Legislator Jurisprudence & Législation
SNO 53/08 Généré par l'IA

Supreme Court transfers disciplinary case to another court to ensure impartiality due to conflict of interest.

Numéro de cause SNO 53/08
Autorité / Tribunal
Juridiction Pologne (PL)
Issue du litige Partiellement admis (Partially Allowed)

Synthèse Legislator

Généré par l'IA

The Supreme Court approved the appeal court's request to transfer a disciplinary case against a judge to a different disciplinary court. The judge was accused of insulting and defaming judges of the original appellate court, creating a conflict of interest where the original court would act as both judge and victim. The court ruled that Article 37 of the Code of Criminal Procedure allows such transfers when impartiality is compromised, ensuring the accused receives a fair trial without bias.

Regeste Legislator

Généré par l'IA

Art. 37 k.p.k.; The Supreme Court may transfer a disciplinary case to another court when the original court's participation as a victim compromises impartiality or creates a reasonable doubt about objective adjudication.

Mots-clés

Généré par l'IA
disciplinary proceedings conflict of interest impartiality requirement transfer of jurisdiction judge's conduct Code of Criminal Procedure fair trial principle

Dispositions légales citées

Généré par l'IA
art. 37 k.p.k.
Apelacyjnemu – Sądowi Dyscyplinarnemu na podstawie art. 37 k.p.k.
art. 37 k.p.k
Apelacyjnemu – Sądowi Dyscyplinarnemu na podstawie art. 37 k.p.k.

Jurisprudence citée

Généré par l'IA
post. Sądu Najwyższego z dnia 29 października 1991 r., III KO 109/91

Vous souhaitez savoir comment cet arrêt s'applique à votre dossier ?

Analysez cette décision avec la législation fédérale, le droit cantonal, la doctrine et la jurisprudence subséquente dans Legislator AI.

Ouvrir dans Legislator →

Texte complet

POSTANOWIENIE Z DNIA 10 CZERWCA 2008 R.

SNO 53/08

Przewodniczący: sędzia SN Jacek Sobczak.

Sędziowie SN: Józef Szewczyk (sprawozdawca), Jacek Gudowski.

S ą d N a j w y ż s z y  S ą d D y s c y p l i n a r n y z udziałem protokolanta

w sprawie sędziego Sądu Rejonowego obwinionego z art. 107 § 1 ustawy z dnia 27

lipca 2001 r. – Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. Nr 98, poz. 1070 ze zm.)

po rozpoznaniu wniosku Sądu Apelacyjnego  Sądu Dyscyplinarnego w A. o

przekazanie sprawy sędziego Sądu Rejonowego do rozpoznania innemu Sądowi

Apelacyjnemu – Sądowi Dyscyplinarnemu na podstawie art. 37 k.p.k.

p o s t a n o w i ł : p r z e k a z a ć s p r a w ę ASD (...) S ą d u A p e l a c y j n e g o

– Sądu Dyscyplinarnego w A. do rozpoznania Sądowi

Apelacyjnemu – Sądowi Dyscyplinarnemu w B.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 14 maja 2008 r., sygn. akt ASD (...), Sąd Apelacyjny –

Sąd Dyscyplinarny w A. wystąpił do Sądu Najwyższego – Sądu Dyscyplinarnego o

przekazanie sprawy sędziego Sądu Rejonowego do rozpoznania innemu Sądowi

Apelacyjnemu – Sądowi Dyscyplinarnemu z uwagi na dobro wymiaru

sprawiedliwości, gdyż obwinionemu zarzucono między innymi przewinienie służbowe

polegające na obrażaniu i pomówieniu o zachowanie niegodne sprawowanego urzędu,

sędziów Sądu Apelacyjnego w A.

Sąd Najwyższy – Sąd Dyscyplinarny zważył, co następuje:

Wniosek zasługuje na uwzględnienie.

Rzeczywiście, jeden z zarzucanych obwinionemu czynów dotyczy pomówienia

sędziów Sądu Apelacyjnego w A. o zachowania niegodne sprawowanego urzędu. W

opisanej sytuacji dobro wymiaru sprawiedliwości przemawia za przekazaniem sprawy

innemu sądowi równorzędnemu, gdyż pokrzywdzeni w sprawie sędziowie orzekaliby

niejako we własnej sprawie.

W judykaturze wykształcił się pogląd, że przepis art. 37 k.p.k., jako wyjątek od

orzekania przez sąd miejscowo właściwy, ma na względzie takie sytuacje, które mogą

wpływać na swobodę orzekania lub stwarzać przekonanie (nawet mylne) o braku

warunków do rozpoznania sprawy w sposób obiektywny.

W orzecznictwie Sądu Najwyższego podkreśla się, iż nie powinien rozpoznawać

sprawy sąd, w której on sam występuje w charakterze pokrzywdzonego (por. post.

Sądu Najwyższego z dnia 29 października 1991 r., III KO 109/91, Inf. Praw. 10 – 12 z

1991 r., poz. 3).

Reasumując, Sąd Najwyższy – Sąd Dyscyplinarny orzekł jak na wstępie.