Legislator Jurisprudence & Législation
IV KO 110/13 Généré par l'IA

Supreme Court rejects transfer of case regarding judge's duty due to lack of impartiality grounds.

Numéro de cause IV KO 110/13
Autorité / Tribunal
Juridiction Pologne (PL)
Issue du litige Rejeté (Dismissed)

Synthèse Legislator

Généré par l'IA

The Supreme Court dismissed the Regional Court's request to transfer a case to another court under Article 37 of the Code of Criminal Procedure. The Regional Court argued that the matter involved the judge's official duties, potentially compromising impartiality, but the Supreme Court found this reasoning insufficient. The court held that mere involvement of a judge does not objectively prevent other judges from handling the case, thereby upholding the principle of judicial independence.

Regeste Legislator

Généré par l'IA

Art. 37 k.p.k.; Art. 17 § 1 pkt 6 k.p.k.: Transfer of a case to another court is an exceptional measure requiring clear evidence that the local court cannot act impartially; mere connection to a judge's duties is insufficient to justify such a transfer.

Mots-clés

Généré par l'IA
transfer of case judicial impartiality Code of Criminal Procedure judge's duties procedural transfer

Dispositions légales citées

Généré par l'IA
Art. 37 k.p.k.
zwrócił się do Sądu Najwyższego o przekazanie w trybie art. 37 k.p.k. sprawy o sygn.
Art. 17 § 1 pkt 6 k.p.k.
art. 37 k.p.k
zwrócił się do Sądu Najwyższego o przekazanie w trybie art. 37 k.p.k.
art. 276 k.k
o czyn z art. 276 k.k., wobec przedawnienia karalności.
art. 17 § 1 pkt 6 k.p.k

Jurisprudence citée

Généré par l'IA

Vous souhaitez savoir comment cet arrêt s'applique à votre dossier ?

Analysez cette décision avec la législation fédérale, le droit cantonal, la doctrine et la jurisprudence subséquente dans Legislator AI.

Ouvrir dans Legislator →

Texte complet

Sygn. akt IV KO 110/13 POSTANOWIENIE Dnia 29 stycznia 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jarosław Matras (przewodniczący)‎SSN Kazimierz Klugiewicz (sprawozdawca)‎SSN Eugeniusz Wildowicz w sprawie zażalenia na postanowienie prokuratora Prokuratury Rejonowej w P.,‎z dnia 31 października 2013 roku, o odmowie wszczęcia dochodzenia,‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej, na posiedzeniu w dniu 29 stycznia 2014 r.,‎wystąpienia Sądu Rejonowego w P.,‎z dnia 16 grudnia 2013 r., w przedmiocie przekazania sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, na podstawie art. 37 k.p.k. - a contrario postanowił: wniosku nie uwzględnić.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 31 października 2013 roku, prokurator Prokuratury Rejonowej w P. odmówił wszczęcia dochodzenia w sprawie usuwania w okresie od 2000 roku do 2002 roku w P. w aktach sprawy o sygn. akt II K ../06 Sądu Rejonowego w P. oryginalnych protokołów rozpraw z lat 2002–2003, tj. o czyn z art. 276 k.k., wobec przedawnienia karalności. Zażalenie na to postanowienie wniósł A. B.Postanowieniem z dnia 16 grudnia 2013 roku Sąd Rejonowy w P. zwrócił się do Sądu Najwyższego o przekazanie w trybie art. 37 k.p.k. sprawy o sygn. akt II Kp …/13, do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości.

W uzasadnieniu wystąpienia Sąd Rejonowy w P. wskazał, że czyn zabroniony, którego popełnienie zarzuca zawiadamiający, ma ścisły związek z wykonywanymi przez sędziego Sądu Rejonowego w P. obowiązkami służbowymi i dotyczy protokołów rozpraw przeprowadzanych przed tym Sądem. Sąd Najwyższy rozważył, co następuje.Wniosek Sądu Rejonowego w P. nie zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności należy podkreślić, iż przekazanie sprawy innemu równorzędnemu sądowi w trybie art. 37 k.p.k. ma charakter wyjątkowy, zaś odstąpienie od zasady rozpoznania sprawy przez sąd miejscowo właściwy może nastąpić tylko w razie zaistnienia sytuacji jednoznacznie świadczącej o tym, że pozostawienie sprawy w gestii tego sądu sprzeciwiałoby się dobru wymiaru sprawiedliwości.

Jest to kryterium podstawowe, zaś przepis art. 37 k.p.k. nie może podlegać wykładni rozszerzającej. Po zapoznaniu się z przedstawionymi aktami sprawy należy stwierdzić, iż wniosek Sądu Rejonowego nie zasługuje na uwzględnienie. Przekonanie o braku możliwości do obiektywnego rozpoznania sprawy przez sąd miejscowo właściwy musi być bowiem oparte na racjonalnych i rzeczywistych przesłankach. Fakt, że sprawa, w której prokurator odmówił wszczęcia dochodzenia, dotyczy obowiązków wykonywanych przez sędziego Sądu Rejonowego w P. (usuwanie protokołów rozpraw w sprawie prowadzonej przed Sądem Rejonowym w P.), nie jest wystarczający dla stwierdzenia braku warunków do obiektywnego rozpoznania sprawy.

Bezkrytyczne przekazanie sprawy do rozpoznania w innym równorzędnym sądzie na podstawie takich przesłanek mogłoby wręcz sugerować, że w każdym wypadku, gdy sprawa w jakiś sposób dotyczy w ogóle sędziego, bądź sędziów pracujących w danym sądzie, pozostali sędziowie pracujący w tej jednostce organizacyjnej sądownictwa powszechnego nie są w stanie w sposób obiektywny i rozsądny rozpoznać sprawę (zob. postanowienie SN z dnia 27 września 2013 r., II KO 54/13, LEX nr 1375173). Nie bez znaczenia pozostaje również okoliczność, że sprawa dotyczy jedynie oceny, czy w sprawie wystąpiła przyjęta przez prokuratora negatywna przesłanka procesowa z art. 17 § 1 pkt 6 k.p.k..Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy uznał, że brak jest uzasadnionych podstaw do twierdzenia, że sędziowie Sądu Rejonowego w P. nie mogą bezstronnie i w sposób w pełni obiektywny rozpoznać wniesionego przez A.

B. zażalenia na postanowienie prokuratora o odmowie wszczęcia dochodzenia. Podzielenie takiego przekonania prowadziłoby bowiem do przeciwnego od zamierzonego skutku, a mianowicie podważałoby zaufanie do niezależności sądów i niezawisłości sędziów.Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak na wstępie.