Legislator Jurisprudence & Législation
IV KO 93/14 Généré par l'IA

Supreme Court rejects transfer of judge immunity case, ruling local jurisdiction is sufficient for impartial trial.

Numéro de cause IV KO 93/14
Autorité / Tribunal
Juridiction Pologne (PL)
Issue du litige Rejeté (Dismissed)

Synthèse Legislator

Généré par l'IA

The Supreme Court dismissed the Regional Court's request to transfer the case to another court under Article 37 of the Code of Criminal Procedure. The applicant, a complainant, alleged that the local judge and prosecutor were biased due to their roles in the investigation of his report. The court held that mere complaints against judges do not automatically prove lack of impartiality, especially when the charges concern routine duties.

Regeste Legislator

Généré par l'IA

Art. 37 k.p.k.; The transfer of a case to another court of equal jurisdiction is an exceptional measure reserved for situations where local jurisdiction clearly contradicts the good administration of justice; mere complaints by a party against a judge do not constitute sufficient grounds to presume the judge's lack of impartiality.

Mots-clés

Généré par l'IA
judicial impartiality transfer of proceedings Article 37 Code of Criminal Procedure judge immunity prosecutor investigation local jurisdiction good administration of justice

Dispositions légales citées

Généré par l'IA
Art. 37 k.p.k.
4 Ds […]o odmowie wszczęcia śledztwa‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu‎w dniu 17 grudnia 2014 r.,‎wniosku Sądu Rejonowego w K.w przedmiocie przekazania sprawy innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 37 k.p.k. postanowił: wniosku nie uwzględnić.
art. 37 k.p.k
4 Ds […]o odmowie wszczęcia śledztwa‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu‎w dniu 17 grudnia 2014 r.,‎wniosku Sądu Rejonowego w K.w przedmiocie przekazania sprawy innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 37 k.p.k.
art. 231 § 1 k.k
odmówił wszczęcia śledztwa o przestępstwa z art. 231 § 1 k.k.
art. 276 k.k

Jurisprudence citée

Généré par l'IA
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 sierpnia 2013 r., sygn. II KO 53/13

Vous souhaitez savoir comment cet arrêt s'applique à votre dossier ?

Analysez cette décision avec la législation fédérale, le droit cantonal, la doctrine et la jurisprudence subséquente dans Legislator AI.

Ouvrir dans Legislator →

Texte complet

Sygn. akt IV KO 93/14 POSTANOWIENIE Dnia 17 grudnia 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Wiesław Kozielewicz (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Józef Dołhy‎SSN Małgorzata Gierszon w sprawie zażalenia M. B.,‎na postanowienie Prokuratora Prokuratury Rejonowej w K.z dnia 24 września 2014 r., sygn. 4 Ds […]o odmowie wszczęcia śledztwa‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu‎w dniu 17 grudnia 2014 r.,‎wniosku Sądu Rejonowego w K.w przedmiocie przekazania sprawy innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 37 k.p.k. postanowił: wniosku nie uwzględnić.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 24 września 2014 r. Prokurator Prokuratury Rejonowej w K. odmówił wszczęcia śledztwa o przestępstwa z art. 231 § 1 k.k. i art. 276 k.k. Jako sprawców tych przestępstw składający zawiadomienie M. B., wskazał sędziego Sądu Rejonowego w K. Wydział XIV Karny oraz prokuratora Prokuratury Rejonowej w K.. Na to postanowienie zaskarżenie złożył M. B.. Właściwy do jego rozpoznania Sąd Rejonowy w K. zwrócił się do Sądu Najwyższego o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu w trybie art. 37 k.p.k.Sąd Najwyższy zaważył, co następuje.Wniosek Sądu Rejonowego w K. nie zasługuje na uwzględnienie.Fakt, że sprawa, w której prokurator odmówił wszczęcia śledztwa, dotyczy sędziego pracującego w danej jednostce organizacyjnej sądownictwa powszechnego, nie jest wystarczający dla stwierdzenia braku warunków do obiektywnego rozpoznania sprawy.

Tym bardziej, gdy stawiany zarzut jest związany z wykonywaniem przez sędziego rutynowych obowiązków służbowych.Podobnie w realiach przedmiotowej sprawy należy ocenić kwestię zarzutu stawianego prokuratorowi.Przypomnieć należy, że przekazanie sprawy innemu równorzędnemu sądowi, w trybie art. 37 k.p.k., ma charakter wyjątkowy, zaś odstąpienie od zasady rozpoznania sprawy przez sąd miejscowo właściwy może nastąpić tylko w razie zaistnienia sytuacji jednoznacznie świadczącej o tym, że pozostawienie sprawy w gestii tego sądu sprzeciwiałoby się dobru wymiaru sprawiedliwości.W swoim orzecznictwie Sąd Najwyższy mocno akcentuje, że nie można akceptować podważania zdolności sądów do obiektywnego i bezstronnego rozpoznawania spraw , często występującego w praktyce sądowej, gdy strona postępowania niezadowolona z rozstrzygnięcia składa skargi na sędziego lub wręcz próbuje spowodować wszczęcie przeciwko niemu postępowania karnego, składając pisma procesowe w sposób czysto instrumentalny (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 sierpnia 2013 r., sygn.

II KO 53/13)To, że skarżący niejednokrotnie formułują zarzuty pod adresem sędziów, nie może być – niejako automatycznie – traktowane jako okoliczność uzasadniająca wątpliwości co do bezstronności sędziów sądu właściwego do rozpoznania zażaleń na postanowienia prokuratora. Nie ma podstaw do korzystania z instytucji przewidzianej w art. 37 k.p.k., zwłaszcza w każdym wypadku, gdy sądownej kontroli podlega decyzja prokuratora wydana po sprawdzeniu zasadności doniesienia o możliwości popełnienia przestępstwa, składanego przez stronę procesową, kwestionującą przebieg postępowania lub nie akceptującą orzeczenia kończącego to postępowanie.Mając powyższe na uwadze rozstrzygnięto jak na wstępie.[aw]