Supreme Court dismisses request to suspend execution of final judgment pending retrial in murder case.
Synthèse Legislator
Généré par l'IAThe Supreme Court of Poland rejected the defense's request to suspend the execution of a final murder conviction pending a retrial. Although the defense argued that new police files might prove innocence, the court found the grounds for suspension insufficient based on prior rulings. The decision emphasizes that subjective doubts about guilt do not meet the high threshold required to halt enforcement before a new trial.
Regeste Legislator
Généré par l'IAArt. 532 § 1 k.p.k.; Art. 545 § 1 k.p.k.: A request to suspend execution of a final judgment pending retrial is denied when the grounds for such suspension are not sufficiently evident or when the request contradicts established procedural history and prior judicial determinations.
Mots-clés
Généré par l'IADispositions légales citées
Généré par l'IADécisions connexes
Généré par l'IATexte complet
IV KO 19/20 POSTANOWIENIE Dnia 23 kwietnia 2024 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tomasz Artymiuk (przewodniczący, sprawozdawca)SSN Małgorzata Wąsek-WiaderekSSN Włodzimierz Wróbel w sprawie R. B. skazanego z art. 148 § 2 pkt 4 k.k. i innych, w przedmiocie wznowienia postępowania, po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu niejawnym w dniu 23 kwietnia 2024 r. wniosków złożonych przez obrońców skazanego w toku posiedzenia w dniu 9 kwietnia 2024 r. o wstrzymanie wykonania prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 2 listopada 2004 r., sygn. akt II AKa 119/04, zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego w Nowym Sączu z dnia 18 lipca 2003 r., sygn. akt II K 37/02, na podstawie art. 532 § 1 a contrario i 3 k.p.k. w zw. z art. 545 § 1 k.p.k. p o s t a n o w i ł wniosków nie uwzględnić. Małgorzata Wąsek-Wiaderek Tomasz Artymiuk Włodzimierz Wróbel
UZASADNIENIE
W toku posiedzenia w dniu 9 kwietnia 2024 r., na którym procedowano w przedmiocie wniosku o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 2 listopada 2004 r., sygn. akt II AKa 119/04, zmieniającym wyrok Sądu Okręgowego w Nowym Sączu z dnia 18 lipca 2003 r., sygn. akt II K 37/02, którymi to orzeczeniami R. B. skazany został m.in. za czyn z art. 148 § 2 pkt 4 k.k. na karę 25 lat pozbawienia wolności, obrońcy skazanego adw. G. S., adw. P. M. i adw. B. C. wnieśli o wstrzymanie wykonania zaskarżonego wnioskiem o wznowienie orzeczenia do czasu merytorycznego rozpoznania wniosku o wznowienie.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.W toku niniejszego postępowania wznowieniowego Sąd Najwyższy postanowieniami: z dnia 30 czerwca 2021 r., z dnia 13 lipca 2022 r. oraz z dnia 7 marca 2023 r. nie uwzględniał złożonych już uprzednio przez obrońców skazanego wniosków o wstrzymanie wykonania orzeczenia, co do którego złożono wniosek o wznowienie.W toku posiedzenia w dniu 9 kwietnia 2024 r., odwołując się do dotychczasowego przebiegu postępowania wznowieniowego, które w ich ocenie prowadzi do wniosku, że R.
B. nie popełnił przypisanych mu czynów, w tym w szczególności nie był sprawcą zabójstwa A. K., obrońcy wyrazili pogląd o konieczności wznowienia postępowania, a w konsekwencji uniewinnienia skazanego od przestępstw, których miał się według Sądu Okręgowego w Nowym Sączu i Sądu Apelacyjnego w Krakowie dopuścić m.in. w dniu 5 grudnia 1999 r. w Z.Wyrażony przez obrońców R. B. – w obecnych wnioskach o wstrzymanie – pogląd o oczywistej zasadności złożonego na korzyść skazanego nadzwyczajnego środka zaskarżenia w realiach niniejszej sprawy, pomimo ich wewnętrznego przekonania, nie może być uznany za prowadzący w sposób bezpośredni – także na obecnym etapie – do potwierdzenia stanowiska, prezentowanego przez nich w toku całego dotychczasowego postępowania wznowieniowego, a tym samy do weryfikacji uprzednio wydanych przez Sąd Najwyższy rozstrzygnięć w tym przedmiocie.
Uprawdopodobnienie zasadności wniosku o wznowienie nie jest bowiem tak oczywiste, jak to by wynikało z ich subiektywnych stanowisk prezentowanych także w czasie ostatniej z przeprowadzanych czynności procesowych. Zgodnie zresztą z podtrzymanym na posiedzeniu ich własnym postulatem, Sąd Najwyższy podjął kolejną próbę uzyskania z Komendy Głównej Policji zgody na dostęp, po ustaleniu, gdzie się znajdują, do akt rozpracowania operacyjnego o Kryptonimie „N.”. Wprawdzie kwestia istnienia tego rodzaju materiałów niejawnych wydaje się być przesądzona (oświadczenie świadka M.
S., zeznania byłych funkcjonariuszy policji P. K. i D. Ż. zawarte w materiałach śledztwa Prokuratury Regionalnej w Poznaniu), rzecz wszelako w tym, że nie oznacza to automatycznie, aby zawartość tych akt przesądzała o niesłuszności skazania R. B. w sprawie objętej wnioskiem o wznowienie. Uwzględnienie już chociażby tych zaszłości oraz przesłanek umożliwiających wstrzymaniem wykonania wyroku, o czym była już mowa w uzasadnieniu poprzednich orzeczeń wydanych w tym przedmiocie, po zapoznaniu się z wnioskami obrońców skazanego, jak również aktami sprawy, doprowadziło Sąd Najwyższy do przekonania, że nie zachodzą również obecnie wystarczające podstawy do zastosowania nadzwyczajnej instytucji przewidzianej w art. 532 § 1 k.p.k.
Podkreślić przy tym po raz kolejny należy, że decyzja w tym względzie nie przesądza ostatecznego rozstrzygnięcia kwestii zasadności wniosku o wznowienie postępowania w sprawie skazanego R. B., przy uwzględnieniu, że został już wyznaczony kolejny termin posiedzenia Sądu Najwyższego w tym przedmiocie.Powyższe skutkowało wydaniem przez Sąd Najwyższy orzeczenia, jak w części dyspozytywnej postanowienia. [J.J.][ms] Małgorzata Wąsek-Wiaderek Tomasz Artymiuk Włodzimierz Wróbel