Legislator Jurisprudence & Législation
IV KK 517/23 Généré par l'IA

Supreme Court quashes animal cruelty sentence due to missing probation period for total pet ban.

Numéro de cause IV KK 517/23
Autorité / Tribunal
Juridiction Pologne (PL)
Issue du litige Partiellement admis (Partially Allowed)

Synthèse Legislator

Généré par l'IA

The Supreme Court quashed the lower court's decision regarding the defendant's total pet ban due to a procedural error. The Regional Court convicted the defendant of animal cruelty but failed to specify the duration of the ban, which is legally required by statute. Consequently, the case was remanded to the Regional Court in Rybnik for a new ruling that includes the mandatory time frame.

Regeste Legislator

Généré par l'IA

Art. 35 ust. 3a; Art. 35 ust. 4b ustawy z 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt: When imposing a total ban on pet ownership for animal cruelty offenses, the court must explicitly state the duration of the ban, ranging from one year to fifteen years.

Mots-clés

Généré par l'IA
animal cruelty pet ownership ban probation period procedural error remand for retrial Supreme Court criminal law peste porcine

Dispositions légales citées

Généré par l'IA
Art. 35 ust. 1 w zw. z art. 35 ust. 1 a ustawy z 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt
skazanej z art. 35 ust. 1 w zw. z art. 35 ust. 1 a ustawy z 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt i in.
Art. 35 ust. 3 a ustawy z 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt
2 wyroku w oparciu o przepis art. 35 ust. 3 a ustawy z 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt sąd orzekł wobec skazanej zakaz posiadania wszelkich zwierząt (k.190).Wyrok powyższy, z uwagi na brak wniesienia apelacji przez strony postępowania, uprawomocnił się 13 października 2023 r.
Art. 35 ust. 4 b ustawy z 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt
2 wyroku w oparciu o przepis art. 35 ust.
Art. 31 § 2 k.k.
z art. 31 § 2 k.k., za co na mocy art.
Art. 60 § 1 i § 6 pkt 4 k.k.
z art. 60 § 1 i § 6 pkt 4 k.k. wymierzył jej karę grzywny w wysokości 100 stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 10 złotych.W pkt.
art. 535 § 5 k.p.k
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k.
art. 31 § 2 k.k
z art. 31 § 2 k.k., za co na mocy art.
art. 521 § 1 k.p.k
w trybie art. 521 § 1 k.p.k.
art. 13 § 1 k.k

Jurisprudence citée

Généré par l'IA
Généré par l'IA

Vous souhaitez savoir comment cet arrêt s'applique à votre dossier ?

Analysez cette décision avec la législation fédérale, le droit cantonal, la doctrine et la jurisprudence subséquente dans Legislator AI.

Ouvrir dans Legislator →

Texte complet

IV KK 517/23 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 13 marca 2024 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Małgorzata Bednarek (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Ryszard Witkowski‎SSN Anna Dziergawka w sprawie L. W. skazanej z art. 35 ust. 1 w zw. z art. 35 ust. 1 a ustawy z 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt i in. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k. w dniu 13 marca 2023 r., kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść skazanej od wyroku Sądu Rejonowego w Rybniku z 5 października 2023 r., sygn. akt ‎III K 1842/22 uchyla pkt 2 części dyspozytywnej zaskarżonego wyroku i sprawę przekazuje w tym zakresie Sądowi Rejonowemu w Rybniku do ponownego rozpoznania.

UZASADNIENIESąd Rejonowy w Rybniku wyrokiem z 5 października 2023 r., sygn. akt ‎III K 1842/22, uznał L. W. za winną tego, że w okresie od bliżej nieokreślonej daty w […] 2022 r. do […] 2022 r. w C. znęcała się nad swoim psem rasy mieszanej w ten sposób, że będąc osobą opiekującą się ‎i zobowiązaną do opieki nad zwierzęciem nie udzieliła pomocy i nie zapewniła opieki medycznej w związku z rozpadającym się guzem nowotworu i doprowadziła do stanu agonalnego spowodowanego rozpadem gnilnym nowotworu, przy czym czyn ten popełniła mając znacznie ograniczoną zdolność do pokierowania swoim postępowaniem, tj. występku z art. 35 ust. la ustawy z 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt w zw. z art. 31 § 2 k.k., za co na mocy art. 35 ust. 1 w zw. z art. 35 ust.

‎1 a ustawy z 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt w zw. z art. 31 § 2 k.k. w zw. z art. 60 § 1 i § 6 pkt 4 k.k. wymierzył jej karę grzywny w wysokości 100 stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 10 złotych.W pkt. 2 wyroku w oparciu o przepis art. 35 ust. 3 a ustawy z 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt sąd orzekł wobec skazanej zakaz posiadania wszelkich zwierząt (k.190).Wyrok powyższy, z uwagi na brak wniesienia apelacji przez strony postępowania, uprawomocnił się 13 października 2023 r. W sprawie nie sporządzono pisemnego uzasadnienia orzeczenia (k. 191). 17 listopada 2023 r. w trybie art. 521 § 1 k.p.k. na korzyść skazanej kasację od wyroku Sądu Rejonowego w Rybniku wywiódł Prokurator Generalny, w której sformułował zarzut:rażącego i mającego istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisu prawa karnego materialnego, a mianowicie art. 35 ust. 4 b w zw. z art. 35 ust. 3 a ustawy ‎z 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt, polegające na orzeczeniu wobec L.

W., w związku ze skazaniem za czyn wyczerpujący znamiona występku z art. 35 ust. 1 a ustawy z 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt, środka karnego w postaci zakazu posiadania wszelkich zwierząt, bez jednoczesnego wskazania okresu obowiązywania tego zakazu, podczas gdy przepis art. 35 ust. 4 b przywołanej ustawy obliguje do jego orzeczenia w latach, na okres od roku do lat 15.Stawiając powyższy zarzut skarżący wniósł o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy w tym zakresie Sądowi Rejonowemu w Rybniku do ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył co następuje:

Kasacja Prokuratora Generalnego jest oczywiście zasadna, co uzasadniało jej rozpoznanie i uwzględnienie na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k. Zaskarżony wyrok został bowiem wydany z rażącym naruszeniem art. 35 ust. 4 b w zw. z art. 35 ust. 3 a ustawy z 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt (tj. z 7 lipca 2023 r. - Dz.U. z 2023 r. poz. 1580), które to uchybienie miało oczywiście istotny wpływ na jego treść. W oparciu bowiem o przepis art. 35 ust. 3 a przywołanej ustawy z 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt, w razie skazania za przestępstwo określone ‎w ust. 1 lub 1 a, sąd może orzec tytułem środka karnego zakaz posiadania wszelkich zwierząt albo określonej kategorii zwierząt.

Jednakże zgodnie z dyspozycją art. 35 ust. 4 b wspomnianej ustawy zakazy wymienione w ust. 3 a - 4 a orzeka się w latach, od roku do lat 15. Lektura sentencji zaskarżonego orzeczenia – jak słusznie zauważył skarżący - nie pozostawia wątpliwości co do tego, że Sąd Rejonowy w Rybniku, orzekając wobec skazanej L. W. środek karny w postaci zakazu posiadania wszelkich zwierząt, nie określił czasu trwania tego środka. Dlatego trafnie określono w kasacji jej kierunek – na korzyść skazanej. Nie jest też możliwe konwalidowanie tego uchybienia w postępowaniu wykonawczym w trybie art. 13 § 1 k.k.w., skoro zgodnie z ustawą czas trwania środka karnego powinien zostać określony w wyroku skazującym – na co słusznie zwrócił uwagę skarżący wskazując w tym zakresie na wyroki Sądu Najwyższego z 28 sierpnia 2018 r., III KK 437/18, LEX nr 2539896 i powołane tam orzecznictwo oraz z 2 lutego 2021 r., sygn. akt IV KK 520/20.Zaniechanie sądu stanowiło zatem rażące naruszenie przywołanych norm prawa materialnego, które w efekcie doprowadziło do uchylenia zaskarżonego wyroku w części dotyczącej orzeczenia o środku karnym w postaci zakazu posiadania wszelkich zwierząt.

Sąd Rejonowy w Rybniku, ponownie rozpoznając sprawę w tym zakresie, będzie miał na uwadze powyższe rozważania i wyda orzeczenie zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa materialnego. Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd Najwyższy orzekł jak w części dyspozytywnej wyroku.[J.J.][ał]