Legislator Jurisprudence & Législation
V CNP 47/12 Généré par l'IA

Supreme Court dismisses appeal for non-compliance with mandatory lawyer representation and jurisdictional limits.

Numéro de cause V CNP 47/12
Autorité / Tribunal
Juridiction Pologne (PL)
Issue du litige Rejeté (Dismissed)

Synthèse Legislator

Généré par l'IA

The Supreme Court rejected the appeal filed by Z. K. and H. K. against a final ruling regarding the invalidity of a notarial act. The court determined the appeal was inadmissible because the appellants failed to engage mandatory legal counsel as required by law and attempted to challenge a Supreme Court order denying cassation. Consequently, the court ruled that the appeal violated procedural requirements and lacked jurisdiction over the specific Supreme Court decision.

Regeste Legislator

Généré par l'IA

Art. 871 § 1 k.p.c.; Art. 4241a § 1 k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c.; Mandatory legal representation in Supreme Court proceedings is a structural requirement; appeals against Supreme Court orders denying cassation are inadmissible.

Mots-clés

Généré par l'IA
mandatory legal representation structural procedural requirement inadmissible appeal jurisdictional limits cassation order rejection

Dispositions légales citées

Généré par l'IA
Art. 871 § 1 k.p.c.
wymagania określonego w art. 871 § 1 k.p.c., a także w art.
Art. 4241a § 1 k.p.c.
871 § 1 k.p.c., a także w art. 4241a § 1 k.p.c.
Art. 4248 § 1 k.p.c.
należało ją odrzucić (art. 4248 § 1 k.p.c.).
Art. 871 § 2 k.p.c.
Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa (art. 871 § 2 k.p.c.) jest dotknięta tzw.
Art. 130 k.p.c.
formalnych (art. 130 k.p.c.) i podlega odrzuceniu a limine.
art. 871 § 1 k.p.c
wymagania określonego w art. 871 § 1 k.p.c., a także w art.
art. 871 § 2 k.p.c
Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa (art. 871 § 2 k.p.c.) jest dotknięta tzw.
art. 130 k.p.c
formalnych (art. 130 k.p.c.) i podlega odrzuceniu a limine.
art. 4248 § 1 k.p.c
należało ją odrzucić (art. 4248 § 1 k.p.c.).

Jurisprudence citée

Généré par l'IA
V CSK 422/10
Najwyższego z dnia 25 maja 2011 r., sygn. akt V CSK 422/10

Vous souhaitez savoir comment cet arrêt s'applique à votre dossier ?

Analysez cette décision avec la législation fédérale, le droit cantonal, la doctrine et la jurisprudence subséquente dans Legislator AI.

Ouvrir dans Legislator →

Texte complet

Sygn. akt V CNP 47/12

POSTANOWIENIE

Dnia 18 lipca 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Lech Walentynowicz

w sprawie ze skargi Z. K. i H. K.

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu

Najwyższego z dnia 25 maja 2011 r., sygn. akt V CSK 422/10

w sprawie z powództwa Z. K. i H. K. działającej

w imieniu własnym i jako następca prawny powódki Z. L.

przeciwko Agencji Nieruchomości Rolnych – Oddział Terenowy, A. S. i K. S.

o ustalenie nieważności aktu notarialnego,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 18 lipca 2012 r.,

odrzuca skargę

Uzasadnienie

Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 25 maja 2011 r. (sygn. akt V CSK

422/10) H. K. i Z. K. zakwestionowali skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego orzeczenia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Wniesiona skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

orzeczenia jest niedopuszczalna z wielu przyczyn. W szczególności nie spełnia

wymagania określonego w art. 871 § 1 k.p.c., a także w art. 4241a § 1 k.p.c.

Zgodnie z art. 871 § 1 k.p.c. w postępowaniu przed Sądem Najwyższym

obowiązuje obligatoryjne zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych.

Wymaganie to ma charakter konstrukcyjny, w związku z czym skarga wniesiona

osobiście przez stronę niebędącą sędzią, prokuratorem, notariuszem, profesorem

lub doktorem habilitowanym nauk prawnych, adwokatem, radcą prawnym, radcą

Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa (art. 871 § 2 k.p.c.) jest dotknięta tzw.

brakiem istotnym, nienaprawialnym w trybie właściwym dla usuwania braków

formalnych (art. 130 k.p.c.) i podlega odrzuceniu a limine.

Skarżący, którzy nie należą do kręgu osób wskazanych wyżej, sporządzili

i wnieśli skargę osobiście. Nie zostało zatem zachowane wymaganie z art. 87 1 § 1

k.p.c.

Zgodnie z kolei z brzmieniem art. 4241a § 1 k.p.c. od wyroków sądu drugiej

instancji, od których wniesiono skargę kasacyjną, oraz od orzeczeń Sądu

Najwyższego skarga nie przysługuje. Wniesiona przez skarżących skarga o

stwierdzenie

niezgodności

z

prawem

prawomocnego

orzeczenia

dotyczy

postanowienia Sądu Najwyższego, którym odmówiono przyjęcia do rozpoznania

skargi kasacyjnej powodów.

Z przedstawionych przyczyn skarga jest niedopuszczalna. W konsekwencji

należało ją odrzucić (art. 4248 § 1 k.p.c.).

md