Legislator Jurisprudence & Législation
IV KZ 25/20 Généré par l'IA

Criminal appeal dismissed; cassation by private prosecutors rejected due to lack of acquittal or dismissal of proceedings.

Numéro de cause IV KZ 25/20
Autorité / Tribunal
Juridiction Pologne (PL)
Issue du litige Rejeté (Dismissed)

Synthèse Legislator

Généré par l'IA

The Supreme Court dismissed the appeal filed by private prosecutors against the District Court's refusal to accept their cassation. The prosecutors argued that the appellate court's judgment acquitted the defendant of charges under Article 211 of the Criminal Code. The court ruled that the judgment did not constitute an acquittal because it merely modified the factual description and legal qualification of the act without meeting the statutory requirements for a non-prosecution appeal.

Regeste Legislator

Généré par l'IA

Art. 523 § 3 k.p.k.; Art. 437 § 1 k.p.k.; A cassation by private prosecutors is inadmissible unless the defendant is acquitted or the proceedings are dismissed, as mere changes in legal qualification do not constitute an acquittal.

Mots-clés

Généré par l'IA
private prosecutors cassation acquittal requirement criminal appeal inadmissibility legal qualification change non-prosecution appeal examen en cassation retrait de la plainte pénale contestation de la radiation

Dispositions légales citées

Généré par l'IA
Art. 523 § 3 k.p.k.
Zaskarżonym zarządzeniem słusznie odmówiono przyjęcia kasacji.Z uwagi na ograniczenie z art. 523 § 3 k.p.k. strona postępowania – poza przypadkiem kasacji wnoszonej z powodu uchybień wymienionych w art.
Art. 437 § 1 k.p.k.
akt VII Ka (…), w przedmiocie odmowy przyjęcia kasacji na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. p o s t a n o w i ł utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.
Art. 439 k.p.k.
strona postępowania – poza przypadkiem kasacji wnoszonej z powodu uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k. – może wnieść kasację na niekorzyść jedynie w razie uniewinnienia oskarżonego albo umorzenia postępowania.
Art. 11 § 2 k.k.
Dla zobrazowania wadliwości poglądu skarżącego zauważyć jedynie można, że przedmiotem postępowania karnego nie jest kwalifikacja prawna lecz czyn, rozumiany jako zdarzenie historyczne, mogące wyczerpywać - zgodnie z dyspozycją art. 11 § 2 k.k.
Art. 17 § 1 pkt 1 i 2 k.p.k.
Stąd też same zmiany w zakresie oceny prawnej tego zdarzenia, wyrażające się modyfikacji opisu czynu i kwalifikacji prawnej, które nie skutkują jednak stwierdzeniem wystąpienia okoliczności wymienionych w art. 17 § 1 pkt 1 i 2 k.p.k., nie stanowią uniewinnia oskarżonego w rozumieniu art.
Art. 521 k.p.k.
Jeżeli w przekonaniu oskarżycieli posiłkowych wyrok Sądu odwoławczego zapadł z rażącym naruszeniem prawa, to w realiach procesowych sprawy mogą jedynie sygnalizować potrzebę wniesienia kasacji podmiotom wymienionym w art. 521 k.p.k., których ograniczenie z art.
art. 437 § 1 k.p.k
akt VII Ka (…), w przedmiocie odmowy przyjęcia kasacji na podstawie art. 437 § 1 k.p.k.
art. 211 k.k
został przez Sąd odwoławczy uniewinniony od zarzutu z art. 211 k.k.
art. 523 § 3 k.p.k
Zaskarżonym zarządzeniem słusznie odmówiono przyjęcia kasacji.Z uwagi na ograniczenie z art. 523 § 3 k.p.k.
art. 439 k.p.k
strona postępowania – poza przypadkiem kasacji wnoszonej z powodu uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k.
Généré par l'IA

Vous souhaitez savoir comment cet arrêt s'applique à votre dossier ?

Analysez cette décision avec la législation fédérale, le droit cantonal, la doctrine et la jurisprudence subséquente dans Legislator AI.

Ouvrir dans Legislator →

Texte complet

Sygn. akt IV KZ 25/20 POSTANOWIENIE Dnia 1 lipca 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Piotr Mirek po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 1 lipca 2020 r., zażalenia pełnomocnika oskarżycieli posiłkowych na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału VII Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w K. z dnia 15 maja 2020 r., sygn. akt VII Ka (…), w przedmiocie odmowy przyjęcia kasacji na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. p o s t a n o w i ł utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.

UZASADNIENIE

Zaskarżonym zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w K. odmówiono przyjęcia kasacji wniesionej przez pełnomocnika oskarżycieli posiłkowych – S. R. i E. M. od wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 31 stycznia 2020 r., VII Ka (…), gdyż stwierdzono, że jest ona niedopuszczalna.Zażalenie na to zarządzenie złożył pełnomocnik oskarżycieli posiłkowych. Domagając się jego uchylenia, skarżący podniósł, że z treści wyroku, od którego została wniesiona kasacja wynika, że oskarżony J.

K. został przez Sąd odwoławczy uniewinniony od zarzutu z art. 211 k.k. Sąd Najwyższy stwierdził, co następuje. Zażalenie nie jest zasadne. Zaskarżonym zarządzeniem słusznie odmówiono przyjęcia kasacji.Z uwagi na ograniczenie z art. 523 § 3 k.p.k. strona postępowania – poza przypadkiem kasacji wnoszonej z powodu uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k. – może wnieść kasację na niekorzyść jedynie w razie uniewinnienia oskarżonego albo umorzenia postępowania. Sytuacja taka w niniejszej sprawie nie zachodzi – w kasacji nie podniesiono zarzutu naruszenia prawa o charakterze jednej z bezwzględnych przyczyn odwoławczych z art. 439 k.p.k.

Wbrew zapatrywaniom skarżącego w sprawie, w której wniesiono kasację, nie zapadł wyrok uniewinniający. Kwestia ta została wyjaśniona w uzasadnieniu zaskarżonego zarządzenia i wystarczającym wydaje się odesłanie skarżącego do przedstawionej tam argumentacji, którą Sąd Najwyższy podziela i która jest zbieżna z ugruntowaną linią jego orzecznictwa. Dla zobrazowania wadliwości poglądu skarżącego zauważyć jedynie można, że przedmiotem postępowania karnego nie jest kwalifikacja prawna lecz czyn, rozumiany jako zdarzenie historyczne, mogące wyczerpywać - zgodnie z dyspozycją art. 11 § 2 k.k. znamiona określone w dwóch albo więcej przepisach ustawy karnej.

Stąd też same zmiany w zakresie oceny prawnej tego zdarzenia, wyrażające się modyfikacji opisu czynu i kwalifikacji prawnej, które nie skutkują jednak stwierdzeniem wystąpienia okoliczności wymienionych w art. 17 § 1 pkt 1 i 2 k.p.k., nie stanowią uniewinnia oskarżonego w rozumieniu art. 523 § 3 k.p.k. To, że Sąd odwoławczy, orzekając reformatoryjnie, zmienił opis czynu przypisanego oskarżanemu i wyeliminował z kwalifikacji prawnej przepis art. 211 k.k. w żadnym wypadku nie może być utożsamiane z wydaniem wyroku uniewinniającego.

Jeżeli w przekonaniu oskarżycieli posiłkowych wyrok Sądu odwoławczego zapadł z rażącym naruszeniem prawa, to w realiach procesowych sprawy mogą jedynie sygnalizować potrzebę wniesienia kasacji podmiotom wymienionym w art. 521 k.p.k., których ograniczenie z art. 523 § 3 k.p.k. nie dotyczy.