Legislator Jurisprudence & Législation
IV CZ 95/07 Généré par l'IA

Supreme Court dismisses appeal as case has economic character despite public hospital status.

Numéro de cause IV CZ 95/07
Autorité / Tribunal
Juridiction Pologne (PL)
Issue du litige Rejeté (Dismissed)

Synthèse Legislator

Généré par l'IA

The Supreme Court dismissed the appellant bank's appeal against a lower court ruling that rejected its claim for payment against a public health facility. The appellant argued that public hospitals do not engage in economic activity, but the court held that their operational conduct follows principles of rational management. Consequently, the court determined the dispute possesses an economic character, making the appeal inadmissible under the statutory threshold.

Regeste Legislator

Généré par l'IA

Art. 3941 k.p.c.; Art. 397 k.p.c.; Art. 385 k.p.c.: A public health facility's activities are deemed economic in nature when conducted under principles of rational management, regardless of its public status or the procedural stage of the proceedings.

Mots-clés

Généré par l'IA
public health facility economic character rational management commercial activity civil procedure code admissibility threshold supreme court ruling

Dispositions légales citées

Généré par l'IA
Art. 3941 k.p.c.
Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji (art. 3941 w związku
Art. 397 k.p.c.
z art. 397 i 385 k.p.c.).
Art. 385 k.p.c.

Vous souhaitez savoir comment cet arrêt s'applique à votre dossier ?

Analysez cette décision avec la législation fédérale, le droit cantonal, la doctrine et la jurisprudence subséquente dans Legislator AI.

Ouvrir dans Legislator →

Texte complet

Sygn. akt IV CZ 95/07

POSTANOWIENIE

Dnia 27 listopada 2007 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Grzegorz Misiurek (przewodniczący)

SSN Elżbieta Skowrońska-Bocian (sprawozdawca)

SSN Krzysztof Strzelczyk

w sprawie z powództwa BANK […]Spółki Akcyjnej

przeciwko Samodzielnemu Publicznemu Zakładowi Opieki Zdrowotnej Zespołowi

Opieki Zdrowotnej w G.

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 27 listopada 2007 r.,

zażalenia strony powodowej

na postanowienie Sądu Apelacyjnego [...]

z dnia 4 lipca 2007 r., sygn. akt [...],

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 4 lipca 2007 r. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę

kasacyjną wniesioną przez powódkę Bank S.A. od wyroku tego Sądu z dnia 6

marca 2007 r. Tym ostatnim orzeczeniem został zmieniony wyrok Sądu

Okręgowego i w całości oddalone powództwo przeciwko Samodzielnemu

Publicznemu Zakładowi Opieki Zdrowotnej Zespołowi Opieki Zdrowotnej w G. o

zapłatę. Odrzucając skargę Sąd Apelacyjny wskazał, że wartość przedmiotu

zaskarżenia nie sięga ustawowego progu, określonego dla spraw gospodarczych, a

taki charakter ma sprawa rozpoznawana. Sąd powołał się na ustalone stanowisko

Sądu Najwyższego.

W zażaleniu na to postanowienie powódka podnosi, że potraktowanie

samodzielnego publicznego zakładu opieki zdrowotnej jako prowadzącego

działalność gospodarczą w zakresie udzielanych świadczeń zdrowotnych pozostaje

w sprzeczności z obowiązującym prawem.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Sąd Apelacyjny w swoim uzasadnieniu odwołał się do wielokrotnie

wyrażanego przez Sąd Najwyższy stanowiska, że o charakterze toczącej się

sprawy przesądza rodzaj stosunków prawnych, z których wynikają dochodzono

roszczenia. Zakłady opieki zdrowotnej, mimo, że co do zasady, nie są nastawione

na prowadzenie działalności zarobkowej, jednak przy realizowaniu powierzonych

im zadań w zakresie ochrony zdrowia działają przy uwzględnieniu zasad

racjonalnego gospodarowania. Nawiązują także szereg stosunków prawnych,

których

przedmiot

przesądza

o

gospodarczym

charakterze

powstających

zobowiązań. Taki pogląd był wielokrotnie prezentowany przez Sąd Najwyższy,

początkowo w odniesieniu do innych podmiotów (w szczególności gmin i spółdzielni

mieszkaniowych). Należy jednak odnieść go, jak trafnie uczynił to Sąd Apelacyjny,

do zakładów opieki zdrowotnej.

Należy także zauważyć, że o gospodarczym charakterze sprawy nie

przesądza okoliczność, przed jakim sądem toczy się postępowanie.

Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji (art. 3941 w związku

z art. 397 i 385 k.p.c.).