Legislator Jurisprudence & Législation
IV KK 87/18 Généré par l'IA

Supreme Court dismisses appeal as obviously groundless regarding finality of prior joint sentence ruling.

Numéro de cause IV KK 87/18
Autorité / Tribunal
Juridiction Pologne (PL)
Issue du litige Rejeté (Dismissed)

Synthèse Legislator

Généré par l'IA

The Supreme Court dismissed the defense's cassation appeal as obviously groundless under Article 535 § 3 of the Code of Criminal Procedure. The defense argued that a prior ruling terminating joint sentence proceedings should not preclude a new attempt to combine sentences using more favorable 2015-era substantive law. The court held that the earlier final ruling creating legal certainty acts as a bar to re-opening the same issue, regardless of potential benefits from applying older procedural rules.

Regeste Legislator

Généré par l'IA

Art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k.; Art. 572 k.p.k.; The finality of a ruling terminating joint sentence proceedings creates a bar to subsequent attempts to combine the same sentences, preventing the re-opening of the issue even if more favorable substantive law existed at the time.

Mots-clés

Généré par l'IA
finality of judgment joint sentence proceedings termination of proceedings legal certainty cassation appeal dismissal procedural bar intertemporal rule unité de la procédure

Dispositions légales citées

Généré par l'IA
Art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k.
akt V K (...) i umarzającego postępowanie na podstawie art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k., 1) oddala kasację jako oczywiście bezzasadną, 2) zwalnia P.
Art. 572 k.p.k.
z art. 572 k.p.k., na skutek ich niewłaściwego zastosowania i umorzenia postępowania o wydanie wyroku łącznego wobec skazanego P.
Art. 535 § 3 k.p.k.
Art. 439 § 1 pkt 8 k.p.k.
bezwzględnych przyczyn uchylenia orzeczenia, przewidzianym w art. 439 § 1 pkt 8 k.p.k., określanym jako naruszenie powagi rzeczy osądzonej – art.
Art. 4 § 1 k.k.
bezwzględnych przyczyn uchylenia orzeczenia, przewidzianym w art. 439 § 1 pkt 8 k.p.k., określanym jako naruszenie powagi rzeczy osądzonej – art.
Art. 85 k.k.
z art. 85 k.k. w brzmieniu do 30 czerwca 2015 r.
art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k
akt V K (...) i umarzającego postępowanie na podstawie art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k., 1) oddala kasację jako oczywiście bezzasadną, 2) zwalnia P.
art. 572 k.p.k
z art. 572 k.p.k., na skutek ich niewłaściwego zastosowania i umorzenia postępowania o wydanie wyroku łącznego wobec skazanego P.
art. 535 § 3 k.p.k
art. 439 § 1 pkt 8 k.p.k
bezwzględnych przyczyn uchylenia orzeczenia, przewidzianym w art. 439 § 1 pkt 8 k.p.k., określanym jako naruszenie powagi rzeczy osądzonej – art.

Jurisprudence citée

Généré par l'IA
Généré par l'IA

Vous souhaitez savoir comment cet arrêt s'applique à votre dossier ?

Analysez cette décision avec la législation fédérale, le droit cantonal, la doctrine et la jurisprudence subséquente dans Legislator AI.

Ouvrir dans Legislator →

Texte complet

Sygn. akt IV KK 87/18 POSTANOWIENIE Dnia 11 kwietnia 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marek Pietruszyński w sprawie P. M.‎w przedmiocie wyroku łącznego‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 11 kwietnia 2018 r., kasacji obrońcy‎od wyroku Sądu Apelacyjnego w (...) z dnia 14 września 2017 r., sygn. akt II AKa (...),‎uchylającego wyrok łączny Sądu Okręgowego w K. z dnia 9 marca 2017 r., sygn. akt V K (...) i umarzającego postępowanie na podstawie art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k., 1) oddala kasację jako oczywiście bezzasadną, 2) zwalnia P. M. z obowiązku poniesienia kosztów sądowych postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIEW kasacji od wyroku Sądu Apelacyjnego w (...) z dnia 14 września 2017 r., sygn. akt II AKa (...) obrońca skazanego podniósł zarzut rażącego naruszenia prawa procesowego, tj. art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. w zw. z art. 572 k.p.k., na skutek ich niewłaściwego zastosowania i umorzenia postępowania o wydanie wyroku łącznego wobec skazanego P. M., podczas gdy ze względu na okoliczności sprawy, wydanie wyroku łącznego byłoby możliwe po rozwiązaniu wcześniej orzeczonej kary łącznej, a zastosowanie przepisów prawa materialnego regulujących zasady wydawania wyroku łącznego w brzmieniu obowiązującym do 30 czerwca 2015 r. byłoby dla skazanego korzystniejsze.Podnosząc ten zarzut, obrońca wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi odwoławczemu, względnie – o uchylenie obu wyroków i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.W pisemnej odpowiedzi na kasację prokurator wniósł o jej oddalenie jako oczywiście bezzasadnej.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja obrońcy skazanego okazała się bezzasadna w stopniu oczywistym, co upoważniało Sąd Najwyższy do jej oddalenia na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k.Na wstępie przypomnieć należy, że Sąd Okręgowy w K., postanowieniem z dnia 21 marca 2016 r., sygn. akt V K (...), rozpoznając wniosek skazanego o wydanie wyroku łącznego, działając na podstawie art. 572 k.p.k., umorzył postępowanie o wydanie wyroku łącznego, obejmującego skazania prawomocnymi wyrokami:1.Sądu Rejonowego w Z. z dnia 9 czerwca 2004 r. sygn. akt II K 646/03,2.Sądu Rejonowego w S. z dnia 18 maja 2005 r. sygn. akt VII K 65/03,3.Sądu Okręgowego w C. z dnia 20 kwietnia 2011 r. sygn. akt II K 47/09,4.Sądu Okręgowego w K. z dnia 5 lipca 2011 r. sygn. akt V K 140/08, zmienionym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w (...) z dnia 30 marca 2012 r., sygn. akt II AKa 536/11,5.Sądu Okręgowego w C. z dnia 17 października 2012 r. sygn. akt II K 76/11,6.oraz Sądu Okręgowego w K. z dnia 29 kwietnia 2014 r. sygn. akt V K 55/10 zmienionym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w (...) z dnia 30 września 2015 r., sygn. akt II AKa 81/15.Postanowienie w tym przedmiocie, wobec jego niezaskarżenia przez żadną ze stron, uprawomocniło się z dniem 2 kwietnia 2016 r.Prawomocne postanowienie o umorzeniu postępowania z powodu braku warunków do wydania wyroku łącznego (art. 572 k.p.k.) powoduje powagę rzeczy osądzonej i stanowi ujemną przesłankę procesową, przewidzianą w przepisie art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k., do wydawania kolejnego orzeczenia w tym przedmiocie w przypadku, gdyby w orzeczeniu wydawanym później miało dojść do rozstrzygnięcia tego, czy dokładnie te same skazania za czyny jednostkowe spełniają warunki do objęcia ich węzłem kary łącznej w wyroku łącznym (zob. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 30 listopada 2011 r., II KK 149/11, OSNKW 2011/12/113 z aprobującą glosą M.

Rogalskiego, OSP 2012, nr 11, s. 111 i n.). Dlatego też, gdy wobec tej samej osoby zapadły dwa prawomocne wyroki łączne, w których węzłem kary łącznej objęto te same skazania, które objęte były tym węzłem w wyroku, który uprawomocnił się wcześniej, drugi z tych wyroków dotknięty jest w tym zakresie rażącym naruszeniem prawa, zaliczanym do tzw. bezwzględnych przyczyn uchylenia orzeczenia, przewidzianym w art. 439 § 1 pkt 8 k.p.k., określanym jako naruszenie powagi rzeczy osądzonej – art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. (zob. wyrok z dnia 9 września 2010 r., III KO 80/09, OSNwSK 2010, Nr 1, poz. 1709).Dlatego też Sąd Okręgowy w K. procedując w niniejszej sprawie z ponownego wniosku skazanego nie był uprawniony do ponownego połączenia kar orzeczonych tożsamymi wyrokami, których dotyczyło prawomocne postanowienie Sądu Okręgowego w K. z dnia 21 marca 2016 r., sygn. akt V K (...), albowiem stał temu naprzeciw zakaz wynikający z art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k.

Niewątpliwie rację ma także Sąd odwoławczy, że brak w sprawie określonych w art. 575 k.p.k. warunków, które pozwalałyby na ponowne procedowanie w sprawie o wydanie wyroku łącznego. Przesłanką wydania w sprawie kolejnego wyroku łącznego, obejmującego swym zakresem tożsame kary objęte już wyrokiem łącznym, albo postanowieniem o umorzeniu postępowania w sprawie połączenia tychże kar nie może być natomiast dążenie do konwalidacji wcześniej wydanego postanowienia, w tym przypadku – poprzez zastosowanie reguły intertemporalnej określonej w art. 4 § 1 k.k. w zw. z art. 85 k.k. w brzmieniu do 30 czerwca 2015 r. i objęcia węzłem kary łącznej także kar niepodlegających wykonaniu, co bezspornie leżało u podstaw wydania wyroku łącznego przez Sąd meriti.Dlatego też Sąd odwoławczy prawidłowo dostrzegł wystąpienie w sprawie tzw. bezwzględnej przyczyny odwoławczej, wymienionej w art. 439 § 1 pkt 8 k.p.k. wobec czego zobligowany był do umorzenia postępowania po myśli art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k.Na marginesie należy zauważyć, że Sąd Najwyższy, postanowieniem z dnia 15 marca 2018 r., IV KK 137/18 uchylił zaskarżone w trybie art. 521 § 1 k.p.k. prawomocne postanowienie Sądu Okręgowego w K. z dnia 21 marca 2016 r., sygn. akt V K (...) i sprawę skazanego P. M. w przedmiocie wydania wyroku łącznego przekazać Sądowi Okręgowemu w K. do ponownego rozpoznania eksponując, że zapadło ono z rażącym naruszeniem art. 85 k.k. w brzmieniu obowiązującym do dnia 30 kwietnia 2015 r., wobec zaniechania połączenia w wyroku łącznym kar pozbawienia wolności podlegających obligatoryjnemu łączeniu.Kierując się przedstawionymi względami Sąd Najwyższy orzekł, jak w części dyspozytywnej. r.g.