Supreme Court dismisses stay of execution request due to lack of obvious procedural violations and no actual sentence execution.
Synthèse Legislator
Généré par l'IAThe Supreme Court rejected the defense's request to suspend the execution of a final criminal judgment. The defense argued for a stay based on alleged procedural violations and the risk of undue hardship, while the prosecution deemed the appeal groundless. The court found the procedural defects not obvious enough to warrant a stay and noted the defendant had not yet begun serving the sentence.
Regeste Legislator
Généré par l'IAArt. 532 § 1 k.p.k.; Art. 7 k.p.k.; Art. 433 § 2 k.p.k.; Art. 170 § 1 pkt 2 k.p.k.; Art. 436 k.p.k.; Art. 437 § 1 k.p.k.; Art. 440 k.p.k.: A stay of execution under Art. 532 § 1 k.p.k. requires obvious and flagrant procedural violations with a high probability of appeal success and actual execution causing unique hardship, which must be proven beyond mere argumentation.
Mots-clés
Généré par l'IADispositions légales citées
Généré par l'IAJurisprudence citée
Généré par l'IADécisions connexes
Généré par l'IATexte complet
IV KK 581/23 POSTANOWIENIE Dnia 28 lutego 2024 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Paweł Kołodziejski w sprawie P.T.skazanego z art. 177 § 2 k.k. w zw. z art. 177 § 1 k.k. przy zastosowaniu art. 11 § 2 k.k. i in. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 28 lutego 2024 r., wniosku obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w Częstochowie z dnia 5 lipca 2023 r., sygn. akt VII Ka 890/22, zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w Myszkowie z dnia 27 maja 2019 r., sygn. akt II K 525/16, na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. a contrario p o s t a n o w i ł: nie uwzględnić wniosku.
UZASADNIENIE
W dniu 22 grudnia 2023 r. do Sądu Najwyższego wpłynęła kasacja obrońcy skazanego P.T. od wyroku Sądu Okręgowego w Częstochowie z dnia 5 lipca 2023 r., sygn. akt VII Ka 890/22, zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w Myszkowie z dnia 27 maja 2019 r., sygn. akt II K 525/16. Przedmiotowy wyrok sądu odwoławczego został zaskarżony przez obrońcę w całości na korzyść skazanego, który podniósł przy tym zarzuty rażącego naruszenia przepisów prawa procesowego, tj. art. 7 k.p.k., art. 433 § 2 k.p.k. w zw. z art. 7 k.p.k., art. 170 § 1 pkt 2 k.p.k. w zw. z art. 452 § 2 k.p.k., art. 433 § 2 k.p.k. i art. 457 § 3 k.p.k., art. 433 § 2 k.p.k. w zw. z art. 457 § 3 k.p.k., art. 436 k.p.k. w zw. z art. 2 § 1 pkt 1 i § 2 k.p.k. oraz art. 437 § 1 k.p.k. i art. 440 k.p.k., a także z daleko idącej ostrożności procesowej, rażącej niewspółmierności kary wymierzonej P.T.
W kasacji obrońca skazanego zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego wyroku. Jego zdaniem podnoszone zarzuty prawa procesowego wskazują na wystąpienie istotnych uchybień przy rozpoznawaniu sprawy P.T. przez sądy powszechne, w związku z tym wykonanie wyroku wobec skazanego nie byłoby zasadne. W ocenie obrońcy istnieje wysokie prawdopodobieństwo uchylenia zaskarżonego kasacją orzeczenia, a rozpoczęcie wykonania kary pozbawienia wolności przez skazanego spowodowałoby dla niego nieuzasadnioną dolegliwość, która na tym etapie, w świetle złożonej kasacji nie powinna mieć miejsca.
Odpowiedź na przedmiotową kasację złożył oskarżyciel publiczny, który wniósł o jej oddalenie jako oczywiście bezzasadnej. Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Wniosek obrońcy nie zasługiwał na uwzględnienie. Wstrzymanie wykonania prawomocnego orzeczenia w trybie art. 532 § 1 k.p.k. ma charakter wyjątkowy. Z tego też względu powinno być stosowane wówczas, gdy treść zarzutów kasacyjnych dostarcza podstawy do stwierdzenia oczywistego i rażącego naruszenia prawa, wskazując tym samym na wysokie prawdopodobieństwo uwzględnienia kasacji.
W takiej sytuacji wykonywanie kary przed rozpoznaniem kasacji z oczywistych względów spowodowałoby dla skazanego wyjątkowo dolegliwe i nieodwracalne skutki (zob. m.in. postanowienie SN z dnia 8 lutego 2022 r., II KO 111/21, LEX nr 3305890; postanowienie SN z dnia 24 stycznia 2023 r., III KK 645/22, LEX nr 3477323). Wstępna analiza podstaw oraz motywacji kasacji dokonana w ograniczonym zakresie, bowiem tylko w zakresie niezbędnym dla rozpoznania rzeczonego wniosku o wstrzymanie wykonania orzeczenia, nie daje podstaw do stwierdzenia, aby taka sytuacja zaistniała w niniejszej sprawie.
Po pierwsze, podniesione przez obrońcę argumenty nie pozwalają na uznanie ewidentnej, niejako „rzucającej się w oczy” wadliwości zaskarżonego wyroku, co potwierdza również stanowisko prokuratora zawarte w odpowiedzi na kasację. Obrońca skazanego nie wskazuje na uchybienia z art. 439 § 1 k.p.k., a podniesione zarzuty nie są na tyle oczywiste, aby na tym etapie móc jednoznacznie przesądzić o ich zasadności czy niezasadności. Kwestia ich ewentualnej skuteczności wymaga pogłębionej analizy akt sprawy, co nastąpi na rozprawie, na którą przedmiotowa sprawa zostanie skierowana zgodnie z kolejnością wpływu.
Po drugie, zgodnie z informacją widniejącą w systemie „NOE-SAD” skazany nie rozpoczął wykonywania kary pozbawienia wolności, tym samym brak jest podstaw do przyjęcia, że na obecnym etapie postępowania wykonanie wyroku spowodowuje dla skazanego wyjątkowo dolegliwe i nieodwracalne skutki. Mając powyższe na względzie, Sąd Najwyższy doszedł do przekonania, że w przedmiotowej sprawie nie zachodzą wystarczające podstawy do zastosowania nadzwyczajnej instytucji przewidzianej w art. 532 § 1 k.p.k., co implikowało decyzję o nieuwzględnieniu wniosku obrońcy.
Raz jeszcze należy podkreślić, że niniejsze orzeczenie w żadnej mierze nie przesądza o treści przyszłego rozstrzygnięcia co do wniesionej kasacji. Co więcej, nie wyklucza nawet uznania zarzutów postawionych w kasacji za oczywiście zasadne (zob. postanowienie SN z dnia 11 marca 2022 r., III KO 12/22). Z tych też powodów, Sąd Najwyższy postanowił jak w sentencji. (P.B.)[ał]