Legislator Jurisprudence & Législation
IV KK 652/19 Généré par l'IA

Supreme Court quashes summary conviction for fire offense due to evidentiary doubts and statute of limitations.

Numéro de cause IV KK 652/19
Autorité / Tribunal
Juridiction Pologne (PL)
Issue du litige Rejeté (Dismissed)

Synthèse Legislator

Généré par l'IA

The Supreme Court quashed the Regional Court's summary conviction verdict and ordered the dismissal of the proceedings. The defendant was originally found guilty of using open fire in a prohibited manner, but the Prosecutor General argued that doubts regarding guilt and the specific definition of the act required a full trial. The Court ruled that the existing evidence was not sufficiently clear to establish the crime under the summary procedure and that the statute of limitations had expired, leading to the dismissal.

Regeste Legislator

Généré par l'IA

Art. 93 § 2 k.p.s.w.; Art. 45 § 1 k.w.: Summary proceedings are restricted to cases with no reasonable doubt regarding guilt and circumstances; if doubts exist or the limitation period has expired, the case must be transferred to ordinary proceedings or dismissed.

Mots-clés

Généré par l'IA
summary proceedings statute of limitations open fire offense procedural doubt dismissal of proceedings violations des règles de procédure réparation du vice de procédure procédure pénale

Dispositions légales citées

Généré par l'IA
Art. 93 § 2 k.p.s.w.
Art. 45 § 1 k.w.
z art. 45 § 1 k.w. umarza postępowanie, a kosztami postępowania w sprawie obciąża Skarb Państwa.
Art. 5 § 1 pkt 4 k.p.w.
akt II W (…) uchyla zaskarżony wyrok i na podstawie art. 5 § 1 pkt 4 k.p.w. w zw.
Art. 535 § 5 k.p.k.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k. w dniu 11 grudnia 2019 r., kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść ukaranego od wyroku Sądu Rejonowego w K.z dnia 8 listopada 2016 r., sygn.
art. 535 § 5 k.p.k
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k.
art. 5 § 1 pkt 4 k.p
akt II W (…) uchyla zaskarżony wyrok i na podstawie art. 5 § 1 pkt 4 k.p.w.
art. 93 § 2 k.p

Jurisprudence citée

Généré par l'IA
Généré par l'IA

Vous souhaitez savoir comment cet arrêt s'applique à votre dossier ?

Analysez cette décision avec la législation fédérale, le droit cantonal, la doctrine et la jurisprudence subséquente dans Legislator AI.

Ouvrir dans Legislator →

Texte complet

Sygn. akt IV KK 652/19 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 11 grudnia 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Andrzej Tomczyk (przewodniczący)‎SSN Piotr Mirek (sprawozdawca)‎SSN Marek PietruszyńskiProtokolant Małgorzata Gierczak w sprawie J. A.ukaranego z art. 82 § 1 k.w. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k. w dniu 11 grudnia 2019 r., kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść ukaranego od wyroku Sądu Rejonowego w K.z dnia 8 listopada 2016 r., sygn. akt II W (…) uchyla zaskarżony wyrok i na podstawie art. 5 § 1 pkt 4 k.p.w. w zw. z art. 45 § 1 k.w. umarza postępowanie, a kosztami postępowania w sprawie obciąża Skarb Państwa.

UZASADNIENIE

Sąd Rejonowy w K., wyrokiem z dnia 8 listopada 2016 r., sygn. akt II W (…), po rozpoznaniu sprawy w postępowaniu nakazowym, uznał obwinionego J. A. za winnego tego, że w dniu 5 sierpnia 2016 r., około godziny 20.05, w miejscowości R., w sposób niedozwolony używał otwartego ognia poprzez wypalanie trawy na ognisku, co stanowiło wykroczenie z art. 82 § 1 pkt 1 k.w. i za to wymierzył mu karę nagany.Wobec niezłożenia sprzeciwu wyrok nakazowy uprawomocnił się z dniem 23 listopada 2016 r.Kasację od tego wyroku wniósł Prokurator Generalny, zaskarżając go w całości na korzyść oskarżonego.

Skarżący zarzucił orzeczeniu rażące naruszenie przepisów prawa procesowego, a to art. 93 § 2 k.p.s.w., polegające na wydaniu wyroku nakazowego w sytuacji, gdy w sprawie wystąpiły wątpliwości co do sprawstwa i winy obwinionego, w szczególności w zakresie uznania, że jego zachowanie wyczerpało ustawowe znamiona wykroczenia z art. 82 § 1 pkt 1 k.w.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja jest zasadna w stopniu oczywistym, a to pozwalało na uwzględnienie jej w całości na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k. Analiza akt sprawy każe stwierdzić, że zaskarżony wyrok nakazowy został wydany z rażącym naruszeniem prawa procesowego wskazanym w kasacji, co miało istotny wpływ na treść orzeczenia.Rację ma skarżący wskazując, że wydanie wyroku w postępowaniu nakazowym jest możliwe wyłącznie w sytuacji, gdy okoliczności czynu i wina obwinionego nie budzą wątpliwości, o czym stanowi wprost art. 93 § 2 k.p.s.w.

W orzecznictwie Sądu Najwyższego wskazuje się, że brak owych wątpliwości oznacza, że nie ma ich zarówno odnośnie sprawstwa danego czynu, jak i winy obwinionego, z uwzględnieniem zarówno jego wyjaśnień, jak i innych dowodów przeprowadzonych w toku czynności wyjaśniających. Postępowanie nakazowe jest bowiem instytucją prawa procesowego, której stosowanie zastrzeżono do najbardziej oczywistych przypadków, gdzie materiał dowodowy istniejący w aktach sprawy jest tak jednoznaczny, że nie nasuwa żadnych istotnych wątpliwości, co do winy i okoliczności popełniania zarzuconego czynu (por. np. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 4 listopada 2014 r., III KK 143/14, LEX nr 1545148).

Taka sytuacja nie miała miejsca w niniejszej sprawie.Słusznie podnosi się w kasacji, że zarzucane obwinionemu zachowanie należało oceniać w kontekście zakazów wynikających z przepisów rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 czerwca 2010 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów (Dz.U. z 2010 r. nr 109, poz. 719). W realiach niniejszej sprawy wymagało to rozstrzygnięcia czy palenie przez obwinionego wykoszonej trawy na usytuowanym na jego posesji palenisku o powierzchni 1m2 było w rozumieniu przepisu § 4 ust. 1 i 5 wymienionego rozporządzenia używaniem otwartego ognia w strefie zagrożenia wybuchem, w miejscu występowania materiałów niebezpiecznych pożarowo lub w miejscu umożliwiającym zapalenie się materiałów palnych albo sąsiednich obiektów.

Materiał dowodowy przedstawiony Sądowi z wnioskiem o ukaranie nie był na tyle jednoznaczny, aby pozwalał udzielić na to pytanie twierdzącej odpowiedzi i tym samym umożliwiał przyjęcie, że obwiniony dokonywał określonych w art. 82 § 1 pkt 1 k.w. czynności, które mogą spowodować pożar, jego rozprzestrzenianie się, utrudnianie prowadzenia działania ratowniczego lub ewakuacji i polegają na niedozwolonym używaniu otwartego ognia, a to implikowało konieczność przeprowadzenia przewodu sądowego.Wobec tego, że zarzucanego mu wykroczenia J.

A. miał się dopuścić w dniu 5 sierpnia 2016 r., przedawnienie jego karalności, zgodnie treścią art. 45 § 1 k.w., nastąpiło w dniu 5 sierpnia 2019 r. Stąd też, uchylenie zaskarżonego wyroku musiało skutkować wydaniem przez Sąd Najwyższy orzeczenia następczego – umorzenia postępowania na podstawie art. 5 § 1 pkt 4 k.p.s.w. w zw. z art. 45 § 1 k.w., przy jednoczesnym obciążeniu kosztami postępowania w sprawie Skarbu Państwa. ał