Legislator Jurisprudence & Législation
IV KKN 394/98 Généré par l'IA

Criminal appeal dismissed as obviously unfounded; factual findings by lower court cannot be re-evaluated by Supreme Court.

Numéro de cause IV KKN 394/98
Autorité / Tribunal
Juridiction Pologne (PL)
Issue du litige Rejeté (Dismissed)

Synthèse Legislator

Généré par l'IA

The Supreme Court dismissed the criminal appeal as obviously unfounded, ordering the accessory prosecutor to bear the costs. The appellant argued that the lower court incorrectly assessed the social danger of the act, which led to the dismissal of the prosecution. The court ruled that the appeal focused on factual disputes rather than legal errors, and thus could not overturn the second-instance court's findings.

Regeste Legislator

Généré par l'IA

Art. 26 § 1 kk z 1969 r.; Art. 11 § 2 kpk z 1969 r.: The Supreme Court cannot re-evaluate factual findings made by the court of second instance regarding the social danger of an act when the appeal is based on factual disputes rather than procedural or legal errors.

Mots-clés

Généré par l'IA
social danger assessment factual findings review obviously unfounded appeal second instance court criminal procedure dismissal

Dispositions légales citées

Généré par l'IA
Art. 26 § 1 kk z 1969 r.
art. 26 § 1 kk z 1969 r., która w konsekwencji doprowadziła do umorzenia
Art. 11 § 2 kpk z 1969 r.
i postępowanie karne, na podstawie art. 11 § 2 kpk z 1969 r. w związku z art.
Art. 406 § 2 kpk z 1969 r.
procesowego, a to art. 406 § 2 kpk z 1969 r. – poświęcone zostało rozważaniom

Vous souhaitez savoir comment cet arrêt s'applique à votre dossier ?

Analysez cette décision avec la législation fédérale, le droit cantonal, la doctrine et la jurisprudence subséquente dans Legislator AI.

Ouvrir dans Legislator →

Texte complet

Sygn. akt IV KKN 394/98

POSTANOWIENIE

Dnia 28 czerwca 2001 r.

Sąd Najwyższy w Warszawie - Izba Karna na posiedzeniu w trybie art.

535 § 2 kpk w składzie następującym:

Przewodniczący: SSN

Mieczysław Młodzik

po rozpoznaniu w dniu 28 czerwca 2001 r.

sprawy T. D.

co do którego umorzono postępowanie karne o czyn z art. 156 § 1 kk z 1969 r.

z powodu kasacji, wniesionej przez pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego

od wyroku Sądu Wojewódzkiego w K.

z dnia 6 marca 1998 r., sygn. II Ka […]

zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w K.

z dnia 17 grudnia 1997 r., sygn. II K […]

1. oddala kasację jako oczywiście bezzasadną;

2. obciąża

oskarżyciela

posiłkowego

M.

F. kosztami

sądowymi

postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Jakkolwiek Sąd Najwyższy – z mocy prawa – nie jest obarczony

obowiązkiem sporządzenia uzasadnienia orzeczenia o uznaniu kasacji za

oczywiście bezzasadną, to – w odniesieniu do rozpatrywanej sprawy – uznał za

konieczne odnieść się do zarzutu kasacyjnego obrazy prawa materialnego, a to

art. 26 § 1 kk z 1969 r., która w konsekwencji doprowadziła do umorzenia

postępowania karnego prowadzonego przeciwko T. D. o czyn z art. 156

§ 1 kk z 1969 r.

W rozumieniu autora kasacji wskazana obraza prawa miała nastąpić

poprzez nienależyte rozpoznanie „stopnia społecznego niebezpieczeństwa

czynu” przez Sąd Wojewódzki w K., który w postępowaniu odwoławczym

uchylił wyrok skazujący Sądu Rejonowego w K. z dnia 17 grudnia 1997 r.

i postępowanie karne, na podstawie art. 11 § 2 kpk z 1969 r. w związku z art.

26 § 1 kk z 1969 r., umorzył z uwagi na „znikomy stopień społecznego

niebezpieczeństwa czynu”.

Całe uzasadnienie kasacji - poza częścią odnoszącą się do zarzutu obrazy prawa

procesowego, a to art. 406 § 2 kpk z 1969 r. – poświęcone zostało rozważaniom

odnoszącym się do sfery faktów, a nie prawa.

Krytyka stanowiska sądu odwoławczego bowiem dokonana została poprzez

pryzmat własnego poglądu autora kasacji na aktywności oskarżonego i

oskarżyciela posiłkowego (pokrzywdzonego) w zajściu, które miało postać

„pojedynku”, a nie pobicia nie może ulegać wątpliwości, że kwestionowane są

ustalenia faktyczne sądu II instancji, które nie mogą być przedmiotem ocen sądu

kasacyjnego.

Kasacja nie wykazała, aby ustalenia te były wypadkową błędów natury

procesowej i z tego to powodu brak było podstaw do wzruszenia ocen sądu

odwoławczego odnoszących się do stopnia społecznego niebezpieczeństwa.

aw

f/ak