Legislator Jurisprudence & Législation
IV KK 177/13 Généré par l'IA

Supreme Court dismisses cassation on statute of limitations for multi-act crimes, ruling limitation runs from last act.

Numéro de cause IV KK 177/13
Autorité / Tribunal
Juridiction Pologne (PL)
Issue du litige Rejeté (Dismissed)

Synthèse Legislator

Généré par l'IA

The Supreme Court dismissed the cassation appeal as obviously unfounded, upholding the lower court's conviction. The defense argued that the statute of limitations had expired for the second count of the crime, but the court found the crime to be multi-act in nature. Consequently, the court ruled that the limitation period must be calculated from the date of the last act, not the first, thereby rejecting the defense's argument.

Regeste Legislator

Généré par l'IA

Art. 10 § 1 k.k.; Art. 207 § 1 k.k.; Art. 218 § 1a k.k.: For multi-act crimes, the statute of limitations runs from the date of the last act constituting the crime, not from the first act.

Mots-clés

Généré par l'IA
statute of limitations multi-act crime limitation period calculation cassation appeal criminal conviction

Dispositions légales citées

Généré par l'IA
Art. 10 § 1 k.k.
Art. 207 § 1 k.k.
i art. 207 § 1 k.k. w zw.
Art. 218 § 1a k.k.
na art. 218 § 1a k.k.Należy wskazać, że na rozprawie odwoławczej obrońca skazanej podniosła dodatkowy zarzut przedawnienia karalności przypisanego A.
Art. 11 § 2 k.k.
z art. 11 § 2 k.k.;II.art.
Art. 69 § 1 k.k.
została skazana na karę łączną 2 lat pozbawienia wolności, której wykonanie na podstawie art. 69 § 1 i 2 k.k., art.
Art. 70 § 1 pkt. 1 k.k.
69 § 1 i 2 k.k., art. 70 § 1 pkt.
Art. 439 § 1 pkt. 9 k.p.k.
w punkcie II przestępstwa.Od wyroku Sądu odwoławczego kasację wniosła obrońca skazanej, która zaskarżyła orzeczenie w części odnoszącej się do punktu II wyroku Sądu Rejonowego, zarzucając:- obrazę art. 439 § 1 pkt. 9 k.p.k. w zw.
Art. 17 § 1 pkt. 6 k.p.k.
art. 535 § 3 k.p.k
akt IV KK 177/13 POSTANOWIENIE Dnia 21 sierpnia 2013 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Józef Szewczyk na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k.
art. 218 § 1 k.k
została uznana za winną popełnienia dwóch przestępstw wyczerpujących znamiona:I.art. 218 § 1 k.k.

Jurisprudence citée

Généré par l'IA
II KK 236/11
II KKN 387/01

Vous souhaitez savoir comment cet arrêt s'applique à votre dossier ?

Analysez cette décision avec la législation fédérale, le droit cantonal, la doctrine et la jurisprudence subséquente dans Legislator AI.

Ouvrir dans Legislator →

Texte complet

Sygn. akt IV KK 177/13 POSTANOWIENIE Dnia 21 sierpnia 2013 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Józef Szewczyk na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej ‎w dniu 21 sierpnia 2013 r., sprawy A. A.‎skazanej z art.218 § 1a k.k. i innych z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę‎od wyroku Sądu Okręgowego w N.‎z dnia 22 stycznia 2013 r., ‎zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w L.‎z dnia 20 kwietnia 2012 r., p o s t a n o w i ł: oddala kasację jako oczywiście bezzasadną, a kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego obciąża skazaną A. A.

UZASADNIENIE

Wyrokiem Sądu Rejonowego w L. z dnia 20 kwietnia 2012 r., oskarżona A. A. została uznana za winną popełnienia dwóch przestępstw wyczerpujących znamiona:I.art. 218 § 1 k.k. i art. 207 § 1 i 3 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k.;II.art. 218 § 1 k.k. i art. 207 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k.Za wskazane przestępstwa A. A. została skazana na karę łączną 2 lat pozbawienia wolności, której wykonanie na podstawie art. 69 § 1 i 2 k.k., art. 70 § 1 pkt. 1 k.k. warunkowo zawieszono na okres 5 lat próby.Powyższy wyrok w całości zaskarżyła obrońca oskarżonej, która w apelacji zarzuciła: obrazę szeregu przepisów postępowania karnego, która miała wpływ na treść orzeczenia, oraz błędy w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku.Autorka apelacji wniosła o zmianę zaskarżonego wyroku przez uniewinnienie oskarżonej, ewentualnie o uchylenie orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.Sąd Okręgowy wyrokiem z dnia 22 stycznia 2013 r. zaskarżony wyrok zmienił tylko w ten sposób, że poprawił kwalifikację przestępstw z art. 218 § 1 k.k. na art. 218 § 1a k.k.Należy wskazać, że na rozprawie odwoławczej obrońca skazanej podniosła dodatkowy zarzut przedawnienia karalności przypisanego A.

A. w punkcie II przestępstwa.Od wyroku Sądu odwoławczego kasację wniosła obrońca skazanej, która zaskarżyła orzeczenie w części odnoszącej się do punktu II wyroku Sądu Rejonowego, zarzucając:- obrazę art. 439 § 1 pkt. 9 k.p.k. w zw. z art..17 § 1 pkt. 6 k.p.k., przez uznanie oskarżonej za winną popełnienia przestępstwa z art. 218 § 1a k.k. i art. 207 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. mimo, iż nastąpiło przedawnienie karalności.Autorka kasacji wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja jest oczywiście bezzasadna.A.

A. prawomocnie przypisano w punkcie II wyroku Sądu I instancji popełnienie przestępstwa z art. 218 § 1a k.k. i art. 207 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w okresie „od nieustalonego dnia i miesiąca 1998 r. do dnia 19 maja 2011 r.” Przestępstwa z art. 207 § 1 k.k. jak i art. 218 § 1a k.k. mają charakter przestępstw wieloczynowych, dla których okres przedawnienia karalności należy liczyć od ostatniej czynności realizującej znamiona przestępstwa, w omawianej sprawie od dnia 19 maja 2011 r. Cechą przestępstwa wieloczynowego jest to, że przedawnia się ono w całości, a nie w zakresie poszczególnych jego elementów i datą, od której należy liczyć okres przedawnienia jego karalności jest data popełnienia ostatniego czynu wchodzącego w jego skład.

Pogląd ten ugruntowany jest w orzecznictwie [por. m.in. orzeczenia Sądu Najwyższego z dnia 24 listopada 2011 r., II KK 236/11, (Lex nr 1103630) oraz z dnia 15 kwietnia 2002 r., II KKN 387/01, (Lex 52943)].Sąd odwoławczy dokonał oceny argumentacji obrońcy dotyczącej przedawnienia i wyraził trafne stanowisko w tej kwestii w uzasadnieniu wyroku.Podsumowując, Sąd Najwyższy oddalił kasację jako oczywiście bezzasadną.