Legislator Jurisprudence & Législation
IV KK 6/25 Généré par l'IA

Supreme Court dismisses cassation as obviously unfounded for private prosecutor in defamation case.

Numéro de cause IV KK 6/25
Autorité / Tribunal
Juridiction Pologne (PL)
Issue du litige Rejeté (Dismissed)

Synthèse Legislator

Généré par l'IA

The Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by the private prosecutor against the District Court's acquittal of the defendant for defamation. The prosecutor argued that the appellate court failed to order police investigations and verify the victim's phone number, leading to an erroneous assessment of credibility. The court ruled that since the second-instance court did not conduct its own evidentiary proceedings, the prosecutor's procedural complaints were obviously unfounded and lacked merit.

Regeste Legislator

Généré par l'IA

Art. 167 k.p.k. w zw. z art. 170 § 1 ust. 2 pkt 2, 4 i 5 k.p.k.; Art. 7 k.p.k.: A cassation complaint alleging a violation of these provisions is obviously unfounded if the appellate court did not conduct its own evidentiary proceedings and the facts remain undisputed.

Mots-clés

Généré par l'IA
cassation appeal defamation charge private prosecutor evidentiary proceedings obviously unfounded acquittal procedural violation révocation de l'attribution d'un numéro

Dispositions légales citées

Généré par l'IA
Art. 167 k.p.k. w zw. z art. 170 § 1 ust. 2 pkt 2, 4 i 5 k.p.k. w zw. z art. 7 k.p.k.
216 ‎§ 1 k.k.Kasację od wyroku Sądu Okręgowego wywiódł pełnomocnik oskarżyciela prywatnego, który zaskarżonemu orzeczeniu zarzucił następujące rażące naruszenia prawa procesowego, a mianowicie: - art. 167 k.p.k.
Art. 223 ust. 1 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. – o radcach prawnych
M., na podstawie art. 223 ust. 1 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. – o radcach prawnych w zw.
§ 2 ust 1, § 17 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 maja 2024 r.
z § 2 ust 1, § 17 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 maja 2024 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (tekst jednolity Dz.U.
Art. 637a k.p.k. w zw. z art. 624 § 1 k.p.k.
art. 216 § 1 k.k
oskarżonej z art. 216 § 1 k.k., po rozpoznaniu w dniu 8 kwietnia 2025 r.
art. 535 § 3 k.p.k
w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k., kasacji wniesionej przez pełnomocnika oskarżyciela prywatnego od wyroku Sądu Okręgowe w Częstochowie z 12 września 2024 r.
art. 167 k.p.k
216 ‎§ 1 k.k.Kasację od wyroku Sądu Okręgowego wywiódł pełnomocnik oskarżyciela prywatnego, który zaskarżonemu orzeczeniu zarzucił następujące rażące naruszenia prawa procesowego, a mianowicie: - art. 167 k.p.k.
art. 7 k.p.k
z art. 7 k.p.k., poprzez zaniechanie przeprowadzenia z urzędu dowodu polegającego na zwróceniu się do operatora […] Sp.
art. 624 § 1 k.p.k

Jurisprudence citée

Généré par l'IA
Généré par l'IA

Vous souhaitez savoir comment cet arrêt s'applique à votre dossier ?

Analysez cette décision avec la législation fédérale, le droit cantonal, la doctrine et la jurisprudence subséquente dans Legislator AI.

Ouvrir dans Legislator →

Texte complet

IV KK 6/25 POSTANOWIENIE Dnia 8 kwietnia 2025 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Ryszard Witkowski w sprawie A. T. oskarżonej z art. 216 § 1 k.k., po rozpoznaniu w dniu 8 kwietnia 2025 r. w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k., kasacji wniesionej przez pełnomocnika oskarżyciela prywatnego od wyroku Sądu Okręgowe w Częstochowie z 12 września 2024 r. sygn. akt VII Ka 530/24, utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Częstochowie z 9 maja 2024 r. sygn. akt IV K 688/23, p o s t a n o w i ł:

1. oddalić kasację jako oczywiście bezzasadną;

2. zwolnić oskarżyciela prywatnego od kosztów postępowania kasacyjnego;

3. zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz pełnomocnika oskarżyciela prywatnego z urzędu - radcy prawnego M. M., kwotę 885,60 zł (osiemset osiemdziesiąt pięć złotych i sześćdziesiąt groszy) w tym 23% VAT, tytułem wynagrodzenia za sporządzenie i wniesienie kasacji. [J.J.] UZASADNIENIESąd Okręgowy w Częstochowie, na skutek apelacji wniesionej przez pełnomocnika oskarżyciela prywatnego, wyrokiem z 12 września 2024 r. sygn. akt ‎VII Ka 530/24 utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Częstochowie z 9 maja 2024 r. sygn. akt IV K 688/23, na mocy którego oskarżona A.

T. została uniewinniona od zarzucanego jej czynu mającego polegać na tym, że w dniu ‎27 października 2022 r. o godz. 17:00 jako pracownik spółdzielni socjalnej w X. „[…]”, ul. […], posługując się numerem telefonu […], nazwała Z. P. kłamcą ‎w zakresie tego, że pokrzywdzony twierdził, iż nie ma swojego telefonu, tylko pożyczony, a oskarżona twierdziła, że pokrzywdzony kłamie, tj. o czyn z art. 216 ‎§ 1 k.k.Kasację od wyroku Sądu Okręgowego wywiódł pełnomocnik oskarżyciela prywatnego, który zaskarżonemu orzeczeniu zarzucił następujące rażące naruszenia prawa procesowego, a mianowicie: - art. 167 k.p.k. w zw. z art. 170 § 1 ust. 2 pkt 2, 4 i 5 k.p.k. w zw. z art. 7 k.p.k. poprzez zaniechanie przeprowadzenia wniosku dowodowego o zlecenie policji ustalenia świadków zdarzenia z 27 października 2022 r. w sytuacji, gdy z materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy, w tym zeznań Pana Z.

P. wynika, że na korytarzu w trakcie zdarzenia znajdowały się inne osoby poza stronami postępowania tj. sąsiedzi oskarżyciela prywatnego, którzy mogli być świadkami Jego zniesławienia przez oskarżoną - co doprowadziło do błędnego ocenienia przez Sąd II Instancji zachowania oskarżonej i oskarżyciela prywatnego, którego zeznaniom nie dano wiary, uznając je za niewiarygodne, co doprowadziło do uniewinnienia oskarżonej od zarzucanego jej czynu z art. 216 § 1 k.k.;- art. 167 k.p.k. w zw. z art. 7 k.p.k., poprzez zaniechanie przeprowadzenia z urzędu dowodu polegającego na zwróceniu się do operatora […] Sp. z o.o., tj. operatora sieci […] o przekazanie informacji, czy Pan Z.

P., posiadał lub posiada abonament nr […], a jeżeli tak, czy posiada lub posiadał On zarejestrowany na siebie numer telefonu komórkowego, co w sposób jednoznaczny wyjaśniłoby, czy oskarżyciel prywatny taki numer posiadał w dacie zdarzenia, co ma istotne znaczenie dla ustalenia, czy został popełniony czyn zabroniony, co doprowadziło do uniewinnienia oskarżonej od zarzucanego jej czynu z art. 216 § 1 k.k.Podnosząc powyższe zarzuty, pełnomocnik oskarżyciela prywatnego wniósł o:- uchylenie punktu 1 zaskarżonego wyroku Sądu Okręgowego w Częstochowie VII Wydziału Karnego Odwoławczego z 12 września 2024 r. sygn. akt VII Ka 530/24 ‎i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu ‎w Częstochowie;- zasądzenie na rzecz pełnomocnika radcy prawnego M.

M. kosztów zastępstwa procesowego z urzędu w postępowaniu kasacyjnym, które nie zostały opłacone przez oskarżyciela prywatnego, ani w całości, ani w części. Ponadto, w przypadku ewentualnego przekazania sprawy do ponownego rozpoznania, pełnomocnik wniósł o zobowiązanie Sądu Okręgowego w Częstochowie do zlecenia Policji ustalenia świadków zdarzenia z dnia 27 października 2022 r. oraz przeprowadzenia dowodu polegającego na zwróceniu się do operatora […] Sp. z o.o. tj. operatora sieci […] o przekazanie informacji, czy Pan Z.

P., posiadał lub posiada abonament nr […], a jeżeli tak, czy posiada lub posiadał On zarejestrowany na siebie numer telefonu komórkowego.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Podniesione w kasacji pełnomocnika oskarżyciela prywatnego zarzuty okazały się oczywiście bezzasadne, co skutkowało rozpoznaniem i oddaleniem tejże kasacji przez Sąd Najwyższy jako oczywiście bezzasadnej w trybie wskazanym w przepisie art. 535 § 3 k.p.k.W orzecznictwie Sądu Najwyższego wielokrotnie zauważano i podkreślano, ‎iż kasacja uznawana jest za oczywiście bezzasadną, gdy już pobieżna analiza podniesionych w niej zarzutów wskazuje, że nie są one trafne a przy tym nie mogą doprowadzić do oczekiwanego przez skarżącego rezultatu w postaci wzruszenia zaskarżonego orzeczenia [postanowienie Sądu Najwyższego (dalej SN) z 1 lipca 2021 r. sygn. akt II KK 184/21].Przed przystąpieniem do zasadniczego rozważenia sformułowanych przez pełnomocnika zarzutów przypomnieć należy, iż kasacja jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia, o bardzo rygorystycznych uwarunkowaniach formalnych co do rodzaju i konstrukcji zarzutów kasacyjnych (postanowienie SN z 24 listopada 2021 r. sygn. akt II KK 422/21).

Postępowanie kasacyjne nie jest postępowaniem, które ma ponawiać kontrolę odwoławczą. W postępowaniu kasacyjnym Sąd Najwyższy bada czy sąd odwoławczy (w realiach niniejszej sprawy Sąd Okręgowy w Częstochowie), w sposób rażący istotnie naruszył wskazane przez autora kasacji przepisy, a więc wyraźnie, niewątpliwie, jak również, gdy jego ciężar gatunkowy ma charakter poważny. O istotności danego uchybienia można mówić jedynie wtedy, gdy możliwe jest wykazanie, iż kwestionowane rozstrzygnięcie byłoby zgoła odmienne od tego, które w sprawie zapadło (por. wyrok SN z 30 sierpnia 2023 r. sygn. akt II KK 480/22).

Tymczasem w niniejszej sprawie pełnomocnik w kasacji zakwestionował przebieg postępowania dowodowego, które to w istocie miało miejsce przed sądem pierwszej instancji, wskazując przy tym na naruszenia przepisów art. 167 k.p.k., art. 170 § 1 pkt 2, 4 i 5 k.p.k. w zw. z art. 7 k.p.k. oraz art. 167 k.p.k. i art. 7 k.p.k. Tak sformułowane zarzuty, w świetle przebiegu postępowania drugoinstancyjnego i zapadłego w nim rozstrzygnięcia, już tylko z tej przyczyny jawią się jako oczywiście bezzasadne. Sąd II instancji nie mógł uchybić wyszczególnionym przez skarżącego przepisom, albowiem nie prowadził on własnego postępowania dowodowego.

W ramach przeprowadzonej kontroli instancyjnej sąd odwoławczy dokonał rozpoznania zarzutów apelacyjnych pełnomocnika oskarżyciela prywatnego dotyczących błędów w ustaleniach faktycznych, zaś poczynione przez ów Sąd rozważania wykazały, iż zarzuty te nie mogły zostać uznane za zasadne (s. 8-10 formularza uzasadnienia wyroku). Lektura tych rozważań wskazuje, iż owa kontrola została zrealizowana ‎w sposób rzetelny i kompleksowy. Wobec zatem wniosków powziętych przez sąd odwoławczy co do prawidłowości i kompletności zakwestionowanych ustaleń faktycznych brak było podstaw do przeprowadzenia dowodów, o których przeprowadzenie wnioskował pełnomocnik oskarżyciela prywatnego.

Skoro zatem sąd ad quem stwierdził, iż stan faktyczny nie wzbudza wątpliwości, materiał dowodowy jest pełny (tym samym nie wymagał uzupełnienia) a dowody wskazane ‎w zarzutach nie mają znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy - to w tej sytuacji ‎nie mogło dojść do naruszenia art. 167 k.p.k. (por. uzasadnienie postanowienia SN z 22 sierpnia 2024 r. sygn. akt III KK 320/24).Z uwagi na konstrukcję i formułę zarzutów z kasacji pełnomocnika oskarżyciela prywatnego, Sąd Najwyższy zauważa także, iż skarżący zarzucając wyrokowi sądu II instancji naruszenie art. 7 k.p.k. powinien uprzednio zważyć, ‎czy sąd ten w ogóle prowadził postępowanie dowodowe lub w sposób istotny dokonał modyfikacji oceny materiału dowodowego, przyjętej przez sąd meriti.

‎W świetle bowiem poglądów utrwalonych w orzecznictwie Sądu Najwyższego, tylko w takich okolicznościach można podnosić kasacyjny zarzut naruszenia art. 7 k.p.k. (postanowienie SN z 25 maja 2021 r. sygn. akt II KK 185/21 i cyt. tam orzecznictwo). W niniejszej natomiast sprawie, jak już wskazano powyżej, tego rodzaju okoliczności procesowe nie zaistniały, albowiem sąd II instancji utrzymał w mocy wyrok sądu meriti, nie prowadząc własnego postępowania dowodowego i nie dokonując własnych ustaleń faktycznych.Uwzględniając wniosek pełnomocnika z urzędu - radcy prawnego M.

M., na podstawie art. 223 ust. 1 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. – o radcach prawnych w zw. z § 2 ust 1, § 17 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 maja 2024 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (tekst jednolity Dz.U. z 2024 r. poz. 764 ze zm.) zasądzono na jego rzecz kwotę 885,60 zł (osiemset osiemdziesiąt pięć złotych i sześćdziesiąt groszy), w tym 23% VAT, tytułem wynagrodzenia za sporządzenie i wniesienie kasacji na rzecz oskarżyciela prywatnego.Mając zatem na uwadze powyższe rozważania, orzeczono o oddaleniu kasacji jako oczywiście bezzasadnej, jednocześnie zwalniając oskarżyciela prywatnego z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych postępowania kasacyjnego (art. 637a k.p.k. w zw. z art. 624 § 1 k.p.k.). [PŁ][r.g.][r.g.]‎