Supreme Court quashes traffic court verdict for failing to verify driver's license status before conviction.
Synthèse Legislator
Généré par l'IAThe Supreme Court quashed the lower court's mandatory penalty verdict against M.S. for driving without a license. The Ombudsman argued the trial court erred by not verifying if the defendant actually possessed a license, relying instead on his testimony that he had one but forgot it. The court ruled that the lower court violated the statutory duty to verify the absence of a license before convicting, necessitating a retrial.
Regeste Legislator
Généré par l'IAArt. 93 § 2 k.p.w.; Art. 94 § 1 k.w.: The court must verify the absence of a driver's license before convicting for driving without one; failure to do so requires quashing the verdict.
Mots-clés
Généré par l'IADispositions légales citées
Généré par l'IADécisions connexes
Généré par l'IATexte complet
IV KK 52/25 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 26 marca 2025 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Michał Laskowski w sprawie M.S. ukaranego za popełnienie czynów z art. 92 § 1 k.w. i z art. 94 § 1 k.w. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu bez udziału stron (art. 535 § 5 k.p.k. w zw. z art. 112 k.p.w.), w dniu 26 marca 2025 r. kasacji, wniesionej przez Rzecznika Praw Obywatelskich na korzyść obwinionego od wyroku nakazowego Sądu Rejonowego w Rudzie Śląskiej z dnia 6 grudnia 2023 r., sygn. akt II W 1116/23, uchyla zaskarżony wyrok nakazowy i przekazuje sprawę Sądowi Rejonowemu w Rudzie Śląskiej do ponownego rozpoznania.
UZASADNIENIE
Wyrokiem Sądy Rejonowego w Rudzie Śląskiej z 6 grudnia 2023 r. M.S. został uznany za winnego popełnienia w dniu 10 września 2023 r. dwóch czynów zabronionych z Rozdziału XI Kodeksu Wykroczeń przeciwko bezpieczeństwu i porządkowi w komunikacji, z czego pierwszy polegał na przekroczeniu prędkości (art. 92a § 1 k.w.) a drugi kierowaniu pojazdu bez uprawnień (art. 94 § 1 k.w.) i ukarany kolejno grzywną oraz zakazem prowadzenia pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 6 miesięcy. Od tego orzeczenia nie wniesiono sprzeciwu i uprawomocniło się ono 28 grudnia 2023 r.Kasację od tego wyroku złożył w dniu 29 stycznia 2025 r., na korzyść obwinionego, Rzecznik Praw Obywatelskich, zarzucając rażące i mające istotny wpływ na jego treść naruszenie przepisu materialnego tj. art. 93 § 2 k.w., polegające na przyjęciu, że wina i okoliczności czynu przypisanego obwinionemu nie budziły wątpliwości.
Przy tak sformułowanym zarzucie wniósł o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania w postępowaniu pierwszoinstancyjnym.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja Rzecznika Praw Obywatelskich, wniesiona na korzyść M.S., zasługiwała na uwzględnienie w całości na posiedzeniu bez udziału stron wobec jej oczywistej zasadności (art. 535 § 5 k.p.k. w zw. z art. 112 k.p.w.).Analiza akt sprawy potwierdziła uchybienie opisane w kasacji, a polegające na tym, że wydając wyrok nakazowy Sąd orzekający zaniechał zweryfikowania dowodów dołączonych do wniosku o ukaranie i ustalenia, czy okoliczności czynu z art. 94 § 1 k.w. i wina obwinionego nie budziły wątpliwości, do czego zobligowany był przez art. 93 § 2 k.p.w.
Prawidłowa kontrola materiału dowodowego ujawniłaby, że podczas przesłuchania M.S. w dniu popełnienia czynu 10 września 2023 r. wyjaśnił on, że uprawnienia do prowadzeniu pojazdu posiada, ale nie ma ich przy sobie (k.8). Mając na uwadze, że wykroczenie z art. 94 § 1 k.w. popełnia osoba, która prowadzi pojazd m.in. na drodze publicznej bez uprawnień a więc nie mająca jeszcze w ogóle uprawnień w postaci prawa jazdy albo pozwolenia do jego prowadzenia, to wyjaśnienie powyższej okoliczności było konieczne do tego aby stwierdzić, czy w ogóle doszło do popełnienia zarzucanego M.S. wykroczenia z art. 94 § 1 k.w.
Dlatego niezbędne stało się wydanie zaproponowanego przez skarżącego wyroku o charakterze kasatoryjnym. [WB][a.ł]]