Supreme Court dismisses appeal against summary judgment due to statute of limitations after procedural error.
Synthèse Legislator
Généré par l'IAThe Supreme Court quashed the lower court's summary judgment and upheld the original dismissal of the criminal proceedings against the defendant. The defendant argued that the summary procedure violated his right to defense, but the Court found the procedural error did not affect the outcome. The case was dismissed because the underlying traffic offense had become time-barred under the new Criminal Code.
Regeste Legislator
Généré par l'IAArt. 480 § 1 k.p.k.; Art. 45 § 1 kw. The Supreme Court held that a summary judgment rendered in violation of the defendant's right to be present does not prevent the application of the statute of limitations if the offense has since become time-barred under current law.
Mots-clés
Généré par l'IADispositions légales citées
Généré par l'IATexte complet
Sygn. akt IV KKN 812/98
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 6 maja 2002 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
Przewodniczący SSN Wiesław Kozielewicz
SSN Andrzej Deptuła (spr.)
SSA del. do SN Jadwiga Żywolewska-Ławniczak
Protokolant: Kamila Różańska
przy udziale prokuratora Prokuratury Krajowej Krzysztofa Parchimowicza
w sprawie R. D.
oskarżonego z art. 145 § 1 d.kk
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie
w dniu 6 maja 2002 r.
kasacji, wniesionej przez obrońcę oskarżonego
od wyroku Sądu Wojewódzkiego w B.
z dnia 25 czerwca 1998 r., sygn. akt III […] Ka […]
utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w C.
z dnia 13 lutego 1998 r., sygn. akt II K […]
I)
uchyla zaskarżony wyrok oraz utrzymany nim w mocy wyrok
Sądu Rejonowego w C. i postępowanie karne wobec R. D.
na podstawie art. 17 § 1 pkt. 6 kpk w zw. z art. 45 § 1 kw umarza;
II)
kosztami procesu w sprawie obciąża Skarb Państwa;
III)
zarządza zwrot R. D. kwotę 450 zł. wniesionej tytułem opłaty
od kasacji.
UZASADNIENIE
I. R. D. był oskarżony o to, że w dniu 10 stycznia 1997 r. w miejscowości
W. nieumyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu drogowym w ten
sposób, że kierując samochodem m-ki P., bez zachowania szczególnej
ostrożności podjął manewr skrętu w lewo jadąc ukośnie w stronę lewej
krawędzi jezdni i doprowadził do zajechania drogi wyprzedzającemu go
samochodowi m-ki P., powodując zderzenie obu pojazdów, w wyniku czego
uszkodzenia ciała doznała pasażerka samochodu m-ki P. - J. G. w postaci rany
ciętej okolicy skroniowej, które naruszyły czynności narządów jej organizmu
na czas krótszy niż 7 dni
tj. o popełnienie występku z art. 145 § 1 dkk.
Sąd Rejonowy w C. wyrokiem zaocznym z dnia 13 lutego 1998 r.
sygn. II K […] na podstawie art. 27 § 1 i art. 29 § 1 d.kk warunkowo umorzył
postępowanie na okres próby 1 rok zobowiązując oskarżonego do wpłacenia
200 zł na rzecz Państwowego Domu Dziecka w C..
Od wyroku tego apelację wniósł oskarżony wnosząc o uniewinnienie
względnie o uchylenie tegoż wyroku i przekazanie sprawy do ponownego
rozpoznania przez Sąd Rejonowy.
Sąd Wojewódzki w B. uznał apelację za bezzasadną i wyrokiem z dnia
25 czerwca 1998 r. sygn. III Ka […] zaskarżony wyrok utrzymał w mocy.
II. Obrońca R. D. w kasacji sformułował zarzut naruszenia prawa
materialnego to jest art. 145 § 1 d.kk przez „niewłaściwe zastosowanie tego
przepisu” oraz „rażące naruszenie prawa procesowego polegające na tym, że
oskarżony był pozbawiony możliwości obrony”.
Obrońca domagał się w kasacji uniewinnienia.
III. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Wprawdzie obrońca wysuwa zarzut naruszenia prawa materialnego to
jednak zarzutu tego niczym nie uzasadnia, nie podejmuje bowiem nawet próby
wykazania na czym konkretnie miałaby polegać (i w czym się wyrażać) obraza
art. 145 § 1 d.kk w tej sprawie przy zupełnie jednoznacznych ustaleniach
faktycznych wynikających z materiału dowodowego. W istocie całość
wywodów zawartych w skardze kasacyjnej obrońca odnosi do sposobu
procedowania przez Sąd Rejonowy, aprobowanego przez sąd odwoławczy
a konkretnie o przyjęcie przez sądy procedury umożliwiającej wydanie przez
sąd pierwszej instancji wyroku zaocznego.
I rzeczywiście przyjęta przez sądy procedura musi się spotkać
ze zdecydowaną krytyką.
Zgodnie z przepisem art. 480 § 1 możliwość wydania wyroku zaocznego
blokuje kumulatywne zaistnienie dwóch okoliczności, a mianowicie gdy
oskarżony należycie usprawiedliwi swoje niestawiennictwo na rozprawie oraz
gdy oskarżony wniósł o odroczenie rozprawy.
W sprawie niniejszej obie te okoliczności wystąpiły oto bowiem R. D.
nadesłał świadectwo lekarskie stwierdzające niemożność stawienia się
w Sądzie Rejonowym w dniu wyznaczonej na dzień 13 lutego 1998 r.
rozprawy (k. 111) oraz pisemny wniosek o odroczenie rozprawy (k. 112).
Bez znaczenia pozostaje, że dokumenty te które wpłynęły do Sądu Rejonowego
w C. w dniu 13 lutego 1998 r. przedstawione zostały sędziemu rozpoznającemu
sprawę po zakończeniu rozprawy. Uwaga Sądu Wojewódzkiego, iż „gdyby
oskarżony telegraficznie zawiadomił Sąd o swojej chorobie, wiadomość
dotarłaby w odpowiednim czasie” jest zupełnie nie na miejscu, bo w istocie
zmierza
do
przerzucenia
na
oskarżonego
skutków
niewłaściwego
funkcjonowania agend Sądu Rejonowego. Niepodobna czegoś takiego przyjąć
do praktyk w funkcjonowaniu sądów.
Krótko zatem mówiąc, w zaistniałej sytuacji, wydanie wyroku zaocznego
przez Sąd Rejonowy w C. stanowiło rażące, a przy tym mogące mieć wpływ
na jego treść naruszenie przepisu art. 480 § 1 kpk. To z kolei determinowałoby
treść wyroku kasacyjnego, konkretnie w kierunku uchylenia obu wyroków
i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. Rzecz jednak w tym, że nakaz
płynący z reguły zawarty w art. 4 § 1 kk czyni konieczność oceniania
czynu oskarżonego w płaszczyźnie obecnego stanu prawnego wywołanego
odmiennym
ukształtowaniem
znamion
karalnego
wypadku
drogowego
w Kodeksie karnym z 1997 r. (art. 177 § 1 kk). W powstałej sytuacji czyn ten
pozostaje tylko wykroczeniem (art. 86 § 1 Kodeksu wykroczeń), którego
karalność uległa przedawnieniu (art. 45 § 1 kw).
Przewodniczący: SSN (Wiesław Kozielewicz)
Sędziowie: SSN (Andrzej Deptuła)
SSA del. do SN (Jadwiga Żywolewska-Ławniczak)
aw
f/ak