Legislator Jurisprudence & Législation
IV KO 127/24 Généré par l'IA

Supreme Court dismisses criminal retrial request as obviously unfounded due to repetition of prior arguments.

Numéro de cause IV KO 127/24
Autorité / Tribunal
Juridiction Pologne (PL)
Issue du litige Rejeté (Dismissed)

Synthèse Legislator

Généré par l'IA

The Supreme Court refused to accept the defendant's request for a retrial, ruling it obviously unfounded under Article 545 § 3 of the Code of Criminal Procedure. The defendant argued that new evidence undermined the conviction, but the court noted this was a third repeated request mirroring arguments already rejected in previous rulings. The court decided against the request because retrial proceedings do not re-evaluate facts or serve as a third instance, rendering the defendant's arguments inadmissible.

Regeste Legislator

Généré par l'IA

Art. 545 § 3 k.p.k.; A request for retrial is obviously unfounded and inadmissible if it repeats arguments previously rejected, as retrial proceedings do not re-evaluate facts or serve as a third instance.

Mots-clés

Généré par l'IA
retrial request obviously unfounded repetition of arguments third instance factual findings Code of Criminal Procedure inadmissible request réouverture du dossier

Dispositions légales citées

Généré par l'IA
Art. 545 § 3 k.p.k.
akt III K 88/18, na podstawie art. 545 § 3 k.p.k. p o s t a n o w i ł: odmówić przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania wobec jego oczywistej bezzasadności.
art. 545 § 3 k.p.k
akt III K 88/18, na podstawie art. 545 § 3 k.p.k.

Jurisprudence citée

Généré par l'IA
Généré par l'IA

Vous souhaitez savoir comment cet arrêt s'applique à votre dossier ?

Analysez cette décision avec la législation fédérale, le droit cantonal, la doctrine et la jurisprudence subséquente dans Legislator AI.

Ouvrir dans Legislator →

Texte complet

IV KO 127/24 POSTANOWIENIE Dnia 24 stycznia 2025 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Anna Dziergawka w sprawie skazanego M. O., po rozpoznaniu w Izbie Karnej, na posiedzeniu w dniu 24 stycznia 2025 r., wniosku skazanego o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 10 grudnia 2020 r., sygn. akt II AKa 262/20, zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego w Bielsku-Białej z dnia 26 lutego 2020 r., sygn. akt III K 88/18, na podstawie art. 545 § 3 k.p.k. p o s t a n o w i ł: odmówić przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania wobec jego oczywistej bezzasadności.

UZASADNIENIE

Skazany M. O. w piśmie z dnia 24 lutego 2024 roku, skierowanym do Ministra Sprawiedliwości, następnie przekazanym do Sądu Najwyższego, wniósł o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 10 grudnia 2020 r., sygn. akt II AKa 262/20, zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego w Bielsku-Białej z dnia 26 lutego 2020 r., sygn. akt III K 88/18, argumentując m.in., że w sprawie zaistniały nowe dowody, które podważają możliwość popełnienia przez niego zarzucanego mu czynu. Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Na wstępie należy odwołać się do treści art. 545 § 3 k.p.k., który stanowi, iż sąd, orzekając jednoosobowo, odmawia przyjęcia wniosku niepochodzącego od prokuratora, adwokata, radcy prawnego albo radcy Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej, bez wzywania do usunięcia jego braków formalnych, jeżeli z treści wniosku, w szczególności odwołującego się do okoliczności, które były już rozpoznawane w postępowaniu o wznowienie postępowania, wynika jego oczywista bezzasadność.Powyższe unormowanie pozwala więc na wstępną kontrolę wniosku o wznowienie – i to bez wzywania do usunięcia jego braków formalnych - celem wyeliminowania konieczności przeprowadzania różnego rodzaju czynności procesowych związanych z wnioskiem, który w stopniu oczywistym nie może doprowadzić do wznowienia postępowania.Wskazać należy, iż jest to już kolejny wniosek o wznowienie postępowania złożony w przedmiotowej sprawie.

Pierwszy wniosek został złożony przez obrońcę skazanego, a następnie oddalony przez Sąd Najwyższy postanowieniem z dnia 22 lutego 2022 r., sygn. akt IV KO 151/21. Drugi został wniesiony przez skazanego osobiście, gdzie Sąd Najwyższy postanowieniem z dnia 19 sierpnia 2022 r., sygn. akt IV KO 30/22, na podstawie art. 545 § 3 k.p.k. odmówił przyjęcia osobistego wniosku skazanego wobec jego oczywistej bezzasadności. Trzeci wniosek został wniesiony przez obrońcę skazanego, a następnie oddalony przez Sąd Najwyższy postanowieniem z dnia 17 października 2024 r., sygn. akt IV KO 18/24.

Analiza wniosku o wznowienie postępowania, sporządzonego osobiście przez skazanego, pozwala na uznanie, iż wnioskujący odwołuje się do okoliczności, które były już rozpoznawane w postępowaniu prowadzonym w sprawie o sygn. IV KO 18/24. Podkreślić również należy, że wniosek o wznowienie postępowania jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia, którego podstawy zostały ustawowo skatalogowane (art. 540-540b k.p.k.) i postępowanie wznowieniowe sprowadza się wyłącznie do ich badania (zob. postanowienie SN z dnia 15 września 2022 r., V KO 67/22).

Specyfika postępowania wznowieniowego wszczynanego na wniosek sprawia, że nie dokonuje się na nowo oceny zebranych w toku procesu dowodów i poprawności przyjętych w oparciu o nie ustaleń faktycznych, będących podstawą prawomocnego wyroku. Nie bada się również oceny zasadności orzeczenia sądu pierwszej instancji, tak jak to się czyni w ramach kontroli instancyjnej (zob. postanowienie SN z dnia 21 kwietnia 2016 r., V KO 22/16). W świetle powyższego, już prima vista nie mógł być uznany za skuteczny wniosek dążący do wzruszenia w tym nadzwyczajnym trybie prawomocnego wyroku, sprowadzający się do kwestionowania przyjętych przez sąd ustaleń faktycznych i wspierających je dowodów.

W ramach postępowania o wznowienie, procedowanie w tym zakresie nie jest dopuszczalne. W trakcie tego postępowania przedmiotem rozstrzygnięcia nie jest bowiem kwestia odpowiedzialności karnej skazanego, której dotyczy prawomocne orzeczenie kończące postępowanie sądowe. Postępowanie wznowieniowe nie może stanowić powtórzenia postępowania apelacyjnego i nie jest swego rodzaju „trzecią instancją”, mającą służyć kolejnemu weryfikowaniu poprawności orzeczeń zapadłych w sądach pierwszej i drugiej instancji. Zdaniem Sądu Najwyższego wniosek skazanego nie odwołuje się do żadnej z okoliczności, które umożliwiałyby wznowienie postępowania.

Ponadto, przedmiotowy wniosek zawiera powielenie argumentacji podnoszonej we wcześniejszych wnioskach o wznowienie postępowania, które zostały przez Sąd Najwyższy kompleksowo i prawidłowo rozpatrzone, zwłaszcza w sprawie o sygn. akt IV KO 18/24. Mając powyższe na względzie, wniosek skazanego należało uznać za oczywiście bezzasadny i na podstawie art. 545 § 3 k.p.k. odmówić jego przyjęcia. ł.nr.g.‎