Criminal cassation dismissed for procedural error and lack of grave procedural violation affecting verdict.
Synthèse Legislator
Généré par l'IAThe Supreme Court dismissed the private prosecutor's cassation appeal against the acquittal of the defendant. The appellant argued that the lower courts violated procedural rules by failing to properly evaluate expert opinions and witness testimonies regarding the defendant's criminal record. The court ruled that the first-instance court's failure to analyze these documents did not constitute a grave procedural violation capable of overturning the verdict, as the overall evidence base supported the acquittal.
Regeste Legislator
Généré par l'IAArt. 372 § 1 pkt 1 d.k.p.k.; Art. 357 d.k.p.k.; Art. 2 § 1 pkt 1, 2 k.p.k.; Art. 3 § 1 k.p.k.; Art. 4 k.p.k. - A failure to analyze specific evidence or the defendant's criminal record does not constitute a grave procedural violation if the overall evidence supports the verdict.
Mots-clés
Généré par l'IADispositions légales citées
Généré par l'IATexte complet
Sygn. akt IV KKN 113/98
POSTANOWIENIE
Dnia 24 kwietnia 2001 r.
Sąd Najwyższy - Izba Karna w Warszawie
na rozprawie w składzie następującym:
Przewodniczący: Sędzia SN Tomasz Grzegorczyk
w sprawie A. M.
uniewinnionego od zarzutu popełnienia przestępstwa z art. 156 § 2 i 181 § 1 kk
z 1969 r.
po rozpoznaniu kasacji oskarżyciela prywatnego na niekorzyść oskarżonego,
wniesionej od wyroku Sądu Wojewódzkiego w R.
z dnia 17 października 1997 r. sygn. akt II Ka […]
utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Ł.
z dnia 9 lipca 1997 r. sygn. akt II K […]
p o s t a n o w i ł:
oddalić
kasację
oskarżyciela
jako
prywatnego
postępowania kasacyjnego
oczywiście
B.
K. bezzasadną
zwalniając
od
sądowych
kosztów
UZASADNIENIE
W kasacji podnoszono zarzut obrazy prawa procesowego, a to art. 372 §
1 pkt 1 i art. 357 d.kpk oraz art. 2 § 1 pkt 1 i 2, art. 3 § 1 i art. 4 kpk. Analizując
te zarzuty Sąd Najwyższy stwierdził, co następuje.
Przede wszystkim skarżący czyni faktyczne powyższe zarzuty sądowi I, a
nie jak wymaga skarga kasacyjna – II instancji. Powołano jako naruszone
jakoby art. 357 i 372 odnoszą się bowiem do wyroku sądu I instancji, a nie sądu
odwoławczego. Naruszono je rzekomo przez brak oceny dowodów odnośnie
zaświadczenia lekarskiego w związku z opinią biegłego, a także co do wywiadu
o oskarżonym i jego karty karnej oraz zeznań świadków Z. M. i J. R..
Rzecz wszak w tym, że ocena twierdzeń biegłego, który wydał powyższe
zaświadczenie pokrzywdzonemu jest w uzasadnieniu sądu (k. 81), to samo
odnosi się do oceny zeznań świadków. Sąd rzeczywiście nie analizował bliżej
karty karnej i opinii środowiskowej oskarżonego, ale z dokumentów tych
nie można wyciągać wniosku o sprawstwie oskarżonego. Sąd opierał się
nie tylko na zeznaniach pokrzywdzonego i wyjaśnieniach oskarżonego ale
i na innych dowodach i w tym całokształcie oceniał je wszystkie i łącznie.
Nie można zapominać, że podstawą kasacji jest nie każde uchybienie prawu ale
tylko rażące i to takie, które mogło mieć wpływ na treść orzeczenia.
Brak szczegółowej analizy co do karty karnej i opinii, tyczących oskarżonego
w sytuacji, gdy z dowodów osobowych nie dało się wysnuć przekonania
o sprawstwie oskarżonego trudno uznać za rażące naruszenie prawa. To samo
odnieść trzeba do rzekomych naruszeń przepisów o podstawowych zasadach
procesowych, zwłaszcza że skarżący upatruje w nich możliwość podważenia
oceny dowodów, a więc chce podważyć ustalenia faktyczne. Sąd nie dał wiary
pokrzywdzonemu ale szczegółowo to uzasadnił w kontekście innych dowodów,
dając przy tym wiarę opinii biegłego odnośnie obrażeń, jakie lekarz ten
dostrzegł u pokrzywdzonego, wskazując też na fakty, o jakich pokrzywdzony
zeznał, a które i w tej opinii nie znalazły potwierdzenia. Zarzuty powyższe były
zresztą analizowane i przez sąd odwoławczy (k. 107-109). W istocie więc rażąca
obraza prawa, o jakiej mówi skarga kasacyjna w ogóle nie miała miejsca w
postępowaniu, a kasacja okazuje się tym samym oczywiście niezasadna. Dlatego
orzeczono jak na wstępie.
aw
f/ak