Legislator Jurisprudence & Législation
IV KK 332/23 Généré par l'IA

Supreme Court orders State to pay defense lawyer fees for filing a dismissed appeal case.

Numéro de cause IV KK 332/23
Autorité / Tribunal
Juridiction Pologne (PL)
Issue du litige Admis (Allowed)

Synthèse Legislator

Généré par l'IA

The Supreme Court granted the defense lawyer's request for reimbursement of costs incurred in filing a cassation appeal. Although the appeal itself was dismissed as obviously unfounded, the court ruled that the State must cover the expenses for the legal representation provided. The decision applied specific fee regulations adjusted for a recent Constitutional Tribunal ruling regarding minimum fee standards.

Regeste Legislator

Généré par l'IA

Art. 626 § 2 k.p.k.; Art. 637a k.p.k.; Art. 223 ust. 2 ustawy o radcach prawnych: When a state-funded defense lawyer files a cassation appeal that is subsequently dismissed, the State is liable for the associated costs, calculated according to applicable fee regulations.

Mots-clés

Généré par l'IA
cassation appeal costs state-funded defense legal fee reimbursement Supreme Court ruling Constitutional Tribunal impact avance de frais impayée demande tardive de restitution de délai frais de retard

Dispositions légales citées

Généré par l'IA
Art. 626 § 2 k.p.k.
wniosku obrońcy o zasądzenie kosztów obrony w postępowaniu kasacyjnym, na podstawie art. 626 § 2 k.p.k. w zw.
Art. 637a k.p.k.
Przepis ten znajduje zastosowanie w postępowaniu kasacyjnym w związku z wyraźnym odesłaniem przez art. 637a k.p.k. Zgodnie natomiast z treścią art.
Art. 223 ust. 2 ustawy z 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych
637a k.p.k., art. 223 ust. 2 ustawy z 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych (Dz.
§ 11 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r.
§ 4 ust. 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 3 października 2016 r.
1935), powiększoną o stawkę Vat wynikającą natomiast z § 4 ust. 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz.
art. 626 § 2 k.p.k
wniosku obrońcy o zasądzenie kosztów obrony w postępowaniu kasacyjnym, na podstawie art. 626 § 2 k.p.k.

Jurisprudence citée

Généré par l'IA
Wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 20 kwietnia 2023 r., sygn. SK 53/22
Généré par l'IA

Vous souhaitez savoir comment cet arrêt s'applique à votre dossier ?

Analysez cette décision avec la législation fédérale, le droit cantonal, la doctrine et la jurisprudence subséquente dans Legislator AI.

Ouvrir dans Legislator →

Texte complet

IV KK 332/23 POSTANOWIENIE Dnia 25 października 2023 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marek Siwek w sprawie D. M. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 25 października 2023 r. wniosku obrońcy o zasądzenie kosztów obrony w postępowaniu kasacyjnym, na podstawie art. 626 § 2 k.p.k. w zw. z art. 637a k.p.k., art. 223 ust. 2 ustawy z 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych (Dz. U. z 2022, poz. 1166) postanowił zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz r. pr. P. L. – Kancelaria w S., 886,06 zł (osiemset osiemdziesiąt sześć 6/100), w tym podatek Vat, tytułem wynagrodzenia za sporządzenie i wniesienie kasacji w sprawie.

UZASADNIENIE

W niniejszej sprawie, Sąd Najwyższy postanowieniem z 19 września 2023 r., oddalił jako oczywiście bezzasadną kasację wniesioną przez obrońcę z urzędu D. M. (k. 27 akta SN). Obrońca r. pr. P. L., 2 października 2023 r., złożył wniosek o przyznanie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu temu skazanemu, gdyż koszty te nie zostały pokryte w części, ani w całości. Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Wniosek jest zasadny.Zgodnie z art. 626 § 2 k.p.k. jeśli w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie nie zamieszczono rozstrzygnięcia o kosztach, jak również gdy zachodzi konieczność dodatkowego ustalenia ich wysokości lub rozstrzygnięcia o kosztach postępowania wykonawczego, orzeczenie w tym przedmiocie wydaje odpowiednio sąd pierwszej instancji, sąd odwoławczy, a w zakresie dodatkowego ustalenia wysokości kosztów także referendarz sądowy właściwego sądu.

Przepis ten znajduje zastosowanie w postępowaniu kasacyjnym w związku z wyraźnym odesłaniem przez art. 637a k.p.k. Zgodnie natomiast z treścią art. 223 ustawy z 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych (Dz. U. z 2022, poz. 1166) koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu ponosi Skarb Państwa. W tym stanie rzeczy, skoro ustanowiony z urzędu r. pr. P. L. sporządził i wniósł w imieniu D. M. kasację, koszty tej czynności nie zostały pokryte, zaś w powołanym wyżej piśmie został zawarty wniosek o ich zasądzenie, należało go uwzględnić, ustalając wysokość wynagrodzenia według § 11 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.

U. 2023, poz. 1935), powiększoną o stawkę Vat wynikającą natomiast z § 4 ust. 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2019, poz. 68).Należy odnotować, że wysokość wynagrodzenia obrońcy w niniejszej sprawie została ustalona na postawie wskazanego wyżej rozporządzenia z tego powodu, że wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z 20 kwietnia 2023 r., sygn. SK 53/22 (Dz. U. 2023, poz. 846), art. 4 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu, z dniem 4 maja 2023 r. częściowo został uznany za niezgodny z przepisami Konstytucji RP.

Zgodnie z tym wyrokiem wymieniony wyżej przepis utracił moc w zakresie, w jakim przewiduje wysokość opłaty stanowiącej koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszonej przez Skarb Państwa udzielonej przez radcę prawnego z urzędu w wysokości niższej niż stawka minimalna opłat za czynności radców prawnych określonych w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 265, ze zm.), wydanym na podstawie art. 225 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych (Dz.

U. z 2022 r. poz. 1166), dotyczącym stawek minimalnych w sprawach prowadzonych z wyboru. Z tego powodu podstawą ustalenia wynagrodzenia obrońcy w sprawie były przepisy rozporządzenia z 22 października 2015 r. z uwzględnieniem art. 4 ust. 3 rozporządzenia z 3 października 2016 r. Mając powyższe na względzie, Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.[SOP][ał]