Legislator Jurisprudence & Législation
V CNP 35/07 Généré par l'IA

Supreme Court dismisses appeal as inadmissible because the order to draft a judgment is not a final ruling ending the proceedings.

Numéro de cause V CNP 35/07
Autorité / Tribunal
Juridiction Pologne (PL)
Issue du litige Rejeté (Dismissed)

Synthèse Legislator

Généré par l'IA

The Supreme Court dismissed the plaintiff's appeal against a final order by the District Court President requiring the drafting of a judgment. The plaintiff argued this order violated procedural rules, but the court held it was merely an incidental act rather than a final decision concluding the case. Consequently, the appeal was rejected as inadmissible because it did not challenge a ruling that ended the proceedings.

Regeste Legislator

Généré par l'IA

Art. 4241 § 1 k.p.c.; Art. 4799 § 1 k.p.c.: An order directing the preparation of a judgment is an incidental act and does not constitute a final ruling ending the proceedings, rendering an appeal against it inadmissible.

Mots-clés

Généré par l'IA
inadmissible appeal final ruling requirement incidental order procedural conclusion drafting judgment

Dispositions légales citées

Généré par l'IA
Art. 4241 § 1 k.p.c.
Zgodnie art. 4241 § 1 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem
Art. 4241 § 2 k.p.c.
określonych w art. 4241 § 2 k.p.c., także od prawomocnego orzeczenia sądu
Art. 4799 § 1 k.p.c.
zwrócił, na podstawie art. 4799 § 1 k.p.c., wniosek powoda
Art. 4248 § 1 k.p.c.
należało ją odrzucić (art. 4248 § 1 k.p.c.).
Art. 98 § 1 k.p.c.
stosownie do art. 98 § 1 w zw.
Art. 391 § 1 k.p.c.
stosownie do art. 98 § 1 w zw. z art. 391 § 1, art. 39319 i art. 42412 k.p.c.
Art. 393 § 19 k.p.c.
391 § 1, art. 39319 i art.
art. 4799 § 1 k.p.c
zwrócił, na podstawie art. 4799 § 1 k.p.c., wniosek powoda
art. 4241 § 1 k.p.c
Zgodnie art. 4241 § 1 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem
art. 4241 § 2 k.p.c
określonych w art. 4241 § 2 k.p.c., także od prawomocnego orzeczenia sądu

Jurisprudence citée

Généré par l'IA
III CZP 44/98
III ZP 1/00
87, z dnia 31 maja 2000 r., III ZP 1/00, OSNC 2001,
III CZP 31/00
Supreme Court rules a ruling dismissing a late appeal to extend a deadline is not a final judgment allowing cassation.
V CNP 138/06
9 listopada 2006 r., V CNP 138/06 (nie publ.).

Vous souhaitez savoir comment cet arrêt s'applique à votre dossier ?

Analysez cette décision avec la législation fédérale, le droit cantonal, la doctrine et la jurisprudence subséquente dans Legislator AI.

Ouvrir dans Legislator →

Texte complet

Sygn. akt V CNP 35/07

POSTANOWIENIE

Dnia 3 kwietnia 2007 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

Prezes SN Tadeusz Ereciński

w sprawie z powództwa A. Z.

przeciwko Powszechnemu Zakładowi Ubezpieczeń S.A.

o zapłatę,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 3 kwietnia 2007 r.,

na skutek skargi powoda o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego zarządzenia przewodniczącego Sądu Okręgowego w L.

z dnia 5 września 2005 r.,

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

Zarządzeniem z dnia 5 września 2005 r. przewodniczący w Sądzie

Okręgowym w L. zwrócił, na podstawie art. 4799 § 1 k.p.c., wniosek powoda

o sporządzenie uzasadnienia wyroku.

W skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

orzeczenia powód zarzucił naruszenia art. 4799 § 1 k.p.c.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie art. 4241 § 1 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego orzeczenia przysługuje od prawomocnego orzeczenia sądu drugiej

instancji kończącego postępowanie w sprawie, a w wyjątkowych wypadkach,

określonych w art. 4241 § 2 k.p.c., także od prawomocnego orzeczenia sądu

pierwszej instancji. W obu przypadkach przedmiotem zaskarżenia może być

prawomocne orzeczenie kończące postępowanie w sprawie. Można przyjąć,

że chodzi tu o takie postanowienie, które przez uprawomocnienie się trwale zamyka

drogę do rozstrzygnięcia sprawy co do istoty w danej instancji (por. np. uchwały

składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 24 listopada 1998 r., III CZP

44/98, OSNC 1999, nr 5, poz. 87, z dnia 31 maja 2000 r., III ZP 1/00, OSNC 2001,

nr 1, poz. 1 i z dnia 6 października 2000 r., III CZP 31/00, OSNC 2001, nr 2,

poz. 22).

Użycie przez ustawodawcę dopełnienia „w sprawie” świadczy wyraźnie

o zamiarze zwężenia omawianego pojęcia tylko do orzeczeń kończących

postępowanie jako całość poddaną pod osąd, z wyłączeniem orzeczeń

incydentalnych, ubocznych. Z tych przyczyn należy odrzucić wykładnię zmierzającą

do uznania za kończące postępowanie w sprawie takich orzeczeń, które zamykają

tylko jakiś fragment sprawy lub jej boczny nurt, rozstrzygają kwestię wpadkową albo

finalizują postępowanie pomocnicze bądź czynności przygotowawcze.

Zaskarżone

zarządzenie

dotyczy

zwrotu

wniosku

o

sporządzenie

uzasadnienia wyroku. Należy przyjąć, że to zarządzenie nie jest orzeczeniem

kończącym postępowanie w sprawie.

Analogiczne stanowisko zajął Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia

9 listopada 2006 r., V CNP 138/06 (nie publ.).

Z przedstawionych przyczyn skarga jest niedopuszczalna, w konsekwencji

należało ją odrzucić (art. 4248 § 1 k.p.c.). O kosztach postępowania orzeczono

stosownie do art. 98 § 1 w zw. z art. 391 § 1, art. 39319 i art. 42412 k.p.c.

jz