Legislator Jurisprudence & Législation
IV KO 113/21 Généré par l'IA

Supreme Court dismisses retrial request as obviously unfounded due to lack of grounds under criminal procedure law.

Numéro de cause IV KO 113/21
Autorité / Tribunal
Juridiction Pologne (PL)
Issue du litige Rejeté (Dismissed)

Synthèse Legislator

Généré par l'IA

The Supreme Court of Poland dismissed the defendant's request for a retrial under Article 545 § 3 of the Criminal Procedure Code. The defendant claimed he was unaware of the appeal and the absolute prison sentence due to inadequate information from his defense lawyer. The court rejected this because the request was obviously unfounded without citing specific grounds for retrial under Articles 540, 540a, or 540b.

Regeste Legislator

Généré par l'IA

Art. 545 § 3 k.p.k.; Art. 540 § 1 pkt 1 k.p.k.; Art. 540b § 1 k.p.k.; A retrial request is rejected without further proceedings if its obvious unfoundedness is evident from the text, and no specific grounds for retrial are substantiated.

Mots-clés

Généré par l'IA
retrial request obviously unfounded criminal procedure code defense rights appellate court casier judiciaire chargé participation à l'infraction poursuite pour escroquerie

Dispositions légales citées

Généré par l'IA
art. 545 § 3 k.p.k.
akt V K (…), na podstawie art. 545 § 3 k.p.k. p o s t a n o w i ł odmówić przyjęcia wniosku wobec jego oczywistej bezzasadności.
art. 540 § 1 pkt 1 k.p.k.
Wnioskodawca nie wskazał żadnych okoliczności, które mogłyby świadczyć o występowaniu przesłanek pozwalających na wznowienie postępowania, o których mowa w art. 540 k.p.k., art.
art. 540b § 1 k.p.k.
139 § 1 k.p.k., a także jeżeli w rozprawie lub posiedzeniu uczestniczył obrońca (art. 540b § 2 k.p.k.).
art. 540b § 2 k.p.k.
139 § 1 k.p.k., a także jeżeli w rozprawie lub posiedzeniu uczestniczył obrońca (art. 540b § 2 k.p.k.).
art. 133 § 2 k.p.k.
Przepis ten nie ma zastosowania w wypadkach, o których mowa w art. 133 § 2, art.
art. 136 § 1 k.p.k.
133 § 2, art. 136 § 1 oraz art.
art. 139 § 1 k.p.k.
136 § 1 oraz art. 139 § 1 k.p.k., a także jeżeli w rozprawie lub posiedzeniu uczestniczył obrońca (art.
art. 17 § 1 pkt 3-11 lub 22 k.p.k.
jest warunkowana ustaleniem popełnienia przestępstwa określonego w tym przepisie prawomocnym wyrokiem skazującym, chyba że wyrok nie może zapaść z przyczyn wymienionych w art. 17 § 1 pkt 3-11 lub 22 k.p.k.
art. 545 § 3 k.p.k
akt V K (…), na podstawie art. 545 § 3 k.p.k.
art. 540 k.p.k
Wnioskodawca nie wskazał żadnych okoliczności, które mogłyby świadczyć o występowaniu przesłanek pozwalających na wznowienie postępowania, o których mowa w art. 540 k.p.k., art.
Généré par l'IA

Vous souhaitez savoir comment cet arrêt s'applique à votre dossier ?

Analysez cette décision avec la législation fédérale, le droit cantonal, la doctrine et la jurisprudence subséquente dans Legislator AI.

Ouvrir dans Legislator →

Texte complet

Sygn. akt IV KO 113/21 POSTANOWIENIE Dnia 7 października 2021 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Piotr Mirek w sprawie P. G.‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu‎w dniu 7 października 2021 r.,‎wniosku skazanego‎o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 12 lutego 2021 r., sygn. akt II AKa (…), zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego w K. ‎z dnia 29 sierpnia 2019 r., sygn. akt V K (…), na podstawie art. 545 § 3 k.p.k. p o s t a n o w i ł odmówić przyjęcia wniosku wobec jego oczywistej bezzasadności.

UZASADNIENIEWyrokiem Sądu Okręgowego w K. z dnia 29 sierpnia 2019 r., sygn. akt V K (…), P. G. wraz z innymi, ustalonymi osobami, został uznany za winnego popełnienia czterech czynów realizujących znamiona przestępstw z art. 299 § 1 i 5 k.k. i in. Z tego powodu wymierzono mu kary pozbawienia wolności i grzywny, które następnie połączono, wymierzając karę łączną 4 lat pozbawienia wolności oraz karę łączną grzywny w wymiarze 300 stawek dziennych po 50 złotych każda. Wyrok ten został zaskarżony apelacjami, wniesionymi przez prokuratora i obrońcę P. G..

Po rozpoznaniu apelacji Sąd Apelacyjny w (…), wyrokiem z dnia 12 lutego 2021 r., sygn. akt II AKa (…), zmienił zaskarżony wyrok jedynie w zakresie kwalifikacji prawnej jednego z czynów przypisanych skazanemu.Pismem z dnia 13 lipca 2021 r. skazany wniósł o wyznaczenie obrońcy z urzędu w celu sporządzenia wniosku o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego, podnosząc, że naruszono jego prawo do obrony. Wnioskodawca wskazał, że do 30 czerwca 2021 r. nie wiedział, że w jego sprawie została wniesiona apelacja i że na mocy wyroku Sądu Okręgowego w K. został skazany na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zwieszenia jej wykonania.

Nie uzyskał bowiem od swojego obrońcy rzetelnej informacji o treści rozstrzygnięcia w jego sprawie i nie wiedział, że została wymierzona mu kara bezwzględnego pozbawienia wolności, ani też, że w jego imieniu została wniesiona apelacja. Wniósł też o wstrzymanie wykonania wymienionego orzeczenia.Sąd Najwyższy stwierdził, co następuje.Wniosek skazanego o wznowienie postępowania jest oczywiście bezzasadny, w związku z czym należało, w trybie określonym w art. 545 § 3 k.p.k., odmówić jego przyjęcia bez podejmowania dodatkowych czynności w postaci wcześniejszego rozpoznania wniosku o wyznaczenie obrońcy z urzędu.

Stosownie do dyspozycji wymienionego przepisu sąd odmawia przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania, bez wzywania strony do usunięcia jego braków formalnych, jeżeli z treści wniosku, w szczególności odwołującego się do okoliczności, które były już rozpoznawane w postępowaniu o wznowienie postępowania, wynika jego oczywista bezzasadność. Sytuacja taka zachodzi w niniejszej sprawie. Wnioskodawca nie wskazał żadnych okoliczności, które mogłyby świadczyć o występowaniu przesłanek pozwalających na wznowienie postępowania, o których mowa w art. 540 k.p.k., art. 540a k.p.k. lub art. 540b k.p.k.Biorąc pod uwagę zawarte we wniosku skazanego twierdzenia, że w jego sprawie dopuszczono się przestępstwa, które pozbawiło go możliwości obrony, a także nie wiedział, że został skazany na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszania jej wykonania, przypomnieć trzeba, że:1.zgodnie z art. 540 § 1 pkt 1 k.p.k. postępowanie sądowe zakończone prawomocnym orzeczeniem wznawia się, jeżeli w związku z postępowaniem dopuszczono się przestępstwa, a istnieje uzasadniona podstawa do przyjęcia, że mogło to mieć wpływ na treść orzeczenia;2.w myśl art. 540b § 1 k.p.k. postępowanie sądowe zakończone prawomocnym orzeczeniem można wznowić na wniosek oskarżonego, złożony w terminie zawitym miesiąca od dnia, w którym dowiedział się o zapadłym wobec niego orzeczeniu, jeżeli sprawę rozpoznano pod nieobecność oskarżonego, któremu nie doręczono zawiadomienia o terminie posiedzenia lub rozprawy albo doręczono je w inny sposób niż osobiście, gdy wykaże on, że nie wiedział o terminie oraz o możliwości wydania orzeczenia pod jego nieobecność.

Przepis ten nie ma zastosowania w wypadkach, o których mowa w art. 133 § 2, art. 136 § 1 oraz art. 139 § 1 k.p.k., a także jeżeli w rozprawie lub posiedzeniu uczestniczył obrońca (art. 540b § 2 k.p.k.). Analiza treści wniosku skazanego przeprowadzona przy uwzględnieniu danych zawartych w aktach sprawy, której dotyczy wniosek, każe stwierdzić, że nie niesie on ze sobą żadnych informacji wskazujących na zaistnienie okoliczności, które mogłyby być traktowane w kategoriach przedstawionych wyżej podstaw wznowieniowych. Co się tyczy podnoszonego przez skazanego przekazania mu przez obrońcę odpisu wyroku odmiennego w treści od tego, który został wydany w jego sprawie przez Sąd pierwszej instancji, co w ocenie skazanego świadczy o dopuszczeniu się przestępstwa pozbawiającego go prawa do obrony, stwierdzić trzeba, że możliwość wznowienia postępowania na podstawie z art. 540 § 1 pkt 1 k.p.k. jest warunkowana ustaleniem popełnienia przestępstwa określonego w tym przepisie prawomocnym wyrokiem skazującym, chyba że wyrok nie może zapaść z przyczyn wymienionych w art. 17 § 1 pkt 3-11 lub 22 k.p.k. i wskazaniem we wniosku wyroku skazującego lub orzeczenia zapadłego w postępowaniu karnym, stwierdzającego niemożność wydania wyroku skazującego.

Z treści wniosku nie wynika, aby taki wyrok lub takie orzeczenie zapadło. Niezależnie od tego zauważyć można, że wnioskodawca nawet nie uprawdopodobnił, że okoliczności, na które się powołuje, w istocie miały miejsce i nie przedłożył chociażby kopii rzekomo sfałszowanego wyroku.W realiach sprawy podnoszony przez wnioskodawcę brak rzetelnego poinformowania przez obrońcę o treści wyroku nie mógłby również stanowić podstawy dla wznowienia postępowania w trybie art. 540b § 1 k.p.k. Jak wynika z akt sprawy wnioskodawca miał obrońcę i o terminie ostatniej rozprawy i terminie publikacji wyroku Sądu pierwszej instancji zawiadomiony został osobiście (k. 5687).

W postępowaniu odwoławczym był reprezentowany przez obrońcę z wyboru, który był obecny na ogłoszeniu wyroku. O terminie rozprawy apelacyjnej wnioskodawca został zawiadomiony na adres wskazany przez obrońcę (k. 5793).Kierując się powyższym, Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.