Legislator Jurisprudence & Législation
IV KK 89/13 Généré par l'IA

Supreme Court dismisses cassation for clerical error in defendant's name, ruling identity was correctly established.

Numéro de cause IV KK 89/13
Autorité / Tribunal
Juridiction Pologne (PL)
Issue du litige Rejeté (Dismissed)

Synthèse Legislator

Généré par l'IA

The Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by the defense attorney against a conviction for a minor offense. The appellant argued that the lower courts incorrectly identified the defendant's parents in the judgment, citing a clerical error under Article 439 § 1(7) of the Code of Criminal Procedure. The court determined that the defendant's identity was correctly established through name and birth data, and the errors were merely typographical, thus rejecting the claim for retrial.

Regeste Legislator

Généré par l'IA

Art. 105 § 1 k.p.k.; Art. 439 § 1 pkt 7 k.p.k.; Art. 535 § 3 k.p.k.: A correction of a clerical error regarding the defendant's parents in a judgment is permissible only if the discrepancy is purely typographical, not affecting the established identity of the accused.

Mots-clés

Généré par l'IA
clerical error correction defendant identity cassation dismissal typographical mistake Code of Criminal Procedure

Dispositions légales citées

Généré par l'IA
Art. 105 § 1 k.p.k.
70), podnosząc naruszenie art. 105 § 1 k.p.k. Postanowieniem z dnia 28 marca 2012 r.
Art. 439 § 1 pkt 7 k.p.k.
Powyższe dowodzi, że w niniejszej sprawie nie istnieją powody określone w art. 439 § 1 pkt 7 k.p.k. obligujące do uchylenia zaskarżonego wyroku.Kierując się przedstawionymi względami Sąd Najwyższy z mocy art.
Art. 535 § 3 k.p.k.
obligujące do uchylenia zaskarżonego wyroku.Kierując się przedstawionymi względami Sąd Najwyższy z mocy art. 535 § 3 k.p.k. oddalił wniesioną kasację jako oczywiście bezzasadną.
art. 225 § 2 k.k
– P.skazanej z art. 225 § 2 k.k.
art. 12 k.k
art. 439 § 1 pkt 7 k.p.k
i zarzucając określone w art. 439 § 1 pkt 7 k.p.k.
art. 105 § 1 k.p.k
70), podnosząc naruszenie art. 105 § 1 k.p.k.
art. 105 k.p.k
„Podanie w komparycji lub w sentencji wyroku personaliów innych niż te, które nosi w rzeczywistości osoba, która była oskarżona w danej sprawie, może być skorygowane w trybie określonym w art. 105 k.p.k.
art. 535 § 3 k.p.k
obligujące do uchylenia zaskarżonego wyroku.Kierując się przedstawionymi względami Sąd Najwyższy z mocy art. 535 § 3 k.p.k.

Jurisprudence citée

Généré par l'IA

Vous souhaitez savoir comment cet arrêt s'applique à votre dossier ?

Analysez cette décision avec la législation fédérale, le droit cantonal, la doctrine et la jurisprudence subséquente dans Legislator AI.

Ouvrir dans Legislator →

Texte complet

Sygn. akt IV KK 89/13 POSTANOWIENIE Dnia 14 czerwca 2013 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Wiesław Kozielewicz po rozpoznaniu w dniu 14 czerwca 2013 r. sprawy M. D. – P.skazanej z art. 225 § 2 k.k. z powodu kasacji, wniesionej przez obrońcę skazanej od wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 22 maja 2012 r., sygn. VII Ka […]utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w M. z dnia 29 sierpnia 2011 r., sygn. II K […] oddala kasację jako oczywiście bezzasadną, a kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego obciąża skazaną.

UZASADNIENIE

Sąd Rejonowy w M. wyrokiem z dnia 29 sierpnia 2011 r., sygn. II K […], uznał M. D. – P. za winną popełnienia czynu wyczerpującego znamiona występku z art. 225 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i za to wymierzył jej karę sześciu miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres trzech lat próby, oraz karę grzywny w wysokości pięćdziesięciu stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki na kwotę dziesięciu złotych.Po rozpoznaniu apelacji obrońcy M. D. – P., Sąd Okręgowy w K. wyrokiem z dnia 22 maja 2012 r., sygn.

VII Ka […], zaskarżony wyrok Sądu Rejonowego w M. utrzymał w mocy.Od w/w wyroku Sądu Okręgowego w K. kasację złożył obrońca skazanej M. D. – P. i zarzucając określone w art. 439 § 1 pkt 7 k.p.k. uchybienie, będące bezwzględną przyczyną odwoławczą, polegające na nieprawidłowym wskazaniu przez Sąd orzekający danych określających skazaną (oskarżoną), a co za tym idzie – wywołaniu sprzeczności w treści zapadłego w sprawie orzeczenia, uniemożliwiającej jego wykonanie, wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku oraz utrzymanego nim w mocy wyroku Sądu Rejonowego w M. i przekazanie sprawy temu sądowi do ponownego rozpoznania.Sąd Najwyższy zważył co następuje.Wskazany w kasacji zarzut dotyczy sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej zawartej w wyroku Sądu I instancji, w zakresie w jakim stwierdzono w nim, że Sąd rozpoznawał sprawę M.

D. – P. „syna P. i A. z domu N.” (k. 58). Postanowieniem z dnia 27 września 2011 r. Sąd Rejonowy w M. sprostował oczywistą omyłkę przez wpisanie w wyroku frazy „córki T. i H. z d. G.” (k. 66). Zażalenie na to postanowienie wniosła M. D. – P. (k. 70), podnosząc naruszenie art. 105 § 1 k.p.k. Postanowieniem z dnia 28 marca 2012 r. Sąd Okręgowy w K. nie uwzględnił zażalenia i utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie, podnosząc że błędne oznaczenie rodziców oskarżonej mieści się w ramach oczywistej omyłki pisarskiej (k. 108-109).

Pogląd ten podzielono w uzasadnieniu zaskarżonego kasacją wyroku Sądu Okręgowego w K. (k. 118).Nadmienić należy, że także Sąd Okręgowy w K. dopuścił się oczywistej omyłki pisarskiej (w wyroku podano: „syna T. i H. z d. G.”, k. 115). Postanowieniem z dnia 17 października 2012 r., Sąd ten dokonał sprostowania, zastępując słowo „syna” wyrazem „córki” (k. 148).Uznanie, że w wymienionych wyżej przypadkach wystąpiły oczywiste omyłki pisarskie nie budzi wątpliwości. Jak bowiem stwierdzono w uchwale Skład Siedmiu Sędziów Sądu Najwyższego z dnia 28 marca 2012 r., I KZP 24/11, OSNKW 2012, z. 4, poz. 35, cyt.

„Podanie w komparycji lub w sentencji wyroku personaliów innych niż te, które nosi w rzeczywistości osoba, która była oskarżona w danej sprawie, może być skorygowane w trybie określonym w art. 105 k.p.k. jedynie wówczas, gdy istota rozbieżności ma czysto pisarski (błąd co do oznaczenia tożsamości), a nie merytoryczny (błąd co do ustalenia tożsamości) charakter. To, czy korekta omyłki co do personaliów jest dopuszczalna w trybie określonym w art. 105 k.p.k., ocenić należy na tle niepowtarzalnych okoliczności konkretnej sprawy”.

Nie może być wątpliwości, że w niniejszej sprawie Sądy poprawnie identyfikowały oskarżoną, dokonując zgodnego z rzeczywistością ustalenia jej tożsamości. Warto podkreślić, że zasadnicze dane identyfikujące, tj. imię i nazwisko, jak również data i miejsce urodzenia były określone w sposób prawidłowy. Wskazane zaś błędy były zapewne efektem posługiwania się cyfrowymi formularzami dokumentów. Powyższe dowodzi, że w niniejszej sprawie nie istnieją powody określone w art. 439 § 1 pkt 7 k.p.k. obligujące do uchylenia zaskarżonego wyroku.Kierując się przedstawionymi względami Sąd Najwyższy z mocy art. 535 § 3 k.p.k. oddalił wniesioną kasację jako oczywiście bezzasadną.