Legislator Jurisprudence & Législation
V CNP 40/07 Généré par l'IA

Supreme Court dismisses appeal against final ruling where cassation appeal was still possible.

Numéro de cause V CNP 40/07
Autorité / Tribunal
Juridiction Pologne (PL)
Issue du litige Rejeté (Dismissed)

Synthèse Legislator

Généré par l'IA

The Supreme Court rejected the appellant's complaint regarding a final court order, ruling that the order remained subject to cassation appeal. The appellant argued the lower court's decision was unlawful, but the court noted that a cassation appeal had not yet been exhausted. Consequently, the court held that the final order could not be challenged via this specific remedy because the proper avenue of appeal was still available.

Regeste Legislator

Généré par l'IA

Art. 4241 § 1 k.p.c.; Art. 4248 § 2 k.p.c.: A final court ruling is subject to a complaint for declaration of unlawfulness only if no other available appeal remedies remain to alter or revoke it.

Mots-clés

Généré par l'IA
complaint for declaration of unlawfulness final court ruling cassation appeal exhaustion of remedies costs of proceedings

Dispositions légales citées

Généré par l'IA
Art. 4241 § 1 k.p.c.
Zgodnie z art. 4241 § 1 k.p.c., prawomocne orzeczenie sądu drugiej instancji
Art. 4248 § 2 k.p.c.
Art. 98 k.p.c.
przepisy art. 98 w związku z art.
Art. 108 § 1 k.p.c.
98 w związku z art. 108 §1, art.
Art. 39821 k.p.c.
108 §1, art. 39821 i art.
Art. 42412 k.p.c.
39821 i art. 42412 k.p.c. oraz § 2 ust.
§ 2 ust. 1 i 2, § 7 pkt 5 oraz § 12 ust. 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r.
art. 4241 § 1 k.p.c
Zgodnie z art. 4241 § 1 k.p.c., prawomocne orzeczenie sądu drugiej instancji
art. 4248 § 2 k.p.c
art. 42412 k.p.c
39821 i art. 42412 k.p.c.

Jurisprudence citée

Généré par l'IA

Vous souhaitez savoir comment cet arrêt s'applique à votre dossier ?

Analysez cette décision avec la législation fédérale, le droit cantonal, la doctrine et la jurisprudence subséquente dans Legislator AI.

Ouvrir dans Legislator →

Texte complet

Sygn. akt V CNP 40/07

POSTANOWIENIE

Dnia 12 kwietnia 2007 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Kazimierz Zawada

w sprawie ze skargi E. W.

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

postanowienia Sądu Okręgowego w W.

z dnia 15 października 2004 r.

w sprawie z wniosku Syndyka masy upadłości PPHU "A." E.W.

i s-ka, spółka jawna w C.

przy uczestnictwie E. W., K. W. i S. W.

o wpis,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 12 kwietnia 2007 r.,

1/ odrzuca skargę,

2/ zasądza od skarżącego na rzecz syndyka masy upadłości

PPHU "A." E.W. i s-ka, spółka jawna w C. kwotę 600

(sześćset) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania w

sprawie

o

stwierdzenie

niezgodności

z

prawem

prawomocnego orzeczenia.

Uzasadnienie

Zgodnie z art. 4241 § 1 k.p.c., prawomocne orzeczenie sądu drugiej instancji

kończące postępowanie w sprawie, przez którego wydanie została wyrządzona

szkoda, może być przedmiotem skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem o tyle

tylko, o ile nie była i nie jest możliwa zmiana lub uchylenie tego orzeczenia

w drodze przysługujących stronie środków zaskarżenia.

Postanowienie Sądu Okręgowego z dnia 15 października 2004 r., którego

dotyczy skarga E. W., mogło być zmienione lub uchylone w drodze skargi

kasacyjnej. Powyższej oceny nie podważa podniesiony przez E. W. fakt odrzucenia

skargi kasacyjnej na to postanowienie, wniesionej przez niego i pozostałych

uczestników postępowania o wpis do księgi wieczystej. Gdyby bowiem ta skarga

kasacyjna została sporządzona bez uchybień uzasadniających jej odrzucenie i była

oparta na usprawiedliwionych podstawach kasacyjnych (co do zasadności

przytoczonej podstawy kasacyjnej zob. nie tylko powołane w skardze kasacyjnej

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 26 kwietnia 2006 r., V CSK 159/05,

niepubl.,

ale

i

wychodzące

z

odmiennych

założeń

postanowienie

Sądu

Najwyższego z dnia 14 stycznia 2005 r., III CK 177/04, OSNC 2005, nr 12, poz.

217), mogłaby doprowadzić do zmiany lub uchylenia postanowienie Sądu

Okręgowego z dnia 15 października 2004 r.

Mając powyższe na względzie, Sąd Najwyższy odrzucił skargę E. W. (art.

4248 § 2

k.p.c.); podstawę rozstrzygnięcia o kosztach postępowania stanowiły

przepisy art. 98 w związku z art. 108 §1, art. 39821 i art. 42412 k.p.c. oraz § 2 ust.

1 i 2, § 7 pkt 5 oraz §12 ust. 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28

września 2002 r., w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia

przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego

ustanowionego z urzędu (Dz. U. nr 163, poz. 1349 ze zm.).

db