Supreme Court quashes joint sentence for procedural error and violation of minimum sentencing limits.
Synthèse Legislator
Généré par l'IAThe Supreme Court dismissed the prosecution's appeal against a joint sentence, ruling it legally flawed. The lower court combined multiple convictions without properly listing all relevant judgments and failed to apply the correct transitional criminal law provisions. Consequently, the court found the resulting sentence violated statutory minimums and ordered the case remanded for retrial.
Regeste Legislator
Généré par l'IAArt. 413 § 1 pkt 4 k.p.k. w zw. z art. 574 k.p.k.; Art. 85 k.k. w zw. z ustawą z 2015 r.; Art. 86 § 1 k.k.; Art. 19 ust. 1 ustawy nowelizacyjnej z 2015 r.; Art. 523 § 1 k.p.k.: A joint sentence is void if it omits necessary judgments or results in a penalty below the statutory minimum due to incorrect application of transitional criminal law norms.
Mots-clés
Généré par l'IADispositions légales citées
Généré par l'IATexte complet
Sygn. akt IV KK 62/21 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 17 marca 2021 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Rafał Malarski (przewodniczący, sprawozdawca)SSN Kazimierz KlugiewiczSSN Piotr MirekProtokolant Anna Kowal w sprawie R. D.dot. wyroku łącznegopo rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu bez udziału stronw dniu 17 marca 2021 r.,kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnego na niekorzyść skazanegood wyroku Sądu Rejonowego w B.z dnia 21 lipca 2020 r., sygn. akt III K (…), uchyla zaskarżony wyrok łączny i przekazuje sprawę Sądowi Rejonowemu w B. do ponownego rozpoznania.
UZASADNIENIESąd Rejonowy w B., wyrokiem łącznym z 21 lipca 2020 r., kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem ich wykonania, których wykonanie zarządzono, orzeczone wyrokami Sądu Rejonowego w B. z 8 grudnia 2004 r. w wysokości 10 miesięcy (III K (…)) i z 12 stycznia 2005 r. w wysokości roku i 3 miesięcy (III K (…)) – połączył i wymierzył R. D. jedną karę łączną roku i 1 miesiąca pozbawienia wolności. Tenże wyrok łączny uprawomocnił się 29 lipca 2020 r.Kasację od wskazanego wyroku łącznego złożył w dniu 8 lutego 2021 r. na niekorzyść skazanego, w trybie art. 521 § 1 k.p.k., Prokurator Generalny, zarzucając rażące i mające istotny wpływ na treść orzeczenia naruszenie prawa materialnego i procesowego, to jest:
1) art. 85 k.k. w zw. z art. 19 ust. 1 ustawy z 20 lutego 2015 r. (Dz.U. z 2015 r., poz. 396) przez niezastosowanie art. 85 § 1 i 2 k.k. (w brzmieniu obowiązującym do 23 czerwca 2020 r.), zgodnie z którym łączeniu podlegały również inne kary nieujęte w komparycji z naruszeniem art. 413 § 1 pkt 4 k.p.k. w zw. z art. 574 k.p.k.;
2) art. 86 § 1 k.k. w zw. z art. 85 § 2 k.k. (w brzmieniu obowiązującym do 23 czerwca 2020 r.) przez orzeczenie kary łącznej poniżej dolnej granicy jej dopuszczalnego wymierzenia. W konsekwencji skarżący wniósł o wydanie orzeczenia kasatoryjnego.Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Kasacja z racji oczywistej zasadności zasługiwała na uwzględnienie w całości na posiedzeniu bez udziału stron (art. 535 § 5 k.p.k.).Rozpocząć trzeba od uwagi, że w myśl art. 413 § 1 pkt 4 k.p.k. w zw. z art. 574 k.p.k. w części wstępnej zaskarżonego wyroku łącznego należało ująć wszystkie dotyczące R.
D. skazania, a więc również dwa wyroki Sądu Rejonowego w B. o sygn. akt III K (…) i III K (…) oraz wyrok Sądu Rejonowego w Ż. o sygn. akt II K (…). Owe trzy wyroki oraz wyroki opisane w zaskarżonym wyroku łącznym powinny były w niniejszej sprawie stanowić przedmiot rozstrzygnięcia.Zgodnie z normą intertemporalną wyrażoną w art. 19 ust. 1 ustawy nowelizacyjnej z 20 lutego 2015 r. in concreto powinny mieć zastosowanie przepisy rozdziału IX Kodeksu Karnego w brzmieniu obowiązującym do 30 czerwca 2015 r., a nie regulacje późniejsze.Z zawartych w aktach danych prima facie wynikało, że wystąpiły przesłanki do utworzenia dwóch węzłów kar łącznych: pierwszy należało skonstruować z wyroku zapadłego w Ż. 29 października 2002 r. (II K (…)) i wyroku z 8 grudnia 2004 r. (III K (…)), który odnosił się do przestępstwa popełnionego w listopadzie 2000 r., a drugi z wyroku z 20 stycznia 2005 r. (III K (…)) i wyroku z 4 listopada 2005 r. (III K (…)), który dotyczył czynu popełnionego 17 kwietnia 2004 r.Trafnie autor kasacji wskazał, że konieczne było rozważenie dopuszczalności objęcia wyrokiem łącznym wyroku Sądu Rejonowego w B. w sprawie o sygn. akt III K (…).
Należało tu jednak wcześniej ustalić zarówno podstawę przekazania R. D. do Polski, jak i stanowisko skazanego co do skorzystania lub nieskorzystania z zasady specjalności, o której mowa w art. 607e § 1 i 3 pkt 7 k.p.k.Rzucało się w oczy ukształtowanie w kwestionowanym wyroku łącznym kary łącznej poniżej dopuszczalnego minimum, skoro orzeczona została ona w rozmiarze niższym od najwyższej z kar podlegających łączeniu.W przedstawiony wyżej sposób doszło do rażącego i mającego istotny wpływ na treść zaskarżonego wyroku łącznego naruszenia prawa wskazanego w kasacji (art. 523 § 1 k.p.k.), co pociągnęło za sobą niezbędność wydania rozstrzygnięcia o charakterze kasatoryjnym.W ponownym postępowaniu zajdzie potrzeba zastosowania się do zaprezentowanych przez Sąd Najwyższy wskazówek i zapatrywań prawnych.