Legislator Jurisprudence & Législation
IV KZ 2/21 Généré par l'IA

Supreme Court dismisses appeal against refusal of retrial due to lack of legal grounds and premature filing.

Numéro de cause IV KZ 2/21
Autorité / Tribunal
Juridiction Pologne (PL)
Issue du litige Rejeté (Dismissed)

Synthèse Legislator

Généré par l'IA

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal against a prior order refusing a retrial request. The appellant offered no new arguments, merely repeating previously rejected claims regarding evidence fabrication and witness collusion. The court ruled that retrial prerequisites are strictly statutory and not met, noting the appeal was filed prematurely before a conviction for the alleged perjury could be finalized.

Regeste Legislator

Généré par l'IA

Art. 437 § 1 k.p.k.; Art. 540 § 1 pkt 1 k.p.k.; Art. 541 § 1 k.p.k.: A request for retrial must be based on specific statutory grounds, and allegations of perjury committed during proceedings require a final conviction to be established before such a request can be filed.

Mots-clés

Généré par l'IA
retrial procedure perjury allegations premature filing statutory prerequisites final conviction requirement evidence fabrication witness collusion

Dispositions légales citées

Généré par l'IA
Art. 437 § 1 k.p.k.
akt IV KO 128/20, o odmowie przyjęcia osobistego wniosku skazanego o wznowienie postępowania, wobec jego oczywistej bezzasadności na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. postanowił: utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie.
Art. 540 § 1 pkt 1 k.p.k.
„czyn o którym mowa w art. 540§1 pkt 1 k.p.k.
Art. 541 § 1 k.p.k.
Jak wynika bowiem z dyspozycji art. 541§1 k.p.k.
art. 197§3 pkt 2 k.k
R.skazanego za czyn z art. 197§3 pkt 2 k.k.
art. 437 § 1 k.p.k
akt IV KO 128/20, o odmowie przyjęcia osobistego wniosku skazanego o wznowienie postępowania, wobec jego oczywistej bezzasadności na podstawie art. 437 § 1 k.p.k.
art. 541§1 k.p.k
Jak wynika bowiem z dyspozycji art. 541§1 k.p.k.
art. 540§1 pkt 1 k.p.k
„czyn o którym mowa w art. 540§1 pkt 1 k.p.k.

Vous souhaitez savoir comment cet arrêt s'applique à votre dossier ?

Analysez cette décision avec la législation fédérale, le droit cantonal, la doctrine et la jurisprudence subséquente dans Legislator AI.

Ouvrir dans Legislator →

Texte complet

Sygn. akt IV KZ 2/21 POSTANOWIENIE Dnia 9 lutego 2021 r.Sąd Najwyższy w składzie: Prezes SN Michał Laskowski (przewodniczący)‎SSN Jerzy Grubba (sprawozdawca)‎SSN Jarosław Matras w sprawie K. R.skazanego za czyn z art. 197§3 pkt 2 k.k. i in. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 9 lutego 2021 r. zażalenia skazanego na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 grudnia 2020r., sygn. akt IV KO 128/20, o odmowie przyjęcia osobistego wniosku skazanego o wznowienie postępowania, wobec jego oczywistej bezzasadności na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. postanowił: utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie.

UZASADNIENIESkarżący w swym zażaleniu w istocie nie przedstawił żadnych argumentów, które wskazywałyby na to, że zaskarżone postanowienie jest błędne, wydane z naruszeniem prawa, czy niedostrzegające argumentacji skazanego przedstawionej w uzasadnieniu wniosku.Zażalenie jedynie po raz kolejny powtarza i rozwija te same argumenty, które zostały już rozpoznane i omówione w zaskarżonym postanowieniu.Jak wskazano wówczas, postępowanie o wznowienie postępowania nie jest środkiem procesowym, który może doprowadzić do przeprowadzenia kolejnej kontroli instancyjnej prawomocnego już wyroku.Brak podstaw, by dokonywać w trakcie tego postępowania ponownej oceny dowodów przeprowadzonych już w sprawie.

Wskazać w związku z tym należy, że subiektywne przekonanie skazanego o nieprawidłowości oceny materiału dowodowego przez Sądy obu instancji oraz o wadach dokonanych na jego podstawie ustaleń faktycznych, nie może stanowić podstawy do wznowienia postępowania.Przesłanki wznowienia postępowania karnego są ściśle określone w ustawie, a skarżący do żadnej z nich nie odwołuje się. W szczególności nie wskazuje na to, aby w sprawie ujawniły się jakieś nowe dowody lub których nie mógł przedstawić na rozprawie, a w konsekwencji nieznane Sądom rozpoznającym sprawę.

Wnioskodawca w uzasadnieniu swego zażalenia szczególnie akcentuje zmowę pomiędzy N. S. i W. P., a także S. R., która doprowadziła do sfabrykowania fałszywych dowodów przeciwko skazanemu, a więc na okoliczność, że w związku z prowadzonym postępowaniem dopuszczono się przestępstwa. W tym zakresie jednak, wniosek o wznowienie postępowania został złożony przedwcześnie. Jak wynika bowiem z dyspozycji art. 541§1 k.p.k. „czyn o którym mowa w art. 540§1 pkt 1 k.p.k. (a więc właśnie okoliczność, że w związku z prowadzonym postępowaniem dopuszczono się przestępstwa) musi być ustalony prawomocnym wyrokiem skazującym.

Skazany winien zatem najpierw złożyć zawiadomienie o przestępstwie (np. składania fałszywych zeznań) dokonanym przez wskazywane przez niego osoby, a dopiero po zapadnięciu w tej sprawie prawomocnego rozstrzygnięcia skazującego, wystąpić na tej podstawie z wnioskiem o wznowienie postępowania. W tym stanie rzeczy, nie budzi wątpliwości trafność postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 15 grudnia 2020r., które jako prawidłowe, należało utrzymać w mocy.Z uwagi na powyższe, Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji.