Legislator Jurisprudence & Législation
IV KK 89/22 Généré par l'IA

Supreme Court dismisses cassation as inadmissible due to failure to cite specific legal grounds under Criminal Procedure Code.

Numéro de cause IV KK 89/22
Autorité / Tribunal
Juridiction Pologne (PL)
Issue du litige Rejeté (Dismissed)

Synthèse Legislator

Généré par l'IA

The Supreme Court of Poland dismissed the defendant's cassation appeal without further examination. The defense argued factual errors regarding the defendant's inability to commit crimes due to prior detention and lack of access to company accounts. The court ruled the appeal inadmissible because it relied on a general claim of factual error rather than the specific legal grounds required by the Criminal Procedure Code.

Regeste Legislator

Généré par l'IA

Art. 519, 520 § 1, 523 § 1, 526 § 1, 530 § 2 k.p.k.: A cassation appeal based on a general claim of factual error without citing specific statutory grounds is inadmissible and must be left without consideration.

Mots-clés

Généré par l'IA
cassation appeal inadmissibility factual error grounds Criminal Procedure Code specific legal basis defective cassation filing casier judiciaire chargé preuve libératoire inexploitabilité des preuves illicites

Dispositions légales citées

Généré par l'IA
art. 519 k.p.k.
Zgodnie z przepisem art. 519 k.p.k. kasacja strony (art.
art. 520 § 1 k.p.k.
kasacja strony (art. 520 § 1 k.p.k.) może być wniesiona od wyroku sądu odwoławczego kończącego postępowanie, przy czym musi być ona oparta na podstawie wskazanej w art.
art. 523 § 1 k.p.k.
520 § 1 k.p.k.) może być wniesiona od wyroku sądu odwoławczego kończącego postępowanie, przy czym musi być ona oparta na podstawie wskazanej w art. 523 § 1 k.p.k., a zatem, albo na wskazaniu uchybienia wymienionego w art.
art. 526 § 1 k.p.k.
Uchybienie to, mające postać rażącego naruszenia prawa, musi być wskazane w treści kasacji (art. 526 § 1 k.p.k.) a niespełnienie tego wymogu nie jest brakiem kasacji o charakterze usuwalnym co oznacza, iż nie ma w tym zakresie zastosowania tryb art.
art. 530 § 2 k.p.k.
z art. 530 § 2 k.p.k. postanowił:
art. 636 k.p.k.
art. 637 k.p.k.
O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 637 w zw.
art. 637a k.p.k.
art. 258 § 1 k.k
K.skazanego z art. 258 § 1 k.k.
art. 531 § 1 k.p.k
na podstawie art. 531 § 1 k.p.k.
Généré par l'IA

Vous souhaitez savoir comment cet arrêt s'applique à votre dossier ?

Analysez cette décision avec la législation fédérale, le droit cantonal, la doctrine et la jurisprudence subséquente dans Legislator AI.

Ouvrir dans Legislator →

Texte complet

Sygn. akt IV KK 89/22 POSTANOWIENIE Dnia 12 lipca 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jarosław Matras w sprawie R. K.skazanego z art. 258 § 1 k.k. i in. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 12 lipca 2022 r., kwestii dopuszczalności kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]z dnia 27 kwietnia 2021 r., sygn. akt II AKa […]utrzymującego w mocy wyrok Sądu Okręgowego w K.z dnia 11 marca 2019 r., sygn. akt V K […] w części dotyczącej R. K. na podstawie art. 531 § 1 k.p.k. w zw. z art. 530 § 2 k.p.k. postanowił:

1. kasację obrońcy skazanego pozostawić bez rozpoznania; 2.kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego obciążyć skazanego.

UZASADNIENIE

Wyrokiem Sądu Okręgowego w K. z dnia 11 marca 2019 r., sygn. akt V K […], m.in. R. K. został skazany za popełnienie szeregu przestępstw, za które sąd ten wymierzył mu określone kary, a jako karę łączną orzekł 6 lat pozbawienia wolności oraz karę łączną grzywny w rozmiarze 500 stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 100 złotych. Wyrok ten zawiera także inne rozstrzygnięcia. Apelacje w tej sprawie, w zakresie dotyczącym R. K. wniósł m.in. obrońca tego oskarżonego, który zaskarżając wyrok w całości podniósł zarzut błędu w ustaleniach faktycznych mających wpływ na treść wyroku, a przyjętych za podstawę ustaleń faktycznych w niniejszej sprawie i wniósł o „uchylenie zaskarżonego wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji, ewentualnie o uniewinnienie oskarżonego od czynów określonych w pkt 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9 zaskarżonego wyroku”.

Wyrokiem z dnia 27 kwietnia 2021 r., sygn. II AKa […], Sąd Apelacyjny w […] utrzymał w mocy zaskarżony wyrok w części dotyczącej R. K.. Od wyroku tego kasację wniósł obrońca skazanego, zaskarżając w całości. Obrońca skazanego podniósł zarzut:„(1) błąd w ustaleniach faktycznych, mających wpływ na treść wyroku, a przyjętych za podstawę ustaleń faktycznych w niniejszej sprawie, poprzez uznanie oskarżonego R. K. za winnego wszystkich zarzucanych mu czynów, podczas gdy: (1) oskarżony R. K. nie mógł popełnić zarzucanych mu przestępstw, albowiem w okresie od 19 listopada 2013 roku do 12 grudnia 2013 roku był pozbawiany wolności, gdyż przebywał na obserwacji psychiatrycznej w innej sprawie, (2) oskarżony R.

K. nie posiadał dostępu do rachunków bankowych C. spółka z o.o., (3) oskarżony R. K. nie wystawiał faktur sprzedaży tej spółki, nie przyjmował innych faktur zakupowych dla tej spółki, (4) oskarżony R. K. nie sporządził żadnych dokumentów do Urzędów Skarbowych w imieniu C. spółka z o.o., jak i w imieniu innych podmiotów objętych niniejszym postępowaniem, (5) Sąd II instancji wyłączył do odrębnego postępowania sprawę oskarżonego K. S., wyłączając możliwość weryfikacji wyjaśnień oskarżonego G. K. i R. K.”.

W odpowiedzi na kasację obrońcy skazanego Prokurator Prokuratury Regionalnej w K. wniósł o jej oddalenie jako oczywiście bezzasadnej. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Kasację obrońcy skazanego jako niedopuszczalną z mocy ustawy należało pozostawić bez rozpoznania. Zgodnie z przepisem art. 519 k.p.k. kasacja strony (art. 520 § 1 k.p.k.) może być wniesiona od wyroku sądu odwoławczego kończącego postępowanie, przy czym musi być ona oparta na podstawie wskazanej w art. 523 § 1 k.p.k., a zatem, albo na wskazaniu uchybienia wymienionego w art. 439 k.p.k., albo też na zarzucie rażącego naruszenia prawa jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na treść orzeczenia.

Uchybienie to, mające postać rażącego naruszenia prawa, musi być wskazane w treści kasacji (art. 526 § 1 k.p.k.) a niespełnienie tego wymogu nie jest brakiem kasacji o charakterze usuwalnym co oznacza, iż nie ma w tym zakresie zastosowania tryb art. 120 § 1 k.p.k. Do tego wniosku przekonuje treść art. 530 § 2 k.p.k. W przepisie tym wyraźnie wyróżniono spójnikiem rozłącznym „albo” sytuację odmowy przyjęcia kasacji w przypadku gdy zachodzi sytuacja określona w art. 120 § 2 k.p.k. (nie uzupełnienie braków formalnych kasacji) od sytuacji gdy kasację oparto na innych powodach (podstawach) niż wskazane w art. 523 § 1 k.p.k.

Skoro zaś obrońca skazanego kasację oparł na zarzucie błędu w ustaleniach faktycznych – zresztą powtarzając praktycznie zarzut z apelacji (kopiując go) – to kasacja jest niedopuszczalna, a wobec jej wadliwego przyjęcia, musiała zostać pozostawiona bez rozpoznania. Z tych powodów należało orzec jak w postanowieniu. O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 637 w zw. z art. 636 i w zw. z art. 637a k.p.k. [as]