Legislator Jurisprudence & Législation
IV KO 108/08 Généré par l'IA

Supreme Court dismisses retrial request regarding medical treatment order as it does not end criminal liability proceedings.

Numéro de cause IV KO 108/08
Autorité / Tribunal
Juridiction Pologne (PL)
Issue du litige Rejeté (Dismissed)

Synthèse Legislator

Généré par l'IA

The Supreme Court of Poland dismissed the defendant's request for a retrial concerning an order to undergo medical treatment under Article 117 of the Criminal Code. The defendant argued that new forensic evidence disproved sexual deviation and that the prison facility was incorrect, seeking to annul the treatment order. The court ruled that such an order, while affecting personal liberty, does not conclude criminal proceedings regarding liability and thus falls outside the scope of retrial under Article 540 of the Criminal Procedure Code.

Regeste Legislator

Généré par l'IA

Art. 117 k.k.w.; Art. 540 § 1 pkt 2 k.p.k.: An order to subject a convicted person to medical treatment under Article 117 of the Criminal Code does not constitute a decision concluding criminal proceedings regarding criminal liability, and therefore does not fall within the grounds for retrial under Article 540 § 1 point 2 of the Criminal Procedure Code.

Mots-clés

Généré par l'IA
medical treatment order criminal liability proceedings retrial grounds sexual deviation Criminal Procedure Code finality of judgment personal liberty restriction

Dispositions légales citées

Généré par l'IA
Art. 117 k.k.w.
lipca 2007 r., w przedmiocie objęcia leczeniem w trybie art. 117 k.k.w.
Art. 540 § 1 pkt 2 k.p.k.
nie podlega rozpoznaniu w trybie przewidzianym w art. 540 § 1 pkt 2 k.p.k. Treść przepisów zawartych w art.
art. 117 k.k
lipca 2007 r., w przedmiocie objęcia leczeniem w trybie art. 117 k.k.w.
art. 540 § 1 pkt 2 k.p.k
nie podlega rozpoznaniu w trybie przewidzianym w art. 540 § 1 pkt 2 k.p.k.

Jurisprudence citée

Généré par l'IA

Vous souhaitez savoir comment cet arrêt s'applique à votre dossier ?

Analysez cette décision avec la législation fédérale, le droit cantonal, la doctrine et la jurisprudence subséquente dans Legislator AI.

Ouvrir dans Legislator →

Texte complet

POSTANOWIENIE Z DNIA 16 WRZEŚNIA 2008 R.

IV KO 108/08

Rozstrzygnięcie o objęciu skazanego leczeniem w trybie art. 117

k.k.w. nie jest orzeczeniem kończącym postępowanie karne w zakresie odnoszącym się do odpowiedzialności karnej.

Przewodniczący: sędzia SN W. Kozielewicz (sprawozdawca).

Sędziowie SN: J. Grubba, Z. Stefaniak.

Sąd Najwyższy po rozpoznaniu wniosku skazanego Bogdana M. o

wznowienie postępowania wykonawczego, zakończonego prawomocnym

postanowieniem Sądu Apelacyjnego w K. z dnia 21 listopada 2007 r.,

utrzymującym w mocy postanowienie Sądu Okręgowego w G. z dnia 25

lipca 2007 r., w przedmiocie objęcia leczeniem w trybie art. 117 k.k.w.

p o s t a n o w i ł wniosek o wznowienie postępowania pozostawić bez rozpoznania.

UZASADNIENIE

Postanowieniem Sądu Okręgowego w G. z dnia 25 lipca 2007 r.,

orzeczono o objęciu skazanego Bogdana M. leczeniem (rehabilitacją) w

związku z zaburzeniami preferencji seksualnych. Po rozpoznaniu zażalenia

wniesionego przez skazanego i jego obrońcę od powyższego postanowienia, Sąd Apelacyjny w K., postanowieniem z dnia 21 listopada 2007 r.,

utrzymał w mocy zaskarżone orzeczenie, wskazując, że Sąd penitencjarny

miał obowiązek orzec o objęciu skazanego leczeniem w trybie art. 117

k.k.w.

Wniosek o wznowienie postępowania zakończonego powołanym wyżej prawomocnym postanowieniem Sądu Apelacyjnego w K. wniósł skazany Bogdan M. Powołując się na „nowe dowody i zeznania” skarżący podniósł, że w wyniku przeprowadzonych podczas postępowania badań seksuologicznych nie stwierdzono u niego „dewiacji seksualnych”, nadto jednostka w R. nie jest tą jednostką, w której powinien odbywać karę. Biorąc

wskazane wyżej okoliczności pod uwagę, skazany wniósł o „anulowanie

art. 117 k.k.w.”.

W tym stanie sprawy Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Wniosek o wznowienie postępowania, w przedmiocie objęcia leczeniem w trybie art. 117 k.k.w. nie podlega rozpoznaniu w trybie przewidzianym w art. 540 § 1 pkt 2 k.p.k. Treść przepisów zawartych w art. 540 § 1

pkt 2 k.p.k. wskazuje przecież wyraźnie na to, że dotyczą one ściśle jedynie postępowaniu rozstrzygającemu w kwestii odpowiedzialności karnej

oskarżonego. Stanowisko to jest już ugruntowane w judykaturze Sądu

Najwyższego (por. np. postanowienie z dnia 29 stycznia 2008 r., IV KO

118/07, Lex nr 346765; uzasadnienie postanowienia z dnia 7 maja 2007 r.,

V KZ 24/07, OSNKW 2007, z.6, poz. 53; postanowienie z dnia 12 czerwca

2003 r., IV KZ 16/03, OSNKW-R 2003, poz. 1290; uzasadnienie postanowienia z dnia 12 kwietnia 2001 r., III KO 53/99, OSNKW 2001, z.7-8, poz.

67; postanowienie z dnia 29 października 1997r., II KZ 130/97, OSNKW

1998, z.1-2, poz.10).

Nietrudno dostrzec, że objęcie skazanego leczeniem w trybie art. 117

k.k.w. ma oczywiste oraz negatywne konsekwencje dla sfery wolności osobistej (podobnie jak np. stosowanie tymczasowego aresztowania) i stanowi

istotną dolegliwość, nie zmienia to jednak faktu, że rozstrzygnięcie to nie

jest orzeczeniem kończącym postępowanie karne w zakresie odnoszącym

się do odpowiedzialności karnej skarżącego.

Z tych też względów, nie wdając się w ocenę merytorycznej zasadności podniesionych we wniosku kwestii, Sąd Najwyższy postanowił jak na

wstępie.