Legislator Jurisprudence & Législation
IV KKN 241/98 Généré par l'IA

Supreme Court dismisses appeal on fleeing charge, ruling witness testimony irrelevant to facts.

Numéro de cause IV KKN 241/98
Autorité / Tribunal
Juridiction Pologne (PL)
Issue du litige Rejeté (Dismissed)

Synthèse Legislator

Généré par l'IA

The Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by the defense against a conviction for fleeing the scene of a traffic accident. The defense argued procedural violations regarding the failure to question a witness, but the court found the witness's testimony concerned an irrelevant conversation unrelated to the core issue of flight. Consequently, the court upheld the lower courts' finding that the defendant fled the scene and denied the appeal.

Regeste Legislator

Généré par l'IA

Art. 145 § 1 i 4 kk z 1969 r.; Art. 155 § 1 pkt 2 kpk z 1969 r.; The court may disregard evidence concerning circumstances not essential to the conviction when the defendant's flight is established by other facts.

Mots-clés

Généré par l'IA
fleeing the scene traffic accident cassation appeal irrelevant evidence procedural violation criminal conviction Supreme Court

Dispositions légales citées

Généré par l'IA
Art. 145 § 1 i 4 kk z 1969 r.
zakwalifikowane z art. 145 § 1 i 4 kk z 1969 r.
Art. 155 § 1 pkt 2 kpk z 1969 r.
został w tej sprawie złożony, znajdowało podstawę prawną w treści art. 155 § 1
Art. 44 ustawy z 1997 r. prawa o ruchu drogowym
kierujący pojazdem, na podstawie art. 44 ustawy z 1997 r.
Art. 3, 306 i 314 kpk
mogące mieć wpływ na treść orzeczenia, a to: - art. 3, 306 i 314 kpk przez
Art. 4 § 1, 357 i 372 § 1 kpk
D., - art. 4 § 1, 357 i 372 § 1 pkt 1 kpk poprzez naruszenie zasady swobodnej
Art. 406 § 2 kpk
co do winy, - art. 406 § 2 kpk poprzez nieustosunkowanie się w uzasadnieniu
Art. 636 § 1 kpk
kasacyjnego na podstawie art. 636 § 1 kpk.

Vous souhaitez savoir comment cet arrêt s'applique à votre dossier ?

Analysez cette décision avec la législation fédérale, le droit cantonal, la doctrine et la jurisprudence subséquente dans Legislator AI.

Ouvrir dans Legislator →

Texte complet

Sygn. akt IV KKN 241/98

POSTANOWIENIE

Dnia 26 lutego 2002 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Lech Paprzycki (spr.) (przewodniczący)

SSN Dorota Rysińska

SSN Józef Skwierawski

Protokolant: Ewa Sokołowska

przy udziale prokuratora Prokuratury Krajowej Józefa Piechoty

w sprawie S. P.

oskarżonego z art. 145 § 1 i 4 dkk

po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie

w dniu 26 lutego 2002 r.

kasacji, wniesionej przez obrońcę oskarżonego

od wyroku Sądu Okręgowego w K.

z dnia 11 grudnia 1997 r., sygn. akt IX Ka […]

zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w J.

z dnia 17 kwietnia 1997 r., sygn. akt III K […]

oddala kasację a kosztami sądowymi postępowania

kasacyjnego obciąża skazanego S. P.

UZASADNIENIE

Sąd Okręgowy w K., wyrokiem z dnia 11 grudnia 1992 r. w sprawie

IX Ka […], zmienił wyrok Sądu Rejonowego w J. z dnia 17 kwietnia 1997 r.,

wydany w sprawie II K […], którym S. P. skazany został za przestępstwo

zakwalifikowane z art. 145 § 1 i 4 kk z 1969 r.

Od powyższego wyroku Sądu Okręgowego kasację wniósł obrońca

oskarżonego S. P. i zarzucając rażące naruszenie przepisów prawa procesowego

mogące mieć wpływ na treść orzeczenia, a to: - art. 3, 306 i 314 kpk przez

zaniechanie przesłuchania na rozprawie wszystkich dowodów uprzednio

dopuszczonych w tej sprawie, a zwłaszcza odstąpienie od przesłuchania świadka

S. D., - art. 4 § 1, 357 i 372 § 1 pkt 1 kpk poprzez naruszenie zasady swobodnej

oceny dowodów, poprzez pominięcie przy ustalaniu podstawy faktycznej wyroku

wszystkich dowodów a także poprzez wewnętrzną sprzeczność uzasadnienia

wyroku w zakresie okoliczności mającej istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia

co do winy, - art. 406 § 2 kpk poprzez nieustosunkowanie się w uzasadnieniu

wyroku sądu odwoławczego do zarzutów zawartych w skardze apelacyjnej

obrońcy oskarżonego wniósł o uchylenie wyroków Sądów obu instancji

i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w J..

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Kasacja obrońcy oskarżonego jest niezasadna i jako taka została

oddalona,

a

oskarżony

obciążony

kosztami

sądowymi

postępowania

kasacyjnego na podstawie art. 636 § 1 kpk.

Co prawda, ma rację obrońca oskarżonego, że postępowanie Sądu

Rejonowego, który najpierw dopuścił dowód z zeznań S. D., a następnie

zrezygnował z przeprowadzenia tego dowodu, ograniczając się do stwierdzenia,

że dowodu tego nie przeprowadzi, gdyż S. D. jest chory a ponadto sprawa

dojrzała do rozstrzygnięcia, jest niekonsekwentne. Jednakże uwagę należało

zwrócić przede wszystkim na to, że dowód ten miał dotyczyć okoliczności

nieistotnej w sprawie. Z wyjaśnień oskarżonego na rozprawie wynika, że

po wypadku rozmawiał on ze S. D. w pobliżu budynku Komisariatu Policji w S.,

pytając tę osobę, czy któryś z policjantów jest w Komisariacie. Przedmiotem tej

rozmowy, zgodnie z wyjaśnieniami oskarżonego, nie były żadne inne

okoliczności, w tym fakt uczestniczenia oskarżonego w wypadku drogowym.

Ustalenie takiej treści rozmowy między oskarżonym i S. D. nie jest tą

okolicznością, która mogłaby mieć znaczenie dla ustalenia, czy oskarżony

zbiegł czy też nie zbiegł z miejsca zdarzenia - wypadku drogowego.

Wobec tego, zrezygnowanie przez Sąd Rejonowy z przeprowadzania dowodu

z zeznań S. D. albo oddalenie wniosku dowodowego w tym zakresie, gdyby

został w tej sprawie złożony, znajdowało podstawę prawną w treści art. 155 § 1

pkt 2 kpk z 1969 r.

Jednocześnie w sprawie tej niewątpliwe, a także w zasadzie bezsporne,

jest, że oskarżony oddalił się z miejsca wypadku, po czym udał się do miejsca

swego zamieszkania, gdzie, jak twierdził, spożywał alkohol. Nie uczynił więc

nic z tego, do czego zobowiązany był, jako uczestnik wypadku drogowego

kierujący pojazdem, na podstawie art. 44 ustawy z 1997 r. prawa o ruchu

drogowym.

Takie

zachowanie

jakie

było

udziałem

oskarżonego

po

spowodowaniu wypadku, nawet jeżeli był on w pobliżu budynku Komisariatu

Policji w S., ustalił, iż nie ma tam policjantów i rozmawiał ze S. D., trafnie

zostało uznane przez Sądy obu instancji jako zbiegnięcie z miejsca zdarzenia

w rozumieniu art. 145 § 4 kk z 1969 r. Uniemożliwiło ono bowiem ustalenie,

z udziałem oskarżonego, okoliczności wypadku, niezwłocznie po jego

zaistnieniu, a także uniemożliwiło ustalenie innych istotnych okoliczności,

w tym tego, czy oskarżony znajdował się pod wpływem alkoholu.

Mając powyższe na względzie Sąd Najwyższy oddalił kasację obrońcy

oskarżonego S. P..

Przewodniczący: SSN (Lech Paprzycki)

Sędziowie: SSN (Dorota Rysińska)

SSN (Józef Skwierawski)

aw

f/ak