Legislator Jurisprudence & Législation
V CNP 179/07 Généré par l'IA

Supreme Court dismisses appeal for violation of law due to lack of obvious legal error in civil company dissolution.

Numéro de cause V CNP 179/07
Autorité / Tribunal
Juridiction Pologne (PL)
Issue du litige Rejeté (Dismissed)

Synthèse Legislator

Généré par l'IA

The Supreme Court rejected Z. W.'s extraordinary appeal challenging the Regional Court's dissolution of a civil company. The appellant argued procedural violations regarding access to appeal, but the court emphasized that such appeals require a clear and obvious legal error. The decision was made because the appellant failed to meet the strict substantive requirements for proving a violation of law under the relevant procedural code. Consequently, the appeal was dismissed as it did not demonstrate the necessary legal flaw.

Regeste Legislator

Généré par l'IA

Art. 4241 k.p.c.; Art. 4241 § 2 k.p.c.: An extraordinary appeal for violation of law against a final judgment is dismissed if the appellant fails to demonstrate an obvious and glaring legal error, even if procedural access to appeal was improperly denied.

Mots-clés

Généré par l'IA
extraordinary appeal violation of law obvious legal error civil company dissolution procedural access final judgment Supreme Court

Dispositions légales citées

Généré par l'IA
Art. 479 § 1 k.p.c.
orzeczenia, powołując się na naruszenie art. 479 9 § 1 i 369 § 1 i 2 k.p.c., art.
Art. 369 § 1 i 2 k.p.c.
Art. 2 Konstytucji
479 9 § 1 i 369 § 1 i 2 k.p.c., art. 2, 78 i 176
Art. 78 Konstytucji
Art. 176 Konstytucji
Art. 3531 k.c.
Konstytucji oraz art. 3531 i 867 § 1 i 2 k.c.
Art. 867 § 1 i 2 k.c.
Art. 4241 k.p.c.
jako organu władzy publicznej (art. 4241 k.p.c. w związku z art.
Art. 417 § 1 k.c.
w związku z art. 417 § 1 i 4171 § 2 k.c.).
Art. 4171 § 2 k.c.
Art. 4241 § 2 k.p.c.
uregulowanej w art. 4241 § 2 k.p.c. Można się zgodzić z poglądem skarżącego, że został
Art. 4248 § 1 k.p.c.
Należało zatem orzec jak w sentencji (art. 4248 § 1 k.p.c.).

Jurisprudence citée

Généré par l'IA

Vous souhaitez savoir comment cet arrêt s'applique à votre dossier ?

Analysez cette décision avec la législation fédérale, le droit cantonal, la doctrine et la jurisprudence subséquente dans Legislator AI.

Ouvrir dans Legislator →

Texte complet

Sygn. akt V CNP 179/07

POSTANOWIENIE

Dnia 8 kwietnia 2008 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Lech Walentynowicz

w sprawie ze skargi Z. W.

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

postanowienia Sądu Rejonowego w O. z dnia 16 marca 2005 r., sygn. akt V GNs (…)

w sprawie z wniosku W. R.

przy uczestnictwie Z. W.

o rozliczenie spółki,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 8 kwietnia 2008 r.,

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 16 marca 2005 r., Sąd Rejonowy w O. dokonał

rozliczenia spółki cywilnej „A.(...)”.

Uczestnik postępowania Z. W. wniósł o stwierdzenie niezgodności z prawem tego

orzeczenia, powołując się na naruszenie art. 479 9 § 1 i 369 § 1 i 2 k.p.c., art. 2, 78 i 176

Konstytucji oraz art. 3531 i 867 § 1 i 2 k.c.

Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia jest

nadzwyczajnym

środkiem

prawnym

umożliwiającym

dochodzenie

roszczenia

odszkodowawczego od Skarbu Państwa za bezprawną działalność orzeczniczą sądu

jako organu władzy publicznej (art. 4241 k.p.c. w związku z art. 417 § 1 i 4171 § 2 k.c.).

Oznacza to, że niezgodność z prawem w rozumieniu powyższych przepisów musi

polegać na oczywistej i rażącej obrazie prawa, niebudzącej żadnych wątpliwości (zob.

orzeczenia Sądu Najwyższego z dnia 21 marca 2006 r., V CNP 68/05, niepubl. oraz z

dnia 4 stycznia 2007 r., V CNP 132/06, OSNC 2007, nr 11 poz. 174).

Skarga Z. W. dotyczy orzeczenia Sądu I instancji, a więc sytuacji wyjątkowej,

uregulowanej w art. 4241 § 2 k.p.c. Można się zgodzić z poglądem skarżącego, że został

on pozbawiony w sposób nieuzasadniony procesowo dostępu do instancji odwoławczej,

dlatego

był

uprawniony

pierwszoinstancyjnego.

do

Skarga

złożenia

skargi

od

ta

jednak

charakter

ma

prawomocnego

bardzo

orzeczenia

wyjątkowy

i

sformalizowany. Skarżący skoncentrował się na procesowym problemie pozbawienia go

„instancyjności”, nie dostosował się natomiast w sposób wystarczający do szczególnych

wymagań odnoszących się do sfery merytorycznej, przewidzianych w art. 424 1 § 2 k.p.c.

Należało zatem orzec jak w sentencji (art. 4248 § 1 k.p.c.).