Legislator Jurisprudence & Législation
IV KO 24/15 Généré par l'IA

Supreme Court transfers criminal case to Bytom court due to defendant's health preventing attendance in Rybnik.

Numéro de cause IV KO 24/15
Autorité / Tribunal
Juridiction Pologne (PL)
Issue du litige Admis (Allowed)

Synthèse Legislator

Généré par l'IA

The Supreme Court ordered the transfer of a criminal case from the Rybnik Regional Court to the Bytom Regional Court. The defendant, suffering from severe neurological and physical conditions, was medically certified as unable to appear in Rybnik but capable of attending proceedings in Bytom. The court ruled that transferring the case was necessary to ensure a realistic trial and avoid the inefficiency of conducting duplicate proceedings in two separate courts.

Regeste Legislator

Généré par l'IA

Art. 37 k.p.k.; Art. 11 § 2 k.k.; The court must transfer a criminal case to a different court when the defendant's health prevents their effective participation in the proceedings at the original venue, provided the new venue allows for a realistic trial without duplicating procedural efforts.

Mots-clés

Généré par l'IA
transfer of criminal proceedings defendant health condition place of trial jurisdiction efficiency of criminal proceedings realistic trial conduct duplicating proceedings medical certification

Dispositions légales citées

Généré par l'IA
art. 37 k.p.k.
i innych‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu‎w dniu 26 maja 2015 r.‎wniosku Sądu Rejonowego w Rybniku o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu równorzędnemu sądowi na podstawie art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł: przekazać sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Bytomiu.
art. 11 § 2 k.k.
z art. 11 § 2 k.k. i innych‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu‎w dniu 26 maja 2015 r.‎wniosku Sądu Rejonowego w Rybniku o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu równorzędnemu sądowi na podstawie art.
art. 193 k.k.
art. 232 § 1 k.k.
z art. 232 § 1 k.k. i art.
art. 232 § 1 k.k
art. 193 k.k
art. 11 § 2 k.k
art. 37 k.p.k
i innych‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu‎w dniu 26 maja 2015 r.‎wniosku Sądu Rejonowego w Rybniku o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu równorzędnemu sądowi na podstawie art. 37 k.p.k.

Vous souhaitez savoir comment cet arrêt s'applique à votre dossier ?

Analysez cette décision avec la législation fédérale, le droit cantonal, la doctrine et la jurisprudence subséquente dans Legislator AI.

Ouvrir dans Legislator →

Texte complet

Sygn. akt IV KO 24/15 POSTANOWIENIE Dnia 26 maja 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Przemysław Kalinowski (przewodniczący)‎SSN Małgorzata Gierszon (sprawozdawca)‎SSN Marek Pietruszyński w sprawie J. Ż. i innych osk. z art. 232 § 1 k.k. i art. 193 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. i innych‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu‎w dniu 26 maja 2015 r.‎wniosku Sądu Rejonowego w Rybniku o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu równorzędnemu sądowi na podstawie art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł: przekazać sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Bytomiu.

UZASADNIENIEPostanowieniem z dnia 2 kwietnia 2015 r. Sąd Rejonowy w Rybniku zwrócił się do Sądu Najwyższego o przekazanie sprawy J.Ż. i pięciu innych osób – w trybie art. 37 k.p.k. - do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Bytomiu, z uwagi na to, iż z powodu stanu zdrowia J. Ż. nie jest w stanie stawić się przed Sądem Rejonowym w Rybniku, natomiast może się stawić przed sądem właściwym dla jego miejsca zamieszkania, to jest Sądem Rejonowym w Bytomiu.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Wniosek jest zasadny.Z opinii biegłego lek. med. A.

G. wynika, że oskarżony J.Ż. „ze względu na stan narządu ruchu oraz towarzyszące schorzenia neurologiczne, urologiczne i zaburzenia zachowania jest trwale niezdolny do udziału w postępowaniu przed Sądem w Rybniku’’(k. 600) z uwagi na odległość usytuowania tego Sądu od miejsca zamieszkania oskarżonego, natomiast jest on w stanie „zgłosić się w siedzibie Sądu w miejscu zamieszkania’’ (k. 606).Równocześnie niewątpliwe jest i to, że J. Ż., w niniejszym postępowaniu, postawiono zarzut popełnienia – wspólnie i w porozumieniu z pięcioma innymi, oskarżonymi wraz z nim, osobami – występku wymuszenia przemocą czynności sądu i naruszenia miru domowego.Mając te okoliczności na względzie należało uznać, że „dobro wymiaru sprawiedliwości’’ wymaga przekazania sprawy do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Bytomiu.

Tylko bowiem w tym Sądzie J. Ż. może się stawić na rozprawę i w niej uczestniczyć, a tym samym tylko ten Sąd może (praktycznie) sprawę tą w całości rozpoznać. Nie ulega przy tym wątpliwości, że wyłączenie sprawy J. Ż. (z uwagi na wspomniany stan jego zdrowia) i przekazanie tylko jej do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Bytomiu byłoby ani racjonalne, ani uzasadnione wymogami ekonomii procesowej. Skutkowałoby bowiem koniecznością przeprowadzenia dwóch równorzędnych i tożsamych przedmiotowo procesów w dwóch różnych sądach, równoznaczną z dublowaniem tak czynności dowodowych, jak i, tym samym, kosztów postępowania.

Nieobojętny przy tym jest przecież fakt, iż prokurator w akcie oskarżenia zawnioskował do przesłuchania w sprawie aż 14 świadków, w tym troje sędziów Sądu Rejonowego w Tarnowskich Górach. Wszyscy oni – przy takim rozdzieleniu sprawy – musieliby, co najmniej, dwukrotnie odrywać się od służbowych obowiązków, po to by składać, tych samych okoliczności dotyczące, zeznania w dwóch odległych od siebie sądach.Zważywszy na wszystkie te zaszłości i podzielając wyrażone już w przeszłości przez Sąd Najwyższy wielokrotnie przekonanie o tym, że przez „dobro wymiaru sprawiedliwości’’ należy rozumieć też potrzebę doprowadzenia do przeprowadzenia procesu, który okazuje się być mało realny bez odejścia od zasad właściwości miejscowej sądu (od których i tak in concreto wcześniej, wobec wyłączenia sędziów, odstąpiono) – należało w pełni zaaprobować przedmiotową inicjatywę.Z tych wszystkich względów postanowiono jak wyżej.