Legislator Jurisprudence & Législation
IV KO 14/16 Généré par l'IA

Supreme Court transfers criminal case to court closer to defendant due to health issues and fair trial rights.

Numéro de cause IV KO 14/16
Autorité / Tribunal
Juridiction Pologne (PL)
Issue du litige Admis (Allowed)

Synthèse Legislator

Généré par l'IA

The Supreme Court granted the Regional Court's request to transfer a criminal case to a different Regional Court based on the defendant's severe health condition. The defendant, who is bedridden and requires wheelchair transport, argued that holding the trial in his current location would violate his right to participate in the proceedings. The Court ruled that transferring the case to the court near the defendant's residence was necessary to ensure a fair trial and minimize logistical burdens, despite the initial transfer being for economic efficiency.

Regeste Legislator

Généré par l'IA

Art. 37 k.p.k.; Art. 36 k.p.k.; The Supreme Court may transfer a criminal case to a different court of equal jurisdiction to ensure the defendant's right to participate in the trial and uphold the good administration of justice when the defendant's health prevents travel to the originally designated court.

Mots-clés

Généré par l'IA
transfer of criminal proceedings right to participate in trial health condition of defendant good administration of justice regional court jurisdiction fair trial requirements procedural transfer

Dispositions légales citées

Généré par l'IA
Art. 37 k.p.k.
akt II K […], o przekazanie w trybie art. 37 k.p.k. sprawy do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w S., jako sądowi równorzędnemu, z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości p o s t a n o w i ł: przekazać rozpoznanie powyższej sprawy zgodnie z tym wnioskiem Sądowi Rejonowemu w S.
Art. 36 k.p.k.
na skutek uprzedniego przekazania jej przez Sąd Okręgowy w R., postanowieniem z dnia 13 sierpnia 2015 r., w trybie art. 36 k.p.k., z uwagi na ekonomikę procesową.
Art. 246 k.k.
oskarżonego o przestępstwo z art. 246 i 286 § 1 w zw.
Art. 286 § 1 k.k.
Art. 36 k.k.
na skutek uprzedniego przekazania jej przez Sąd Okręgowy w R., postanowieniem z dnia 13 sierpnia 2015 r., w trybie art. 36 k.p.k., z uwagi na ekonomikę procesową.
Art. 2 ust. 1 ustawy o IPN KŚZ
oskarżonego o przestępstwo z art. 246 i 286 § 1 w zw.
Art. 3 ustawy o IPN KŚZ
na skutek uprzedniego przekazania jej przez Sąd Okręgowy w R., postanowieniem z dnia 13 sierpnia 2015 r., w trybie art. 36 k.p.k., z uwagi na ekonomikę procesową.
art. 36 k.k
na skutek uprzedniego przekazania jej przez Sąd Okręgowy w R., postanowieniem z dnia 13 sierpnia 2015 r., w trybie art. 36 k.p.k., z uwagi na ekonomikę procesową.
art. 37 k.p.k
akt II K […], o przekazanie w trybie art. 37 k.p.k.
art. 36 k.p.k
na skutek uprzedniego przekazania jej przez Sąd Okręgowy w R., postanowieniem z dnia 13 sierpnia 2015 r., w trybie art. 36 k.p.k., z uwagi na ekonomikę procesową.

Vous souhaitez savoir comment cet arrêt s'applique à votre dossier ?

Analysez cette décision avec la législation fédérale, le droit cantonal, la doctrine et la jurisprudence subséquente dans Legislator AI.

Ouvrir dans Legislator →

Texte complet

Sygn. akt IV KO 14/16 POSTANOWIENIE Dnia 23 marca 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tomasz Grzegorczyk w sprawie S. J. oskarżonego o przestępstwo z art. 246 i 286 § 1 w zw. z art. 36 k.k. z 1932 r. i art. 2 ust. 1 oraz art. 3 ustawy z 1998 r. o Instytucie Pamięci Narodowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 23 marca 2016 r. wniosku Sądu Rejonowego w D., zawartego w postanowieniu tego Sądu z dnia 12 lutego 2016 r., sygn. akt II K […], o przekazanie w trybie art. 37 k.p.k. sprawy do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w S., jako sądowi równorzędnemu, z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości p o s t a n o w i ł: przekazać rozpoznanie powyższej sprawy zgodnie z tym wnioskiem Sądowi Rejonowemu w S.

UZASADNIENIE

Sprawa niniejsza zawisła przed Sądem Rejonowym w D. na skutek uprzedniego przekazania jej przez Sąd Okręgowy w R., postanowieniem z dnia 13 sierpnia 2015 r., w trybie art. 36 k.p.k., z uwagi na ekonomikę procesową. Sąd Rejonowy w D. ustalił, że oskarżony przebywa w D. […] w S. i jest osobą schorowaną, praktycznie leżącą. Dopuścił w związku z tym dowód z opinii biegłego lekarza, celem ustalenia, na jakie choroby oskarżony cierpi oraz czy może on brać udział w postępowaniu sądowym i czy może podróżować do Sądu Rejonowego, któremu sprawę przekazano.

Z opinii biegłej wynikało zaś, że oskarżony dwukrotnie przebył zawał serca w 2009 r., ma założone stenty do naczyń wieńcowych, cierpi od kilku lat na niedokrwienie serca i nadciśnienie tętnicze oraz cukrzycę, niedoczynność tarczycy, przewlekłą chorobę nerek i niedowład wiotki kończyn dolnych ze znaczną dysfunkcją chodu, porusza się przy tym tylko na wózku inwalidzkim, i to z pomocą osób trzecich, gdyż sam ma trudności z przemieszczaniem się i wymaga pomocy przy czynnościach życia codziennego. Stwierdzono w tej opinii również, że podeszły wiek badanego i stan jego zdrowia nie pozwala mu na podróżowanie do Sądu Rejonowego w D., natomiast jest możliwe przesłuchanie go w miejscu pobytu, czyli przed Sądem w S., ale wyłącznie po przewiezieniu go do tego Sądu środkiem transportu przeznaczonym do przewozu osób niepełnosprawnych i z zapewnieniem mu opieki na cały wymagany „okres czasu”.

W związku z powyższym Sąd Rejonowy w D. wystąpił z przedmiotowym wnioskiem podnosząc, że przekazanie tej sprawy Sądowi w Sanoku byłoby zasadne w świetle art. 37 k.p.k., jako że postępowanie karne wiąże się z koniecznością zapewnienia oskarżonemu prawa do obrony, w tym do udziału w rozprawie, a dalsze prowadzenia tej sprawy w Sądzie obecnie właściwym powodowałoby, iż z prawa tego nie mógłby on skorzystać.Rozpoznając ten wniosek, Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Wniosek Sądu Rejonowego, mając na uwadze okoliczności tej sprawy, jest zasadny.

Niewątpliwie bowiem dobrem wymiaru sprawiedliwości, o jakim mowa w art. 37 k.p.k., jest doprowadzenie do możliwości przeprowadzenia postępowania karnego danej osoby, jak i zapewnienia jej w takim procesie potencjalnej możliwości osobistego jej w nim udziału. W świetle wskazanej wyżej opinii biegłego możliwe byłoby wprawdzie przesłuchanie oskarżonego w Sądzie w S., z prowadzeniem tej sprawy nadal przez Sąd w D., ale oznaczałoby to jednak, że oskarżony ten pozbawiony byłby realnej możliwości udziału w rozprawie głównej, chyba, że każdorazowo byłby on transportowany z miejsca pobytu do tegoż Sądu, co wiązałoby się jednak z określonymi trudnościami, jak i dodatkowymi kosztami postępowania.

Problemów tych unika się przy przekazaniu tej sprawy Sądowi w S., a więc w miejscu pobytu oskarżonego, gdzie przewiezienie go do Sądu na poszczególne terminy rozprawy, jak i zapewnienie mu opieki podczas takich rozpraw jest zdecydowanie łatwiejsze i mniej kosztowne, a stwarza możliwość respektowania wymogów rzetelnego procesu karnego. Wprawdzie wcześniejsze przekazanie sprawy Sądowi w D. związane było z faktem, że wielu świadków mających zeznawać w tej sprawie, mieszka z dala od sądu, do którego skierowano akt oskarżenia, tj.

Sądu Rejonowego w R., a bliżej Sądu w D.. Jednakże odległość między Sądem w D., a Sądem w S. nie różni się zbytnio odległością tych Sądów od siedziby Sądu w R.. Nadto, nie powinno budzić wątpliwości, że najważniejszym pozostaje jednak rozpoczęcie tej sprawy i jej osądzenie jako główny cel postępowania karnego. Mając to wszystko na uwadze, Sąd Najwyższy zdecydował o przekazaniu tej sprawy zgodnie z wnioskiem. l.n