Legislator Jurisprudence & Législation
IV CZ 87/09 Généré par l'IA

Supreme Court dismisses appeal for retrial due to failure to prove three-month filing deadline extension under Civil Procedure Code.

Numéro de cause IV CZ 87/09
Autorité / Tribunal
Juridiction Pologne (PL)
Issue du litige Rejeté (Dismissed)

Synthèse Legislator

Généré par l'IA

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal for retrial, upholding the appellate court's rejection of the request to extend the three-month filing deadline. The appellant argued that 'court files' should include private documents regarding the leased farm, but the court found no evidence proving the delay. The decision rests on the principle that the burden of proof lies with the appellant to substantiate circumstances justifying a deadline extension.

Regeste Legislator

Généré par l'IA

art. 407 k.p.c.; art. 409 k.p.c.; art. 410 § 1 k.p.c.; art. 410 § 2 k.p.c.; art. 398 § 14 k.p.c.; art. 394 § 3 k.p.c.: If a party claims an extension of the filing deadline, they must substantiate the circumstances; failure to provide proof results in the dismissal of the request.

Mots-clés

Généré par l'IA
extension of filing deadline burden of proof retrial of proceedings civil procedure code substantiation of circumstances appellate court decision dismissal of appeal

Dispositions légales citées

Généré par l'IA
art. 407 k.p.c.
z art. 407 k.p.c. i w zw.
art. 409 k.p.c.
skargi (art. 407 i art. 409 k.p.c.). Podniósł, że w aktach sprawy zakończonej
art. 410 § 1 k.p.c.
W zażaleniu skarżący podniósł naruszenie art. 410 § 1 k.p.c. w zw.
art. 410 § 2 k.p.c.
będącym odpowiedzią na wezwanie sądu w trybie art. 410 § 2 k.p.c.), że dopiero 1
art. 403 § 2 k.p.c.
z art. 403 § 2 k.p.c. i wniósł o uchylenie
art. 398 § 14 k.p.c.
Wobec powyższego należało na podstawie art. 398 14 w zw.
art. 394 § 3 k.p.c.
Wobec powyższego należało na podstawie art. 398 14 w zw. z art. 3941 § 3
art. 409 k.p.c
skargi (art. 407 i art. 409 k.p.c.). Podniósł, że w aktach sprawy zakończonej
art. 410 § 2 k.p.c
będącym odpowiedzią na wezwanie sądu w trybie art. 410 § 2 k.p.c.), że dopiero 1
art. 410 § 1 k.p.c
W zażaleniu skarżący podniósł naruszenie art. 410 § 1 k.p.c.

Jurisprudence citée

Généré par l'IA

Vous souhaitez savoir comment cet arrêt s'applique à votre dossier ?

Analysez cette décision avec la législation fédérale, le droit cantonal, la doctrine et la jurisprudence subséquente dans Legislator AI.

Ouvrir dans Legislator →

Texte complet

Sygn. akt IV CZ 87/09

POSTANOWIENIE

Dnia 17 grudnia 2009 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Marek Sychowicz (przewodniczący)

SSN Dariusz Zawistowski

SSA Barbara Trębska (sprawozdawca)

ze skargi pozwanego Ł.K.

o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem

Sądu Apelacyjnego

z dnia 26 kwietnia 2005 r., sygn. akt [...]

w sprawie z powództwa Agencji Nieruchomości Rolnych

przeciwko S.K. i Ł.K.

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 17 grudnia 2009 r.,

zażalenia pozwanego Ł.K.

na postanowienie Sądu Apelacyjnego

z dnia 12 sierpnia 2009 r., sygn. akt [...],

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 12 sierpnia 2009 r. Sąd Apelacyjny odrzucił

wniesioną

przez

pozwanego

Ł.K.

skargę

o

wznowienie

postępowania

zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia 26 kwietnia

2006 r. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że pozwany nie uprawdopodobnił

okoliczności stwierdzających zachowanie trzymiesięcznego terminu do wniesienia

skargi (art. 407 i art. 409 k.p.c.). Podniósł, że w aktach sprawy zakończonej

wyrokiem z dnia 12 sierpnia 2009 r. - wbrew twierdzeniom pozwanego - nie ma

jakiejkolwiek

Nieruchomości

wzmianki

o nie

Rolnych

dopełnieniu

obowiązku

przez

powodową

Agencję

ustanowienia zabezpieczenia na

nieruchomościach dłużników, za których poręczył pozwany. Dlatego nie może się

ostać twierdzenie pozwanego (uszczegółowione w piśmie z dnia 31 lipca 2009 r.

będącym odpowiedzią na wezwanie sądu w trybie art. 410 § 2 k.p.c.), że dopiero 1

maja 2009 r., kiedy przeglądał akta sprawy, dowiedział się o niedopełnieniu

obowiązku przez powodową Agencję. Sąd Apelacyjny dodał, że w prywatnej

ekspertyzie prawnej, którą pozwany dołączył do skargi o wznowienie, znajduje się poparta fachową publikacją - sugestia o dopuszczalności zastosowania instytucji

przywrócenia terminu w postępowaniu wywołanym taką skargą. Pozwala to wysnuć

wniosek, że opiniujący nie czyniłby takiej wskazówki, gdyby termin do wniesienia

skargi rzeczywiście pozostawał otwarty.

W zażaleniu skarżący podniósł naruszenie art. 410 § 1 k.p.c. w zw. z art. 410

§ 2 k.p.c. w zw. z art. 407 k.p.c. i w zw. z art. 403 § 2 k.p.c. i wniósł o uchylenie

w całości postanowienia odrzucającego skargę o wznowienia postępowania.

W uzasadnieniu zaznaczył, że nigdy nie powoływał się na to, że wiadomości

zaczerpnął z akt sądowych. Stwierdził, że pojęcie „akta sprawy" można też

rozumieć szeroko, jako zbiór dokumentów i informacji dotyczącej danej sprawy.

Wskazał, że źródłem informacji były dokumenty związane z dzierżawionym

gospodarstwem rolnym, zarządzanym faktycznie przez ojca pozwanego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Jeżeli zachodzą wątpliwości, czy skarżący wykazał zachowanie terminu,

w szczególności, jeżeli twierdzenia zawarte w skardze nie zostały potwierdzone

dowodami, sąd, zgodnie z art. 410 § 2 k.p.c., ma obowiązek wątpliwości te wyjaśnić

wzywając skarżącego do uprawdopodobnienia wskazanych w skardze okoliczności.

Dopiero, gdy wyjaśnienie to nie doprowadzi do usunięcia wątpliwości co do

uprawdopodobnienia zachowania terminu do wniesienia skargi, sąd skargę odrzuca

(postanowienie Sądu Najwyższego z dna 27 września 2007 r., IV CZ 48/07,

nie publ.). Wbrew zarzutowi zażalenia, Sąd Apelacyjny dokonał prawidłowej oceny

powołanych przez skarżącego okoliczności mających potwierdzić zachowanie

przez niego terminu do wniesienia skargi.

Treść pisma procesowego z dnia 31 lipca 2009 r., stanowiącego odpowiedź

na wezwanie Sądu Apelacyjnego, właściwie pokrywa się z treścią skargi

o wznowienie. Skarżący mógł już we wskazanym piśmie sprecyzować, że nie

chodzi mu o akta sprawy sądowej, ale o dokumenty prywatne. Powołanie się na nie

(oraz wywód o szerokim rozumieniu zwrotu „akta sprawy") dopiero w zażaleniu

stanowi jedynie linię obrony skarżącego i nieuzasadnioną polemikę z wnioskami

Sądu Apelacyjnego.

Wobec powyższego należało na podstawie art. 398 14 w zw. z art. 3941 § 3

k.p.c. orzec jak w sentencji postanowienia.