Supreme Court quashes joint sentence for probation period expired sentence not subject to execution under Criminal Code.
Synthèse Legislator
Généré par l'IAThe Supreme Court quashed a joint sentence imposed by the Regional Court for a defendant who had served two suspended prison terms. The prosecution argued the terms should be combined, but the defendant contended the first term expired due to the probation period ending without execution. The court ruled that a suspended sentence ceases to be executable once the probation period and subsequent six months pass, meaning it cannot form the basis for a joint sentence.
Regeste Legislator
Généré par l'IAArt. 85 § 2 k.k.; A suspended sentence ceases to be executable upon expiration of the probation period and subsequent six months, thereby precluding its inclusion in a joint sentence.
Mots-clés
Généré par l'IADispositions légales citées
Généré par l'IAJurisprudence citée
Généré par l'IADécisions connexes
Généré par l'IATexte complet
Sygn. akt IV KK 552/17 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 14 lutego 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dorota Rysińska (przewodniczący)SSN Barbara SkoczkowskaSSN Eugeniusz Wildowicz (sprawozdawca)Protokolant Ewa Sokołowska na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k. w sprawie B.Ż.w przedmiocie wyroku łącznegopo rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 14 lutego 2018 r.,kasacji, wniesionej przez Ministra Sprawiedliwości - Prokuratora Generalnego na korzyść skazanegood wyroku łącznego Sądu Rejonowego w S.z dnia 27 czerwca 2017 r., sygn. akt II K 123/16, 1. uchyla zaskarżony wyrok i na podstawie art. 572 k.p.k. postępowanie w sprawie umarza, 2. kosztami procesu obciąża Skarb Państwa.
UZASADNIENIESąd Rejonowy w S., wyrokiem łącznym z dnia 27 czerwca 2017 r., sygn. akt II K 123/16, na podstawie art. 85 § 1 i 2 k.k., art. 85a k.k., art. 86 § 1 k.k. i art. 89 § 1a i 1b k.k. w zw. z art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o zmianie ustawy Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2015, poz. 396) połączył B. Ż. kary pozbawienia wolności orzeczone prawomocnymi wyrokami:1.Sądu Rejonowego w S. z dnia 4 grudnia 2013 r., sygn. akt VII K 636/13, którym za przestępstwo z art. 207 § 1 k.k., skazano go na karę roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 3 lat próby; w okresie tym oddano go pod dozór kuratora i zobowiązano do powstrzymania się od nadużywania alkoholu i do poprawnego traktowania pokrzywdzonej; wykonania tej kary pozbawienia wolności nie zarządzono;2.Sądu Rejonowego w S. z dnia 26 sierpnia 2015 r., sygn. akt II K 485/15, którym za przestępstwo z art. 209 § 1 k.k., wymierzono karę 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 3 lat próby; w okresie tym zobowiązano go do bieżącego łożenia na utrzymanie małoletnich pokrzywdzonych oraz zarejestrowania się w Powiatowym Urzędzie Pracy w S. jako osoba poszukująca pracy; postanowieniem z dnia 8 maja 2017 r. zarządzono wykonanie kary pozbawienia wolności;i wymierzył skazanemu B.
Ż. karę łączną roku pozbawienia wolności. Stwierdził, że w pozostałym zakresie połączone wyroki podlegają odrębnemu wykonaniu.Wyrok ten uprawomocnił się w dniu 12 lipca 2017 r. wobec nie zaskarżenia go przez strony postępowania. Od powyższego wyroku łącznego kasację na korzyść skazanego B.Ż. wywiódł Minister Sprawiedliwości – Prokurator Generalny, zarzucając rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisu prawa materialnego, a mianowicie art. 85 § 2 k.k. w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 lipca 2015 r., polegające na orzeczeniu wobec skazanego B.Ż. kary łącznej roku pozbawienia wolności, obejmującej karę roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby wynoszący 3 lata, wymierzoną wyrokiem Sądu Rejonowego w S., sygn. akt VII K 636/13, pomimo że w chwili orzekania wyrokiem łącznym upłynął okres próby, na jaki zawieszono wykonanie tej kary i dalsze 6 miesięcy, a tym samym, jako że kara ta nie podlegała wykonaniu, brak było warunków do jej połączenia i wydania wyroku łącznego.W konkluzji kasacji Minister Sprawiedliwości – Prokurator Generalny wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i umorzenie postępowania na podstawie art. 572 k.p.k.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja Ministra Sprawiedliwości – Prokuratora Generalnego jest zasadna w stopniu oczywistym, a wobec zaskarżenia wyroku na korzyść skazanego zaistniały warunki do rozpoznania jej w trybie art. 535 § 5 k.p.k., tj. na posiedzeniu bez udziału stron.Zaskarżony wyrok nie może się ostać, ponieważ zapadł z rażącym naruszeniem art. 85 § 2 k.k., co miało istotny wpływ na jego treść.Zgodnie z art. 85 § 2 k.k. w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 lipca 2015 r., “podstawą orzeczenia kary łącznej są wymierzone i podlegające wykonaniu, z zastrzeżeniem art. 89, w całości lub w części kary lub kary łączne za przestępstwa, o których mowa w § 1”.
W piśmiennictwie oraz orzecznictwie Sądu Najwyższego wskazuje się, że zwrot "kary podlegające wykonaniu" dotyczy takich kar, w stosunku do których nie została zakończona procedura ich wykonania. Gdy chodzi o karę pozbawienia wolności, której wykonanie zostało warunkowo zawieszone, przesłanką wykluczającą jej wykonanie jest niewątpliwie upływ okresu próby oraz dalszych 6 miesięcy od zakończenia tego okresu, o czym mówi art. 75 § 4 k.k. W takim wypadku nie można przyjąć, że jest to kara podlegająca wykonaniu, zatem i podlegająca łączeniu [zob.
P. Kardas (w:) W. Wróbel (red.), Nowelizacja prawa karnego w 2015 r. Komentarz, Kraków 2015, s. 494-496; wyroki Sądu Najwyższego: z dnia 21 marca 2017 r., III KK 72/17, LEX nr 2271448; z dnia 14 marca 2017 r., IV KK 363/16, LEX nr 2261744].Odnosząc powyższe uwagi do realiów rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że pierwsza ze wskazanych kar wchodzących w skład kary łącznej, mianowicie kara roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 3 lat próby, orzeczona wyrokiem Sądu Rejonowego w Sandomierzu z dnia 4 grudnia 2013 r., który uprawomocnił się w dniu 12 grudnia 2013 r., nie podlegała wykonaniu, a zatem i nie podlegała łączeniu.
Okres próby, na jaki zawieszono wykonanie tej kary, zakończył bowiem swój bieg w dniu 12 grudnia 2016 r., a jednocześnie ani przed tą datą – jak wskazano wyżej – ani w ciągu kolejnych 6 miesięcy od zakończenia okresu próby, nie zarządzono wykonania tej kary. W związku z powyższym w dniu 12 czerwca 2017 r., stosownie do treści art. 76 § 1 k.k., nastąpiło zatarcie przedmiotowego skazania z mocy prawa, a to wobec braku podstaw do zastosowania regulacji z art. 76 § 2 k.k. Rację ma więc skarżący, że w rozpoznawanej sprawie nie zaistniały warunki do orzeczenia kary łącznej określone w art. 85 § 2 k.k., co w konsekwencji stało na przeszkodzie wydaniu wyroku łącznego.
Węzłem kary łącznej w wyroku łącznym nie może bowiem być objęta kara pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, jeśli w okresie próby i w ciągu dalszych 6 miesięcy nie nastąpiło prawomocne zarządzenie jej wykonania. Kara ta nie podlega już wykonaniu i nigdy do wykonania nie może zostać wprowadzona.Sąd Rejonowy w S. przyjmując istnienie realnego zbiegu, przy braku spełnienia ustawowych przesłanek wynikających z przepisu art. 85 § 2 k.k., uczynił to zatem z rażącą obrazą tego przepisu. Skoro podstawą prawną swojego rozstrzygnięcia Sąd ten uczynił art. 85 § 2 k.k. oraz art. 85 § 1 k.k., art. 85a k.k., art. 86 § 1 k.k. i art. 89 § 1a i 1b k.k. w zw. z art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o zmianie ustawy Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (Dz.
U. z 2015, poz. 396) uznać należy, że do błędnego rozstrzygnięcia doszło wskutek nieprawidłowej interpretacji przywołanych przepisów.Kierując się powyższym, Sąd Najwyższy uchylił zaskarżone orzeczenie i na podstawie art. 572 k.p.k. postępowanie w przedmiocie wydania wyroku łącznego umorzył.O kosztach procesu rozstrzygnięto zgodnie z treścią art. 632 pkt 2 k.p.k. kc