Legislator Jurisprudence & Législation
IV KK 61/17 Généré par l'IA

Supreme Court quashes a summary judgment imposing an excessive fine exceeding the statutory 200 daily units limit.

Numéro de cause IV KK 61/17
Autorité / Tribunal
Juridiction Pologne (PL)
Issue du litige Rejeté (Dismissed)

Synthèse Legislator

Généré par l'IA

The Supreme Court quashed the Regional Court's summary judgment, which had imposed a fine of 400 daily units on the defendant. The defendant argued the fine was excessive, but the Prosecutor General contended the fine was legally permissible under the relevant provisions. The court ruled that the fine violated the statutory cap of 200 daily units for summary proceedings, necessitating a retrial.

Regeste Legislator

Généré par l'IA

Art. 502 § 1 k.p.k.; Art. 37a k.k.: A fine imposed in summary proceedings must not exceed the maximum limit of 200 daily units or 200,000 zloty; exceeding this limit constitutes a violation of the law with significant impact on the judgment's content.

Mots-clés

Généré par l'IA
summary proceedings excessive fine statutory limit procedural violation quashing judgment daily units retrial order

Dispositions légales citées

Généré par l'IA
Art. 502 § 1 k.p.k.
i zarzucając:„rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisu prawa karnego procesowego, a mianowicie art. 502 § 1 k.p.k., polegające na wymierzeniu T.
Art. 37a k.k.
z art. 37a k.k. wymierzył mu karę grzywny w wysokości 400 stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki dziennej grzywny na kwotę 10 zł;2.na podstawie art.
Art. 33 § 1 k.k.
Do orzekanej w postępowaniu nakazowym grzywny nie mają jednak zastosowania ogólne reguły wskazane w art. 33 § 1 k.k. Zgodnie z dyrektywą zawartą w art.
Art. 500 § 1 k.p.k.
Zarzut ten dotyczył jednak wysokości orzeczonej kary grzywny, a nie zakresu postępowania nakazowego, który określa art. 500 § 1 k.p.k., czy też trybu w jakim winna zostać sprawa rozpoznana.
Art. 53 k.k.
Jeżeli zatem, zdaniem skarżącego, Sąd Rejonowy winien był odstąpić od rozpoznawania sprawy w postępowaniu nakazowym i przekazać ją do postępowania zwyczajnego celem orzeczenia kary zgodnie z dyrektywami określonymi w art. 53 k.k., a więc powyżej granicy wskazanej w art.
art. 278 § 1 k.k
popełnienia przestępstwo z art. 278 § 1 k.k.
art. 502 § 1 k.p.k
i zarzucając:„rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisu prawa karnego procesowego, a mianowicie art. 502 § 1 k.p.k., polegające na wymierzeniu T.
art. 434 § 2 k.p.k
kasacja, spowodowała jednak wydanie orzeczenia na jego korzyść, co zgodne jest z art. 434 § 2 k.p.k.Rację ma skarżący gdy podnosi, że zaskarżony wyrok zapadł z rażącą obrazą przepisu art.
art. 33 § 1 k.k
Do orzekanej w postępowaniu nakazowym grzywny nie mają jednak zastosowania ogólne reguły wskazane w art. 33 § 1 k.k.
art. 500 § 1 k.p.k
Zarzut ten dotyczył jednak wysokości orzeczonej kary grzywny, a nie zakresu postępowania nakazowego, który określa art. 500 § 1 k.p.k., czy też trybu w jakim winna zostać sprawa rozpoznana.

Jurisprudence citée

Généré par l'IA
V KK 436/08
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 6 listopada 2009 r., V KK 436/08, LEX nr 550546).
III KK 430/09
III KK 430/09 LEX nr 843420) do którego zresztą odwołuje się skarżący w uzasadnieniu kasacji.

Vous souhaitez savoir comment cet arrêt s'applique à votre dossier ?

Analysez cette décision avec la législation fédérale, le droit cantonal, la doctrine et la jurisprudence subséquente dans Legislator AI.

Ouvrir dans Legislator →

Texte complet

Sygn. akt IV KK 61/17 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 26 września 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Barbara Skoczkowska (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Krzysztof Cesarz‎SSN Dorota RysińskaProtokolant Jolanta Grabowska przy udziale prokuratora Prokuratury Krajowej Jacka Radoniewicza‎w sprawie T.Z.‎skazanego z art. 278 § 1 k.k.‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie‎w dniu 26 września 2017 r.,‎kasacji, wniesionej przez Ministra Sprawiedliwości - Prokuratora Generalnego - na niekorzyść‎od wyroku nakazowego Sądu Rejonowego w C.‎z dnia 16 listopada 2016 r., uchyla zaskarżony wyrok nakazowy i sprawę T.Z. przekazuje Sądowi Rejonowemu w C. do ponownego rozpoznania.

UZASADNIENIE

Sąd Rejonowy w C., wyrokiem nakazowym z dnia 16 listopada 2016 r.:1.uznał T.Z. za winnego tego, że w dniu 8 października 2016 r. w C., z lokalu remontowanego przy ul. W. 77/3, dokonał zaboru w celu przywłaszczenia mienie w postaci elektronarzędzi, tj.: lasera marki Bosch Professional wartości 1500 zł, szlifierki kątowej marki Makita wartości 350 zł, urządzenia wielofunkcyjnego marki Bosch Professional wartości 1000 złotych o łącznej wartości strat 2850 złotych na szkodę D. K., tj. popełnienia przestępstwo z art. 278 § 1 k.k. i za to, na podstawie tego przepisu w zw. z art. 37a k.k. wymierzył mu karę grzywny w wysokości 400 stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki dziennej grzywny na kwotę 10 zł;2.na podstawie art. 63 § 1 i 5 k.k. na poczet kary grzywny zaliczył oskarżonemu okres jego zatrzymania, uznając karę grzywny za wykonaną w zakresie 2 stawek dziennych;3.zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa wydatki w kwocie 40 zł i opłatę w kwocie 400 zł.Wobec braku sprzeciwu stron, wyrok uprawomocnił się 16 grudnia 2016 r.Od tego wyroku kasację wniósł Minister Sprawiedliwości-Prokurator Generalny.

Zaskarżył wyrok w całości na niekorzyść skazanego T.Z. i zarzucając:„rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisu prawa karnego procesowego, a mianowicie art. 502 § 1 k.p.k., polegające na wymierzeniu T. Z. w postępowaniu nakazowym kary grzywny w wysokości 400 stawek dziennych, podczas gdy przepis ten przewiduje możliwość wymierzenia kary grzywny w wysokości do 200 stawek dziennych”, wniósł o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w C.. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zarzut zawarty w kasacji Ministra Sprawiedliwości-Prokuratora Generalnego jest zasadny.

Wniesiona na niekorzyść T.Z. kasacja, spowodowała jednak wydanie orzeczenia na jego korzyść, co zgodne jest z art. 434 § 2 k.p.k.Rację ma skarżący gdy podnosi, że zaskarżony wyrok zapadł z rażącą obrazą przepisu art. 502 § 1 k.p.k., który określa nie tylko rodzaj kar jakie mogą być orzeczone przez sąd wyrokiem nakazowym, ale również wysokość kary grzywny.Wprawdzie T. Z. przypisano popełnienie przestępstwa z art. 278 § 1 k.k., które zagrożone jest tylko karą pozbawienia wolności, jednakże równoczesne przyjęcie przepisu art. 37a k.k., pozwalało Sądowi na orzeczenie samoistnej kary grzywny.

Do orzekanej w postępowaniu nakazowym grzywny nie mają jednak zastosowania ogólne reguły wskazane w art. 33 § 1 k.k. Zgodnie z dyrektywą zawartą w art. 502 § 1 k.p.k. górna granica grzywny została bowiem wyznaczona na poziomie 200 stawek dziennych albo 200 000 złotych.Sąd Rejonowy w C., wymierzając T. Z. w zaskarżonym wyroku nakazowym karę grzywny w wysokości 400 stawek dziennych, a więc w wysokości przekraczającej górną jej granicę określoną w art. 502 § 1 k.p.k., rażąco naruszył reguły określone w tym przepisie. Zasadny jest więc podniesiony w kasacji zarzut naruszenia art. 502 § 1 k.p.k., gdyż rzeczywiście wystąpiło zarzucone uchybienie, które miało istotny wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia.

Sąd Najwyższy dlatego też uchylił zaskarżony wyrok nakazowy i sprawę przekazał Sądowi Rejonowemu w C. do ponownego rozpoznania. Sąd ten winien nie tylko rozważyć tryb rozpoznawania sprawy, ale przede wszystkim mieć na uwadze, że nowo orzeczona kara grzywny nie może przekroczyć granicy kary grzywny określonej w art. 502 § 1 k.p.k. Zauważyć bowiem należy, że kasacja jest rozpoznawana tylko w granicach zaskarżenia i podniesionych zarzutów, a z uwagi na to, że postępowanie kasacyjne ma charakter sformalizowany, Sąd Najwyższy nie ma ani obowiązku, ani tym bardziej uprawnienia, domniemywania intencji autora nadzwyczajnego środka zaskarżenia, którym dał wyraz w swoich rozważaniach jedynie w jednym, ostatnim zdaniu uzasadnienia kasacji (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 6 listopada 2009 r., V KK 436/08, LEX nr 550546).

Wprawdzie, jak zaznaczono na wstępie kasacji, Minister Sprawiedliwości-Prokurator Generalny zaskarżył wyrok nakazowy Sądu Rejonowego w C. na niekorzyść T.Z., jednakże zarzut został ograniczony jedynie do wykazania naruszenia art. 502 § 1 k.p.k., które w istocie nastąpiło, co zostało wskazane powyżej. Zarzut ten dotyczył jednak wysokości orzeczonej kary grzywny, a nie zakresu postępowania nakazowego, który określa art. 500 § 1 k.p.k., czy też trybu w jakim winna zostać sprawa rozpoznana. Jeżeli zatem, zdaniem skarżącego, Sąd Rejonowy winien był odstąpić od rozpoznawania sprawy w postępowaniu nakazowym i przekazać ją do postępowania zwyczajnego celem orzeczenia kary zgodnie z dyrektywami określonymi w art. 53 k.k., a więc powyżej granicy wskazanej w art. 502 § 1 k.p.k., w kasacji winien był być postawiony dodatkowy zarzut wskazujący na naruszenie np. art. 500 § 1 k.p.k.

Na marginesie można tylko zauważyć, że ta rozbieżność pomiędzy wskazanym kierunkiem zaskarżenia na niekorzyść skazanego oraz treścią zarzutu wynika prawdopodobnie z tego, że zarówno zarzut jak i uzasadnienie kasacji są niemalże wiernym odzwierciedleniem sformułowań zawartych w wyroku Sądu Najwyższego z dnia 2 lutego 2010 r., sygn. III KK 430/09 LEX nr 843420) do którego zresztą odwołuje się skarżący w uzasadnieniu kasacji. Należy jednak wskazać, że w tej sprawie Sąd Najwyższy rozpoznawał kasację Prokuratora Generalnego wniesioną na korzyść skazanego, która była w pełni zasadna, z uwagi między innymi na prawidłowo postawiony zarzut.Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji wyroku. kc