Legislator Jurisprudence & Législation
IV KZ 2/15 Généré par l'IA

Supreme Court dismisses appeal for non-payment of appeal fee and refusal of court access.

Numéro de cause IV KZ 2/15
Autorité / Tribunal
Juridiction Pologne (PL)
Issue du litige Rejeté (Dismissed)

Synthèse Legislator

Généré par l'IA

The Supreme Court upheld the lower court's order refusing to accept the appeal due to non-payment of the required fee. The prosecutor's representative failed to pay the fee or submit a request for exemption, despite citing a recent reduction in alimony as the cause. The court ruled that the procedural defect was not cured and that the refusal to accept the appeal did not violate the right to court.

Regeste Legislator

Généré par l'IA

Art. 527 § 1 k.p.k.; Art. 527 § 2 k.p.k.: Failure to pay the appeal fee or request exemption constitutes a formal defect preventing acceptance of the appeal; such a defect cannot serve as the basis for a claim of violation of the right to court.

Mots-clés

Généré par l'IA
non-payment of appeal fee refusal of appeal acceptance right to court violation procedural defect cure alimony reduction impact

Dispositions légales citées

Généré par l'IA
Art. 527 § 1 k.p.k.
Kasacja ta – wbrew obowiązkowi wynikającemu z art. 527 § 1 k.p.k. – nie została opłacona.
Art. 527 § 2 k.p.k.
Kasacja ta – wbrew obowiązkowi wynikającemu z art. 527 § 1 k.p.k.
art. 207 § 1 k.k
L., uniewinnionego od zarzutu popełnienia przestępstwa z art. 207 § 1 k.k., po rozpoznaniu w dniu 26 lutego 2015 r.
art. 527 § 1 k.p.k
Kasacja ta – wbrew obowiązkowi wynikającemu z art. 527 § 1 k.p.k.

Vous souhaitez savoir comment cet arrêt s'applique à votre dossier ?

Analysez cette décision avec la législation fédérale, le droit cantonal, la doctrine et la jurisprudence subséquente dans Legislator AI.

Ouvrir dans Legislator →

Texte complet

Sygn. akt IV KZ 2/15 POSTANOWIENIE Dnia 26 lutego 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Andrzej Tomczyk w sprawie K. L., uniewinnionego od zarzutu popełnienia przestępstwa z art. 207 § 1 k.k., po rozpoznaniu w dniu 26 lutego 2015 r. zażalenia pełnomocnika oskarżycielki posiłkowej E.L. na zarządzenie Przewodniczącego VII Wydziału Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w C. z dnia 4 grudnia 2014 r., sygn. akt VII Ka […] (WKK […]) odmawiające przyjęcia kasacji p o s t a n o w i ł: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.

UZASADNIENIE

Pełnomocnik oskarżycielki posiłkowej E. L. wniósł kasację od wyroku Sądu Okręgowego w C., wydanego w sprawie VII Ka […]. Kasacja ta – wbrew obowiązkowi wynikającemu z art. 527 § 1 k.p.k. – nie została opłacona. W związku z tym oskarżycielka posiłkowa została wezwana do uzupełnienia tego braku formalnego. Wówczas złożyła ona wniosek o zwolnienie od opłaty kasacyjnej, który nie został uwzględniony (postanowienie z dnia 30 października 2014 r.). W zaistniałej sytuacji ponowiono wezwanie do uzupełnienia braku formalnego kasacji, które doręczono oskarżycielce posiłkowej w dniu 20 listopada 2014 r.

W zakreślonym terminie brak nie został uzupełniony, w związku z czym Przewodniczący VII Wydziału Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w C. odmówił przyjęcia kasacji zarządzeniem wydanym w dniu 4 grudnia 2014 r. Zażalenie na to zarządzenie złożył pełnomocnik oskarżycielki posiłkowej zarzucając „naruszenie prawa do sądu poprzez przyjęcie braku formalnego kasacji w postaci braku opłaty kasacyjnej w kwocie 450 zł (…) w kontekście nowej okoliczności, a mianowicie: wyroku Sądu Okręgowego w C. z dnia 5 listopada 2014 r. (…) obniżającego alimenty do kwoty 200 zł od pozwanego K.

L.…”. Nie formułując wniosku, pełnomocnik oskarżycielki posiłkowej podniósł w lakonicznym uzasadnieniu zażalenia, że obniżenie alimentów w sposób istotny zachwiało budżetem domowym i uiszczenie opłaty kasacyjnej stało się niemożliwe. Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Zażalenie w opisanym kształcie nie może wywołać pożądanego przez skarżącą skutku, ponieważ ani nie uzupełniła ona braku formalnego kasacji, ani nie złożyła ponownego wniosku o zwolnienie od uiszczenia opłaty, wskazując na wyrok obniżający alimenty z kwoty po 300 zł na dziecko do kwoty po 200 zł miesięcznie, mimo że od dnia wydania tego wyroku do dnia wydania skarżonego zarządzenia minął prawie miesiąc.Natomiast niedokonanie czynności prawem wymaganej nie może być podstawą formułowania zarzutu naruszenia przez wydającego zarządzenie odmawiające przyjęcia nieopłaconej kasacji prawa do sądu, ponieważ w dacie podejmowania skarżonego rozstrzygnięcia występowała sytuacja nakazująca takie właśnie postąpienie, co w podstawie prawnej zarządzenia wyraźnie zostało wskazane.

Z przytoczonych powodów należało orzec jak na wstępie.