Legislator Jurisprudence & Législation
V CNP 51/14 Généré par l'IA

Supreme Court dismisses appeal challenging facts and evidence assessment under Art. 4244 § 2 k.p.c.

Numéro de cause V CNP 51/14
Autorité / Tribunal
Juridiction Pologne (PL)
Issue du litige Rejeté (Dismissed)

Synthèse Legislator

Généré par l'IA

The Supreme Court rejected the subsidiary intervenor's appeal challenging the lower court's final judgment. The appellant argued that the court erred in fact-finding and evidence evaluation regarding liability and damages. The court ruled that appeals under Article 4244 § 2 of the Civil Procedure Code cannot challenge factual determinations or evidence assessment, leading to the dismissal.

Regeste Legislator

Généré par l'IA

Art. 4244 § 2 k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c.: Appeals for setting aside final judgments cannot challenge factual findings or evidence evaluation.

Mots-clés

Généré par l'IA
civil procedure final judgment factual findings evidence assessment subsidiary intervenor appeal dismissal liability damages

Dispositions légales citées

Généré par l'IA
Art. 4244 § 2 k.p.c.
z dnia 11 marca 2014 r.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 4244 zdanie drugie k.p.c.
Art. 4248 § 1 k.p.c.
z art. 4248 § 1 k.p.c., por.
Art. 233 § 1 k.p.c.
Wskazane przez skarżącego art. 233 § 1 w zw.
Art. 245 k.p.c.
z art. 245 k.p.c. wprost dotyczą ustaleń faktów i oceny dowodów.
Art. 822 k.c.
Przyznał to zresztą strona skarżąca zarzucając błędną ocenę wiarygodności i mocy dowodowej dowodów z dokumentów.Również zarzut naruszenia art. 822 w zw.
Art. 6 k.c.
Art. 415 k.c.
art. 245 k.p.c
art. 415 k.c
art. 4248 § 1 k.p.c
z art. 4248 § 1 k.p.c., por.

Jurisprudence citée

Généré par l'IA

Vous souhaitez savoir comment cet arrêt s'applique à votre dossier ?

Analysez cette décision avec la législation fédérale, le droit cantonal, la doctrine et la jurisprudence subséquente dans Legislator AI.

Ouvrir dans Legislator →

Texte complet

Sygn. akt V CNP 51/14 POSTANOWIENIE Dnia 2 kwietnia 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: Prezes SN Tadeusz Ereciński w sprawie ze skargi interwenienta ubocznego G. Towarzystwa Ubezpieczeń S.A. w W. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 11 marca 2014 r. w sprawie powództwa D. K.‎przeciwko V. Sp. z o.o. w M.‎z udziałem interwenienta ubocznego G. Towarzystwa Ubezpieczeń S.A. w W.‎o zapłatę,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 2 kwietnia 2015 r., odrzuca skargę.

UZASADNIENIE

W skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia interwenient uboczny wnosił o stwierdzenie niezgodności z prawem wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 11 marca 2014 r.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 4244 zdanie drugie k.p.c. podstawą skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia nie mogą być zarzuty dotyczące ustalenia faktów lub oceny dowodów. Wskazane przez skarżącego art. 233 § 1 w zw. z art. 245 k.p.c. wprost dotyczą ustaleń faktów i oceny dowodów. Przyznał to zresztą strona skarżąca zarzucając błędną ocenę wiarygodności i mocy dowodowej dowodów z dokumentów.Również zarzut naruszenia art. 822 w zw. z art. 6 i art. 415 k.c. w istocie zmierza do podważenia ustaleń, dokonanych przez Sąd, w skardze zarzuca się bowiem, że Sąd błędnie przyjął, iż powód udowodnił wszystkie przesłanki odpowiedzialności deliktowej podczas gdy powód nie wykazał należytymi dowodami, w tym dowodem z opinii biegłego, przesłanki wysokości szkody.

Z tych przyczyn skargę należało odrzucić (art. 4244 zd. 2 w zw. z art. 4248 § 1 k.p.c., por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 września 2005 r., III CSK 13/05, OSNC 2006, nr 4, poz. 76).