Legislator Jurisprudence & Législation
IV KO 127/10 Généré par l'IA

Supreme Court rejects transfer request; prior judge disqualification does not bar future procedural rulings.

Numéro de cause IV KO 127/10
Autorité / Tribunal
Juridiction Pologne (PL)
Issue du litige Rejeté (Dismissed)

Synthèse Legislator

Généré par l'IA

The Regional Court requested the Supreme Court to transfer a case to another court under Article 37 of the Code of Criminal Procedure, arguing that a judge's prior disqualification compromised judicial integrity. The Supreme Court dismissed this request, ruling that Article 37 does not serve as a mechanism to review the legality of lower court decisions regarding judge disqualification. Furthermore, the Court held that a judge disqualified from hearing the appeal phase remains eligible to rule on procedural matters arising in the retrial, as the disqualification was specific to that stage.

Regeste Legislator

Généré par l'IA

Art. 37 k.p.k.; Art. 41 § 1 k.p.k.: A request to transfer a case under Article 37 of the Code of Criminal Procedure cannot be used to challenge the legality of a judge's disqualification, and a judge previously disqualified from a specific procedural stage remains eligible to rule on new procedural issues in a retrial.

Mots-clés

Généré par l'IA
transfer of case judge disqualification procedural fairness retrial proceedings judicial integrity

Dispositions légales citées

Généré par l'IA
Art. 37 k.p.k.
przedmiocie przekazania sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 37 k.p.k.
Art. 41 § 1 k.p.k.
art. 41 § 1 k.p.k. świadczy o tym, że ocena jej zaistnienia powinna zostać
art. 41 § 1 k.p.k
art. 41 § 1 k.p.k. świadczy o tym, że ocena jej zaistnienia powinna zostać
art. 270 § 1 k.k
i innych, oskarżonych o przestępstwo z art. 270 § 1 k.k.
art. 37 k.p.k
przedmiocie przekazania sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 37 k.p.k.

Vous souhaitez savoir comment cet arrêt s'applique à votre dossier ?

Analysez cette décision avec la législation fédérale, le droit cantonal, la doctrine et la jurisprudence subséquente dans Legislator AI.

Ouvrir dans Legislator →

Texte complet

POSTANOWIENIE Z DNIA 10 LISTOPADA 2010 R.

IV KO 127/10

Charakter przyczyny wyłączenia sędziego na podstawie art. 41 § 1

k.p.k. świadczy o tym, że ocena jej zaistnienia powinna zostać dokonana

na czas orzekania w sprawie, gdyż – rebus sic stantibus – może w dalszym

postępowaniu stracić na aktualności. Tym samym, wyłączenie sędziego od

rozpoznania apelacji w określonej sprawie nie oznacza, że po przekazaniu

tej sprawy do ponownego rozpoznania jest on także wyłączony od orzekania w kwestiach procesowych jakie ujawnią się w toku dalszego postępowania.

Przewodniczący: sędzia SN T. Grzegorczyk.

Sędziowie SN: J. Dołhy, D. Świecki (sprawozdawca).

Sąd Najwyższy w sprawie Elżbiety L. i innych, oskarżonych o przestępstwo z art. 270 § 1 k.k. i in., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 10 listopada 2010 r. wniosku Sądu Rejonowego w D. w

przedmiocie przekazania sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 37 k.p.k.

postanowił wniosku n i e u w z g l ę d n i ć.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 5 października 2010 r. Sąd Rejonowy w D.

wystąpił do Sądu Najwyższego o przekazanie niniejszej sprawy do rozpo-

znania innemu sądowi równorzędnemu – w trybie art. 37 k.p.k. Jako przesłankę zastosowania tego przepisu Sąd wnioskujący podniósł, że sprawa

została przekazana do rozpoznania temu Sądowi w związku z postanowieniem Sądu Okręgowego w T. z dnia 7 kwietnia 2010 r. o wyłączeniu od jej

rozpoznania sędziów Sądu Rejonowego w T. W ocenie Sądu występującego krytycznie należy odnieść się do tego postanowienia, zważywszy że w

jego wydaniu uczestniczył sędzia, który uprzednio sam został wyłączony od

orzekania w tej sprawie, co podważa wiarygodność wymiaru sprawiedliwości, a więc i godzi w jego dobro.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Wniosek Sądu Rejonowego w D. o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu nie mógł zostać uwzględniony, albowiem art. 37 k.p.k. nie stanowi podstawy do występowania do Sądu Najwyższego o skontrolowanie prawidłowości czynności podejmowanych

przez sądy w kwestii właściwości i ewentualne korygowanie nieprawidłowych bądź niesprawiedliwych w tym przedmiocie decyzji. Tego bowiem

domaga się Sąd występujący, kwestionując zasadność i dopuszczalność

decyzji podejmowanych przez Sąd Okręgowy w T., tak w kwestii wyłączenia od rozpoznania sprawy wszystkich sędziów Sądu Rejonowego w T., jak

i co do brania udziału w jej wydaniu przez sędziego tego Sądu, pomimo

wcześniejszego wyłączenia go od rozpoznania tej sprawy przez Sąd Apelacyjny w K.

W związku z tym należy stwierdzić, że kwestia zasadności wyłączenia sędziów Sądu Rejonowego w T., budzi wątpliwości w zakresie prawidłowości procedowania w tym przedmiocie z uwagi na wyłączenie sędziów

na podstawie złożonych oświadczeń, a nie w związku z wydaniem decyzji

procesowych o wyłączeniu konkretnych sędziów. Nie można bowiem wyłączyć sędziego „na przyszłość” od rozpoznania sprawy, jeżeli nie został on

wyznaczony do jej rozpoznania. Jednakże z tego powodu, wskazany przez

Sąd Rejonowy w D. tryb przekazania sprawy na podstawie art. 37 k.p.k.,

jak należy wnioskować, z powrotem do Sądu Rejonowego w T., nie jest

możliwy.

Natomiast w kwestii wydania orzeczenia przez sędziego Sądu Okręgowego w T. w przedmiocie wyłączenia sędziów Sądu Rejonowego w T. i

przekazania sprawy do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w D., to należy

stwierdzić, że pomimo wcześniejszego wyłączenia tego sędziego od rozpoznania sprawy przez Sąd Apelacyjny w K., nie doszło do naruszenia art.

41 § 1 k.p.k. Zauważyć bowiem trzeba, że zmienił się układ procesowy w

związku w uchyleniem wyroku i przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania sądowi właściwemu na zasadach ogólnych. Postanowienie Sądu

Apelacyjnego w K. o wyłączeniu sędziów Sądu Okręgowego w T. wydane

bowiem zostało w związku z koniecznością rozpoznania apelacji przez ten

Sąd. W postanowieniu tym sprawę przekazano do rozpoznania Sądowi

Okręgowemu w K. Wówczas wyłączenie sędziów Sądu Okręgowego w T.

dotyczyło rozpoznania sprawy w postępowaniu odwoławczym, a więc apelacji od wyroku. Charakter przyczyny wyłączenia sędziego na podstawie

art. 41 § 1 k.p.k. świadczy o tym, że ocena jej zaistnienia powinna zostać

dokonana na czas orzekania w danej sprawie, gdyż – rebus sic stantibus –

może w dalszym postępowaniu stracić na aktualności. Tym samym wyłączenie sędziego od rozpoznania apelacji w danej sprawie nie oznacza, że

po przekazaniu tej sprawy do ponownego rozpoznania jest on także wyłączony od orzekania w kwestiach procesowych jakie ujawnią się w toku dalszego postępowania. Nie było więc przeszkód, aby sędzia Sądu Okręgowego w T., w związku uchyleniem wyroku do ponownego rozpoznania

przez Sąd Okręgowy w K., orzekał w sprawie wyłączenia sędziów Sądu,

któremu przekazano sprawę do ponownego rozpoznania.

Z tych wszystkich względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w postanowieniu.