Legislator Jurisprudence & Législation
IV KK 526/17 Généré par l'IA

Supreme Court dismisses cassation for tax offense where defendant was sentenced only to a fine.

Numéro de cause IV KK 526/17
Autorité / Tribunal
Juridiction Pologne (PL)
Issue du litige Rejeté (Dismissed)

Synthèse Legislator

Généré par l'IA

The Supreme Court dismissed the cassation appeals filed by the defense against a second-instance judgment convicting the defendant of a tax offense. Although the defense argued procedural violations and challenged the conviction based on the principle of double jeopardy, the court noted that the defendant was sentenced solely to a fine. The court ruled that cassation is only permissible for convictions involving imprisonment, rendering the appeals inadmissible under the relevant procedural code.

Regeste Legislator

Généré par l'IA

Art. 523 § 2 k.p.k.; Art. 6 § 2 k.k.s.: Cassation is admissible only for convictions involving imprisonment without suspended execution; appeals based on double jeopardy or procedural errors in fine-only convictions are inadmissible.

Mots-clés

Généré par l'IA
cassation admissibility tax offense conviction sentence to fine double jeopardy principle procedural violation réitération d'infractions pénales infractions uniques et continues récidive de conduite en état d'ébriété

Dispositions légales citées

Généré par l'IA
Art. 523 § 2 k.p.k.
Zgodnie z art. 523 § 2 k.p.k. kasację można wnieść jedynie w razie skazania za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania.
Art. 439 k.p.k.
523 § 4 k.p.k., albowiem kasację wniesiono z powodu uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k.Wskazać jednak należy, że formułując w kasacji zarzut rażącego naruszenia art.
Art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k.
439 k.p.k.Wskazać jednak należy, że formułując w kasacji zarzut rażącego naruszenia art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k., obrońca skazanego jedynie formalnie spełnił wymagania określone przepisem art.
Art. 433 § 2 k.p.k.
uczynił to zgodnie z wymogami art. 433 § 2 k.p.k. i art.
Art. 457 § 3 k.p.k.
Art. 6 § 2 k.k.s.
Podzielając w tym zakresie stanowisko wyrażone w pisemnej odpowiedzi na kasację wskazać jedynie należy, że orzekające w niniejszej sprawie Sądy nie dokonały ustaleń faktycznych pozwalających na zastosowanie wynikającej z art. 6 § 2 k.k.s. instytucji czynu ciągłego.
Art. 12 k.k.
6 § 2 k.k.s., podobnie jak art. 12 k.k., stanowi o przyjęciu fikcji prawnej jednego czynu, w odniesieniu do zachowań, które mogłyby stanowić odrębne czyny.
Art. 535 § 3 k.p.k.
523 § 2 k.p.k., ograniczającego podstawy kasacji, pozostałe zarzuty kasacyjne są niedopuszczalne w realiach przedmiotowej sprawy.Kierując się przedstawionymi względami, na mocy art. 535 § 3 k.p.k., rozstrzygnięto jak w postanowieniu.
art. 107 § 1 k.k
w sprawie A.U.‎skazanego z art. 107 § 1 k.k.s.‎z powodu kasacji wniesionej przez obrońców skazanego‎od wyroku Sądu Okręgowego w B.
art. 523 § 2 k.p.k
Zgodnie z art. 523 § 2 k.p.k.
Généré par l'IA

Vous souhaitez savoir comment cet arrêt s'applique à votre dossier ?

Analysez cette décision avec la législation fédérale, le droit cantonal, la doctrine et la jurisprudence subséquente dans Legislator AI.

Ouvrir dans Legislator →

Texte complet

Sygn. akt IV KK 526/17 POSTANOWIENIE Dnia 8 marca 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Wiesław Kozielewicz po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 8 marca 2018 r. w sprawie A.U.‎skazanego z art. 107 § 1 k.k.s.‎z powodu kasacji wniesionej przez obrońców skazanego‎od wyroku Sądu Okręgowego w B. ‎z dnia 21 czerwca 2017 r., sygn. akt VII Ka […]/17‎utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w C.‎z dnia 16 lutego 2017 r., sygn. akt II K […]/16 oddala obie kasacje jako oczywiście bezzasadne, a kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego obciąża skazanego.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 523 § 2 k.p.k. kasację można wnieść jedynie w razie skazania za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania. Poza sporem jest, że A.U. skazano na karę grzywny. W niniejszej sprawie zachodzą natomiast okoliczności uzasadniające rozpoznanie sprawy w postępowaniu kasacyjnym, określone w art. 523 § 4 k.p.k., albowiem kasację wniesiono z powodu uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k.Wskazać jednak należy, że formułując w kasacji zarzut rażącego naruszenia art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k., obrońca skazanego jedynie formalnie spełnił wymagania określone przepisem art. 523 k.p.k.

W istocie bowiem kasacja obrońcy skazanego sprowadza się do powtórzenia jednego z zarzutów apelacji, a konkretnie wniosku o umorzenie postępowania oraz argumentacji użytej na jego poparcie. Z kolei analiza uzasadnienia zaskarżonego wyroku dowodzi, że Sąd Okręgowy w B. rozważył wszystkie zarzuty i wnioski podniesione w apelacji, w tym też i prezentowany ponownie w kasacji zarzut zaistnienia uchybienia określonego w art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k. W pisemnych motywach zaskarżonego wyroku ten Sąd wyczerpująco wskazał czym kierował się wydając wyrok i przekonująco umotywował przyczyny nie podzielenia zarzutu apelacyjnego dotyczącego braku skargi uprawnionego oskarżyciela publicznego.

Sąd Okręgowy w B. uczynił to zgodnie z wymogami art. 433 § 2 k.p.k. i art. 457 3 k.p.k. Sąd Najwyższy w pełni akceptując, prezentowaną na s. 8 uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego w B., ocenę prawną ponowionego w kasacji zarzutu, nie widzi potrzeby jej przytaczania w uzasadnieniu niniejszego postanowienia.Nie jest również zasadny zarzut naruszenia prawa procesowego tj. art. 439 § 1 pkt 8 k.p.k. Podzielając w tym zakresie stanowisko wyrażone w pisemnej odpowiedzi na kasację wskazać jedynie należy, że orzekające w niniejszej sprawie Sądy nie dokonały ustaleń faktycznych pozwalających na zastosowanie wynikającej z art. 6 § 2 k.k.s. instytucji czynu ciągłego.

Brak jest zatem w realiach faktycznych niniejszej sprawy, przesłanek do powołania się na powagę rzeczy osądzonej i opieranie na tym zarzutu kasacji od wyroku Sądu Okręgowego w B. Kwestionowanie wydanego wyroku, jako zapadłego z naruszeniem unormowania art. 6 § 2 k.k.s., a w konsekwencji skutkującego obrazą zasady ne bis in idem, to w realiach sprawy kwestionowanie dokonanych przez Sądy ustaleń faktycznych. Dodać należy, że wbrew twierdzeniom Autora kasacji sytuacja, gdy zachowanie dotyczące urządzania gier na konkretnym automacie w określonym miejscu traktowane jest jako odrębny czyn nie jest atypowa.

Art. 6 § 2 k.k.s., podobnie jak art. 12 k.k., stanowi o przyjęciu fikcji prawnej jednego czynu, w odniesieniu do zachowań, które mogłyby stanowić odrębne czyny. Instytucja ta znajduje swoje uzasadnienie kryminalnopolityczne, a jeśli dokonane ustalenia nie pozwalają na jej zastosowanie, będąca konsekwencją wielości czynów, które stanowią odrębne przestępstwa, wielość kar, może zostać zrealizowana poprzez instytucję ciągu przestępstw lub kary łącznej, w zależności od zaistnienia niepowtarzalnych okoliczności faktycznych pozwalających na zastosowanie tych instytucji prawnych.Z uwagi na treść art. 523 § 2 k.p.k., ograniczającego podstawy kasacji, pozostałe zarzuty kasacyjne są niedopuszczalne w realiach przedmiotowej sprawy.Kierując się przedstawionymi względami, na mocy art. 535 § 3 k.p.k., rozstrzygnięto jak w postanowieniu. a.ł