Legislator Jurisprudence & Législation
IV KKN 475/98 Généré par l'IA

Supreme Court dismisses cassation as obviously unfounded due to lack of material law violation.

Numéro de cause IV KKN 475/98
Autorité / Tribunal
Juridiction Pologne (PL)
Issue du litige Rejeté (Dismissed)

Synthèse Legislator

Généré par l'IA

The Supreme Court dismissed the cassation appeal as obviously unfounded and ordered the defendant to bear the costs. The defendant argued that the lower courts failed to recognize two separate acts as a single continuous offense under the Criminal Code. The court held that this classification error was not a material violation affecting the outcome, as the conditional dismissal of proceedings remained valid regardless of the specific count structure.

Regeste Legislator

Généré par l'IA

Art. 535 § 2 k.p.k.; Art. 167 § 1 k.k.; Art. 58 k.k.; Art. 27 § 1, 2 k.k.; Art. 29 § 1 k.k.: A failure to classify multiple acts as a single continuous offense does not constitute a material violation of law if it does not affect the substantive outcome of the conditional dismissal of proceedings.

Mots-clés

Généré par l'IA
cassation appeal dismissal continuous offense classification material violation of law conditional dismissal of proceedings Criminal Code 1969

Dispositions légales citées

Généré par l'IA
Art. 535 § 2 k.p.k.
Art. 167 § 1 k.k.
wobec, którego postępowanie karne o czyny z art. 167 § 1 kk z 1969 r.
Art. 58 k.k.
tj. popełnienia czynu z art. 167 § 1 kk w zw. z art. 58 kk z 1969 r.
Art. 27 § 1, 2 k.k.
w oparciu o przepisy art. 27 § 1 i 2 kk i art.
Art. 29 § 1 k.k.
27 § 1 i 2 kk i art. 29 § 1 kk z 1969 r.

Vous souhaitez savoir comment cet arrêt s'applique à votre dossier ?

Analysez cette décision avec la législation fédérale, le droit cantonal, la doctrine et la jurisprudence subséquente dans Legislator AI.

Ouvrir dans Legislator →

Texte complet

Sygn. akt IV KKN 475/98

POSTANOWIENIE

Dnia 3 października 2001 r.

Sąd Najwyższy w Warszawie – Izba Karna na posiedzeniu w trybie art.

535 § 2 kpk w składzie następującym:

Przewodniczący: SSN Wiesław Kozielewicz

po rozpoznaniu w dniu 3 października 2001 r.

sprawy B. K.

wobec, którego postępowanie karne o czyny z art. 167 § 1 kk z 1969 r. zostało

warunkowo umorzone

z powodu kasacji, wniesionej przez obrońcę skazanego

od wyroku Sądu Wojewódzkiego w C.

z dnia 6 marca 1998 r. sygn. II Ka […]

utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w O.

z dnia 15 września 1997 r. sygn. II K […]

1. oddala kasację jako oczywiście bezzasadną;

2. obciąża skazanego kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Wyrokiem Sądu Rejonowego w O. z dnia 15 września 1997 r.

sygn. II K […] B. K. uznany został za winnego tego, że w okresie:

I. od dnia 10 września 1993 r. do dnia 15 października 1994 r. w O.

działając czynem o charakterze ciągłym uniemożliwiał J. D. korzystanie

z następujących przedmiotów: maszyny do demontażu kół, samochodu

marki „L.”, skrzyni ładunkowej samochodu m-ki „M,”, spawarki,

butli gazowej spawalniczej, zaczepu do przyczepy, przystawki do skrzyni

biegów, lusterek bocznych, akumulatora oraz dokumentów – dowodu

rejestracyjnego

samochodu

m-ki

„P.”,

dokumentów

związanych

ze sprzedażą tego samochodu, rachunków in blanco przechowując je

na terenie swojej posesji

tj. popełnienia czynu z art. 167 § 1 kk w zw. z art. 58 kk z 1969 r.

II. od dnia 16 października 1994 r. do dnia 27 lipca 1995 r. w O. działając

czynem o charakterze ciągłym uniemożliwiał J. D. korzystanie

z przedmiotów wymienionych w pkt. I przechowując je na terenie swojej

posesji

tj. popełnienia czynu z art. 167 § 1 kk w zw. z art. 58 kk z 1969 r.

w oparciu o przepisy art. 27 § 1 i 2 kk i art. 29 § 1 kk z 1969 r. postępowanie

karne wobec oskarżonego Sąd warunkowo umorzył na okres jednego roku

próby.

Powyższy wyrok zaskarżył obrońca oskarżonego, zarzucając obrazę

przepisów prawa materialnego i wniósł o zmianę orzeczenia i uniewinnienie

B. K..

Sąd Wojewódzki w C. po rozpoznaniu apelacji obrońcy wyrokiem

z dnia 6 marca 1998 r. sygn. II Ka […] utrzymał w mocy zaskarżone orzeczenie.

Od powyższego wyroku kasację złożył obrońca skazanego.

Autor kasację zarzucił rażące naruszenie prawa materialnego art. 167 § 1

kk i 58 kk z 1969 r. i wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie

sprawy Sądowi Wojewódzkiemu w C. do ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył co następuje:

Kasacja jest oczywiście bezzasadna i nie zasługuje na uwzględnienie.

Zaskarżony wyrok nie jest obciążony rażącym naruszeniem prawa, o którym

mowa w zarzucie kasacji. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej nie przedstawiono

żadnych argumentów na poparcie sformułowanych zarzutów kasacyjnych.

Ponadto należy zauważyć, iż podobne zarzuty zostały przez obrońcę

sformułowane w apelacji i były przedmiotem rozważań sądu odwoławczego.

Sąd Wojewódzki w C., wskazał powody dla, których nie uwzględnił apelacji

obrońcy B. K. i swoje stanowisko prawidłowo uzasadnił.

Z jednym tylko należy się zgodzić z autorem kasacji, iż błędem było, iż sądy

orzekające w niniejszej sprawie, przyjęły że B. K. dopuścił się popełnienia

dwóch przestępstw a nie zakwalifikowały tych dwóch zachowań jako jednego

przestępstwa ciągłego.

Powyższego uchybienia nie można jednak uznać za rażące, a ponadto nie

miało ono wpływu na treść zapadłego orzeczenia warunkowo umarzającego

postępowanie karne.

Z tych względów Sąd Najwyższy oddalił kasację jako oczywiście

bezzasadną.

aw

f/ak