Legislator Jurisprudence & Législation
IV KKN 812/98 Généré par l'IA

Supreme Court dismisses appeal against summary judgment due to statute of limitations after procedural error.

Numéro de cause IV KKN 812/98
Autorité / Tribunal
Juridiction Pologne (PL)
Issue du litige Rejeté (Dismissed)

Synthèse Legislator

Généré par l'IA

The Supreme Court quashed the lower court's summary judgment and upheld the original dismissal of the criminal proceedings against the defendant. The defendant argued that the summary procedure violated his right to defense, but the Court found the procedural error did not affect the outcome. The case was dismissed because the underlying traffic offense had become time-barred under the new Criminal Code.

Regeste Legislator

Généré par l'IA

Art. 480 § 1 k.p.k.; Art. 45 § 1 kw. The Supreme Court held that a summary judgment rendered in violation of the defendant's right to be present does not prevent the application of the statute of limitations if the offense has since become time-barred under current law.

Mots-clés

Généré par l'IA
summary judgment statute of limitations right to defense criminal procedure time bar traffic offense procedural error

Dispositions légales citées

Généré par l'IA
Art. 480 § 1 k.p.k.
Zgodnie z przepisem art. 480 § 1 możliwość wydania wyroku zaocznego
Art. 45 § 1 kw
z art. 45 § 1 kw umarza;
Art. 177 § 1 kk
w Kodeksie karnym z 1997 r. (art. 177 § 1 kk). W powstałej sytuacji czyn ten
Art. 86 § 1 Kodeksu wykroczeń
pozostaje tylko wykroczeniem (art. 86 § 1 Kodeksu wykroczeń), którego
Art. 4 § 1 kk
płynący z reguły zawarty w art. 4 § 1 kk czyni konieczność oceniania

Vous souhaitez savoir comment cet arrêt s'applique à votre dossier ?

Analysez cette décision avec la législation fédérale, le droit cantonal, la doctrine et la jurisprudence subséquente dans Legislator AI.

Ouvrir dans Legislator →

Texte complet

Sygn. akt IV KKN 812/98

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 6 maja 2002 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

Przewodniczący SSN Wiesław Kozielewicz

SSN Andrzej Deptuła (spr.)

SSA del. do SN Jadwiga Żywolewska-Ławniczak

Protokolant: Kamila Różańska

przy udziale prokuratora Prokuratury Krajowej Krzysztofa Parchimowicza

w sprawie R. D.

oskarżonego z art. 145 § 1 d.kk

po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie

w dniu 6 maja 2002 r.

kasacji, wniesionej przez obrońcę oskarżonego

od wyroku Sądu Wojewódzkiego w B.

z dnia 25 czerwca 1998 r., sygn. akt III […] Ka […]

utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w C.

z dnia 13 lutego 1998 r., sygn. akt II K […]

I)

uchyla zaskarżony wyrok oraz utrzymany nim w mocy wyrok

Sądu Rejonowego w C. i postępowanie karne wobec R. D.

na podstawie art. 17 § 1 pkt. 6 kpk w zw. z art. 45 § 1 kw umarza;

II)

kosztami procesu w sprawie obciąża Skarb Państwa;

III)

zarządza zwrot R. D. kwotę 450 zł. wniesionej tytułem opłaty

od kasacji.

UZASADNIENIE

I. R. D. był oskarżony o to, że w dniu 10 stycznia 1997 r. w miejscowości

W. nieumyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu drogowym w ten

sposób, że kierując samochodem m-ki P., bez zachowania szczególnej

ostrożności podjął manewr skrętu w lewo jadąc ukośnie w stronę lewej

krawędzi jezdni i doprowadził do zajechania drogi wyprzedzającemu go

samochodowi m-ki P., powodując zderzenie obu pojazdów, w wyniku czego

uszkodzenia ciała doznała pasażerka samochodu m-ki P. - J. G. w postaci rany

ciętej okolicy skroniowej, które naruszyły czynności narządów jej organizmu

na czas krótszy niż 7 dni

tj. o popełnienie występku z art. 145 § 1 dkk.

Sąd Rejonowy w C. wyrokiem zaocznym z dnia 13 lutego 1998 r.

sygn. II K […] na podstawie art. 27 § 1 i art. 29 § 1 d.kk warunkowo umorzył

postępowanie na okres próby 1 rok zobowiązując oskarżonego do wpłacenia

200 zł na rzecz Państwowego Domu Dziecka w C..

Od wyroku tego apelację wniósł oskarżony wnosząc o uniewinnienie

względnie o uchylenie tegoż wyroku i przekazanie sprawy do ponownego

rozpoznania przez Sąd Rejonowy.

Sąd Wojewódzki w B. uznał apelację za bezzasadną i wyrokiem z dnia

25 czerwca 1998 r. sygn. III Ka […] zaskarżony wyrok utrzymał w mocy.

II. Obrońca R. D. w kasacji sformułował zarzut naruszenia prawa

materialnego to jest art. 145 § 1 d.kk przez „niewłaściwe zastosowanie tego

przepisu” oraz „rażące naruszenie prawa procesowego polegające na tym, że

oskarżony był pozbawiony możliwości obrony”.

Obrońca domagał się w kasacji uniewinnienia.

III. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Wprawdzie obrońca wysuwa zarzut naruszenia prawa materialnego to

jednak zarzutu tego niczym nie uzasadnia, nie podejmuje bowiem nawet próby

wykazania na czym konkretnie miałaby polegać (i w czym się wyrażać) obraza

art. 145 § 1 d.kk w tej sprawie przy zupełnie jednoznacznych ustaleniach

faktycznych wynikających z materiału dowodowego. W istocie całość

wywodów zawartych w skardze kasacyjnej obrońca odnosi do sposobu

procedowania przez Sąd Rejonowy, aprobowanego przez sąd odwoławczy

a konkretnie o przyjęcie przez sądy procedury umożliwiającej wydanie przez

sąd pierwszej instancji wyroku zaocznego.

I rzeczywiście przyjęta przez sądy procedura musi się spotkać

ze zdecydowaną krytyką.

Zgodnie z przepisem art. 480 § 1 możliwość wydania wyroku zaocznego

blokuje kumulatywne zaistnienie dwóch okoliczności, a mianowicie gdy

oskarżony należycie usprawiedliwi swoje niestawiennictwo na rozprawie oraz

gdy oskarżony wniósł o odroczenie rozprawy.

W sprawie niniejszej obie te okoliczności wystąpiły oto bowiem R. D.

nadesłał świadectwo lekarskie stwierdzające niemożność stawienia się

w Sądzie Rejonowym w dniu wyznaczonej na dzień 13 lutego 1998 r.

rozprawy (k. 111) oraz pisemny wniosek o odroczenie rozprawy (k. 112).

Bez znaczenia pozostaje, że dokumenty te które wpłynęły do Sądu Rejonowego

w C. w dniu 13 lutego 1998 r. przedstawione zostały sędziemu rozpoznającemu

sprawę po zakończeniu rozprawy. Uwaga Sądu Wojewódzkiego, iż „gdyby

oskarżony telegraficznie zawiadomił Sąd o swojej chorobie, wiadomość

dotarłaby w odpowiednim czasie” jest zupełnie nie na miejscu, bo w istocie

zmierza

do

przerzucenia

na

oskarżonego

skutków

niewłaściwego

funkcjonowania agend Sądu Rejonowego. Niepodobna czegoś takiego przyjąć

do praktyk w funkcjonowaniu sądów.

Krótko zatem mówiąc, w zaistniałej sytuacji, wydanie wyroku zaocznego

przez Sąd Rejonowy w C. stanowiło rażące, a przy tym mogące mieć wpływ

na jego treść naruszenie przepisu art. 480 § 1 kpk. To z kolei determinowałoby

treść wyroku kasacyjnego, konkretnie w kierunku uchylenia obu wyroków

i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. Rzecz jednak w tym, że nakaz

płynący z reguły zawarty w art. 4 § 1 kk czyni konieczność oceniania

czynu oskarżonego w płaszczyźnie obecnego stanu prawnego wywołanego

odmiennym

ukształtowaniem

znamion

karalnego

wypadku

drogowego

w Kodeksie karnym z 1997 r. (art. 177 § 1 kk). W powstałej sytuacji czyn ten

pozostaje tylko wykroczeniem (art. 86 § 1 Kodeksu wykroczeń), którego

karalność uległa przedawnieniu (art. 45 § 1 kw).

Przewodniczący: SSN (Wiesław Kozielewicz)

Sędziowie: SSN (Andrzej Deptuła)

SSA del. do SN (Jadwiga Żywolewska-Ławniczak)

aw

f/ak