under Polish Civil Procedure Code.

Numéro de cause V CNP 59/09
Autorité / Tribunal
Juridiction Pologne (PL)
Issue du litige Rejeté (Dismissed)

Synthèse Legislator

Généré par l'IA

The Supreme Court of Poland dismissed the appellant's complaint against a final district court judgment on October 30, 2009. The appellant failed to cite a specific legal provision under which the lower court's decision was allegedly unlawful and did not sufficiently demonstrate that other legal remedies were exhausted. The court ruled that these requirements under the Civil Procedure Code are independent and essential for the admissibility of a cassation complaint.

Regeste Legislator

Généré par l'IA

Art. 424 § 1 pkt 3, 5 k.p.c.; A cassation complaint must explicitly cite the specific legal provision violated and conclusively prove the exhaustion of all other available legal remedies.

Mots-clés

Généré par l'IA
cassation complaint admissibility specific legal provision citation exhaustion of remedies requirement civil procedure code Poland inadmissible appeal grounds

Dispositions légales citées

Généré par l'IA
Art. 424 § 1 pkt 3 k.p.c.
została oparta, bowiem wymagania skargi zawarte w pkt 2 i 3 art. 424 5 § 1 k.p.c.
Art. 424 § 1 pkt 5 k.p.c.
została oparta, bowiem wymagania skargi zawarte w pkt 2 i 3 art. 424 5 § 1 k.p.c.
Art. 424 § 1 k.p.c.
została oparta, bowiem wymagania skargi zawarte w pkt 2 i 3 art. 424 5 § 1 k.p.c.
art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c
w art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.
art. 4248 § 1 k.p.c
Z przytoczonych względów należało orzec, jak w sentencji (art. 4248 § 1

Jurisprudence citée

Généré par l'IA

Vous souhaitez savoir comment cet arrêt s'applique à votre dossier ?

Analysez cette décision avec la législation fédérale, le droit cantonal, la doctrine et la jurisprudence subséquente dans Legislator AI.

Ouvrir dans Legislator →

Texte complet

Sygn. akt V CNP 59/09

POSTANOWIENIE

Dnia 30 października 2009 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Henryk Pietrzkowski

w sprawie z powództwa W.C.

przeciwko Skarbowi Państwa – Staroście K.

o ustalenie,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 30 października 2009 r.,

na skutek skargi powoda o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w Ś.

z dnia 28 czerwca 2007 r., sygn. akt [...],

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

Wniesiona przez powoda W.C. skarga o stwierdzenie niezgodności z

prawem prawomocnego wyroku Sadu Okręgowego w Ś z dnia 28 czerwca 2007 r.

podlega odrzuceniu z następujących przyczyn.

Skarga nie spełnia wymagania przewidzianego w art.424 5 § 1 pkt 3 k.p.c.,

brak w niej bowiem wskazania przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie

jest niezgodne. Nie sanuje tego braku wskazanie podstaw, na których skarga

została oparta, bowiem wymagania skargi zawarte w pkt 2 i 3 art. 424 5 § 1 k.p.c. są

niezależne od siebie i spełniają, jako istotne elementy skargi, różne funkcje

(zob. m. in. postanowienie SN z 27 stycznia 2006 r., III CNP 23/05, OSNC 2006,

nr 7–8, poz. 140.).

Skarga nie spełnia również wymagania opisanego w art. 424 5 § 1 pkt 5 k.p.c.

Wykazanie, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków

prawnych nie było i nie jest możliwe polega na ujawnieniu i przedstawieniu tej

okoliczności w sposób wyczerpujący i niebudzący wątpliwości oraz na dowiedzeniu

jej istnienia i przekonywającym uzasadnieniu. Oznacza to, że skarżącego obciąża

obowiązek przedstawienia analizy prawnej przepisów dotyczących środków

zaskarżenia (nie tylko skargi kasacyjnej na niedopuszczalność której skarżący się

powołał), których zastosowanie – w odniesieniu do zaskarżonego orzeczenia – jest

niedopuszczalne lub z innych przyczyn na pewno nie mogłoby odnieść skutku (por.

postanowienie SN z dnia 27 stycznia 2006 r., III CNP 23/05, OSNC 2006/7-8/140,

postanowienie SN z dnia 28 lutego 2006 r., I CNP 12/06, niepubl.). Wobec

powyższego nie można uznać, że zawarty w skardze wywód odnoszący się jedynie

do niedopuszczalności skargi kasacyjnej wypełnia wymaganie przewidziane

w art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.

Z przytoczonych względów należało orzec, jak w sentencji (art. 4248 § 1

k.p.c.).