Legislator Jurisprudence & Législation
IV KKN 398/96 Généré par l'IA

Supreme Court dismisses appeal for dismissal of proceedings as obviously unfounded under Polish Criminal Procedure Code.

Numéro de cause IV KKN 398/96
Autorité / Tribunal
Juridiction Pologne (PL)
Issue du litige Rejeté (Dismissed)

Synthèse Legislator

Généré par l'IA

The Supreme Court dismissed the prosecutor's cassation appeal against a lower court's decision to dismiss criminal proceedings. The prosecutor argued the dismissal was erroneous, but the court found the appeal obviously unfounded because the lower court correctly applied statutory grounds for dismissal. The court ruled that factual re-evaluation is inadmissible in cassation unless there is a gross procedural violation, which was not alleged here.

Regeste Legislator

Généré par l'IA

Art. 299 § 1 pkt 1 k.k. z 1969 r.; Art. 536 k.p.k.; Art. 523 k.p.k.; Art. 526 § 1 k.p.k.; Art. 535 § 2 k.p.k.: A cassation appeal challenging a decision to dismiss proceedings based on statutory negative prerequisites is inadmissible if it merely contests the substantive evaluation without alleging a gross procedural violation affecting the factual findings.

Mots-clés

Généré par l'IA
dismissal of proceedings cassation appeal negative prerequisites factual re-evaluation gross procedural violation criminal procedure code obviously unfounded

Dispositions légales citées

Généré par l'IA
Art. 299 § 1 pkt 1 k.k. z 1969 r.
art. 299 § 1 pkt 1 w zw.
Art. 11 k.k. z 1969 r.
art. 299 § 1 pkt 1 w zw. z art. 11 pkt 1 kpk
Art. 536 k.p.k.
(art. 536 kpk) stwierdzić trzeba, iż postawiony w niej zarzut rażącego naruszenia
Art. 523 k.p.k.
ustaleniach faktycznych nie może stanowić podstawy kasacji (art. 523 kpk).
Art. 526 § 1 k.p.k.
naruszone i na czym konkretnie polegało uchybienie sadu (art. 526 § 1 kpk).
Art. 535 § 2 k.p.k.
uzasadnieniu kasacji (art. 535 § 2 zd.

Jurisprudence citée

Généré par l'IA
III KRN 144/94 (OSNKW 1995 z. 1-2 poz. 3)

Vous souhaitez savoir comment cet arrêt s'applique à votre dossier ?

Analysez cette décision avec la législation fédérale, le droit cantonal, la doctrine et la jurisprudence subséquente dans Legislator AI.

Ouvrir dans Legislator →

Texte complet

Sygn. akt IV KKN 398/96

POSTANOWIENIE

Dnia 13 grudnia 2000 r.

Sąd Najwyższy w Warszawie - Izba Karna na posiedzeniu w składzie

następującym:

Przewodniczący: Sędzia SN Ewa Gaberle

po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2000 r.

sprawy 1) S. O.

2) B. P.

oskarżonych z art. 201 kk z 1969 r.

z powodu kasacji, wniesionej przez Prokuratora Prokuratury Wojewódzkiej w

R. na niekorzyść oskarżonych

od postanowienia Sądu Apelacyjnego w […]

z dnia 8 sierpnia 1996 r. sygn. II AKz […]

utrzymującego w mocy postanowienie Sądu Wojewódzkiego w T.

z dnia 29 maja 1996 r., sygn. II K […]

oddala kasację jako oczywiście bezzasadną, a kosztami

sądowymi postępowania kasacyjnego obciąża Skarb Państwa.

UZASADNIENIE

Rozpoznając kasację w granicach zaskarżenia i podniesionych zarzutów

(art. 536 kpk) stwierdzić trzeba, iż postawiony w niej zarzut rażącego naruszenia

art. 299 § 1 pkt 1 w zw. z art. 11 pkt 1 kpk

z

1969

r.

jest

oczywiście

bezzasadny. Brzmienie tych przepisów jest bowiem kategoryczne i obliguje sąd

do umorzenia postępowania w przypadku stwierdzenia jednej z ujemnych

przesłanek procesowych. Zakwestionowanie takiego rozstrzygnięcia jest więc

możliwe poprzez podważenie oceny sadu, iż „czyn nie zawiera ustawowych

znamion czynu zabronionego”. Próbę taką podjęto w uzasadnieniu skargi

kasacyjnej, lecz w sposób, który nie mógł podważyć prawomocnego orzeczenia

sądu. Weryfikowanie ustaleń faktycznych jest bowiem w trybie kasacji

niedopuszczalne, a może nastąpić jedynie wyjątkowo i tylko pośrednio tj.

wtedy, gdy ustalenia te zostały dokonane z rażącym naruszeniem przepisów

postępowania (np. z naruszeniem reguł określonych w art. 4 § 1 czy w art. 85

kpk z 1969 r.). W kasacji należy przy tym wskazać, które przepisy zostały

naruszone i na czym konkretnie polegało uchybienie sadu (art. 526 § 1 kpk).

Podważenie orzeczenia sądu o umorzeniu postępowania byłoby zatem możliwe

poprzez wykazanie rażącej obrazy przepisów postępowania prowadzącej do

wadliwych ustaleń faktycznych i bezpodstawnej oceny, iż czyn nie zawiera

ustawowych znamion czynu zabronionego. Takich zarzutów kasacja prokuratora

nie zawiera, ograniczając się wyłącznie do postawienia zarzutu, który w świetle

powyższych uwag, musiał być uznany za oczywiście bezzasadny. Zwalnia to z

obowiązku ustosunkowania się do pozostałych wywodów przedstawionych w

uzasadnieniu kasacji (art. 535 § 2 zd. III kpk) poza podkreśleniem, iż powołane

w nim postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 27.10.1994 r. sygn. III KRN

144/94 (OSNKW 1995 z. 1-2 poz. 3) nie podważa, lecz potwierdza zasadność

stanowiska o konieczności umorzenia postępowania w trybie art. 299 § 1 pkt 1

w zw. z art. 11 kpk z 1969 r. (jeżeli, rzecz jasna, decyzja o umorzeniu znajduje

oparcie w dowodach i nie jest dotknięta innymi błędami natury faktycznej lub

prawnej); w związku zaś że zmianą stanu prawnego niezbędne jest jeszcze

podkreślenie, iż w odróżnieniu od rewizji

nadzwyczajnej

(którą

rozpoznawał Sąd Najwyższy w powołanym wyżej orzeczeniu) zarzut błędu w

ustaleniach faktycznych nie może stanowić podstawy kasacji (art. 523 kpk).

Na oryginale właściwe podpisy

Za zgodność:

Kierownik Sekretariatu Wydziału

Izby Karnej S.N.

aw

f/ak