Legislator Jurisprudence & Législation
IV KKN 259/97 Généré par l'IA

Criminal appeal dismissed as groundless; appellate court properly applied objective principle and impartiality rules.

Numéro de cause IV KKN 259/97
Autorité / Tribunal
Juridiction Pologne (PL)
Issue du litige Rejeté (Dismissed)

Synthèse Legislator

Généré par l'IA

The Supreme Court dismissed the private prosecutor's cassation appeal as obviously groundless. The prosecutor argued the appellate court erred by failing to consider the entire evidence and by applying excessive weight to the defendant's non-confession, while also claiming judicial bias due to prior rulings in the prosecutor's son's case. The court rejected these claims, noting the appellate court thoroughly analyzed evidence and that the prosecutor failed to demonstrate a personal relationship between the judges and the private prosecutor sufficient to trigger recusal under the law.

Regeste Legislator

Généré par l'IA

Art. 357 k.p.k.; Art. 372 k.p.k.; Art. 3 § 1 d.k.p.k.; Art. 31 d.k.p.k.: The appellate court's application of the principle of objectivity and its assessment of evidence without error does not constitute a violation of procedural rules, and a judge's prior ruling in a family member's case does not automatically require recusal if the family member is not a party in the current proceedings.

Mots-clés

Généré par l'IA
cassation appeal principle of objectivity judicial impartiality private prosecutor recusal of judge non-confession evidence procedural violation

Dispositions légales citées

Généré par l'IA
Art. 357 k.p.k.
Art. 372 k.p.k.
Art. 3 § 1 d.k.p.k.
357 i 372 kpk oraz art. 3 § 1 i art.
Art. 31 d.k.p.k.
357 i 372 kpk oraz art. 3 § 1 i art. 31 d.kpk. Od razu należy podnieść, że autor

Vous souhaitez savoir comment cet arrêt s'applique à votre dossier ?

Analysez cette décision avec la législation fédérale, le droit cantonal, la doctrine et la jurisprudence subséquente dans Legislator AI.

Ouvrir dans Legislator →

Texte complet

Sygn. akt IV KKN 259/97

POSTANOWIENIE

Dnia 28 lutego 2001 r.

Sąd Najwyższy - Izba Karna w Warszawie

na posiedzeniu w składzie następującym:

Przewodniczący - Sędzia SN: Tomasz Grzegorczyk

w sprawie Z. K.

uniewinnionego z zarzutu popełnienia przestępstw z art. 181 § 1 i 182 § 1 kk z

1969 r.

po rozpoznaniu kasacji oskarżycielki prywatnej L. P.

od wyroku Sądu Wojewódzkiego w K.

z dnia 12 listopada 1996 r. sygn. akt IV Ka […]

zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w K.

z dnia 21 czerwca 1996 r., sygn. akt II K […]

p o s t a n o w i ł:

oddalić

kasację

jako

oczywiście

bezzasadną

i

obciążyć

oskarżycielkę prywatną L. P. kosztami sądowymi postępowania

kasacyjnego

UZASADNIENIE

W kasacji podniesiono zarzut obrazy przepisów postępowania, a to art.

357 i 372 kpk oraz art. 3 § 1 i art. 31 d.kpk. Od razu należy podnieść, że autor

kasacji dość ogólnikowo uzasadnia te zarzuty, gdyż stwierdza, że sąd

odwoławczy dokonując zmiany wyroku z warunkowo umarzającego na

uniewinniający nie uwzględnił całokształtu dowodów, zapomniał o zasadzie

obiektywizmu a nie można, jak podnosi skarżący, „wyjaśnieniom oskarżonego

nie przyznającego się do winy (...) przypisywać nadmiernego waloru mocy

dowodowej”. Autor kasacji nie dostrzega, że sąd odwoławczy szczegółowo

omówił każdy z dowodów osobowych i z dokumentów, wskazał jakie aspekty

powziął Sąd Rejonowy w swej ocenie oraz dlaczego dowodom wskazanym

przez oskarżycielkę nie można dać wiary (k. 326-327). W istocie w ocenie

skarżącego sąd byłby obiektywny, gdyby uznał, za wiarygodne dowody

oskarżenia, ale przecież nie do tego sprowadza się zasada obiektywizmu.

Skarżący podnosi też zarzut obrazy art. 31 d.kpk w sądzie odwoławczym

podając, że jeden z sędziów orzekał ongiś w I instancji w sprawie syna

oskarżycielki prywatnej; drugi zaś w sądzie odwoławczym w sprawie tegoż

syna, a zatem nie powinni oni orzekać w obecnym postępowaniu. Zauważyć

należy, że syn oskarżycielki w przedmiotowej sprawie nie występował w żadnej

roli procesowej, a trudno przyjąć, że sędzia, który ongiś orzekał w sprawie

członka rodziny obecnej strony, gdy osoba ta w obecnym postępowaniu w ogóle

nie występuje, winien być zawsze wyłączony od orzekania, a nie wyłączenie się

sędziego jest rażącą obrazą prawa, która mogła mieć wpływ na treść orzeczenia

w rozumieniu przepisów o kasacji. Ówczesny art. 31 d.kpk wymagał przy tym

dla wyłączenia wykazania osobistego stosunku między sędzią a stroną, a

skarżący nie potrafił wskazać, jaki to niby stosunek miał powstać między sędzią

a oskarżycielką prywatną, z racji tego, że miał on w przeszłości orzekać w

sprawie karnej jej syna i to w sposób rzutujący na prawidłowość orzekania w

niniejszym, obecnym procesie, gdzie syn ów nie był nawet świadkiem.

W świetle powyższego trzeba stwierdzić, że żaden z zarzutów

wskazanych w kasacji nie został przez skarżącego wykazany a skarga okazuje

się przez to oczywiście bezzasadną. Mając to na uwadze orzeczono jak na

wstępie.

aw

f/ak