Legislator Jurisprudence & Législation
IV CZ 76/17 Généré par l'IA

Supreme Court overturned lower court dismissal of appeal due to flawed postal delivery date determination.

Numéro de cause IV CZ 76/17
Autorité / Tribunal
Juridiction Pologne (PL)
Issue du litige Partiellement admis (Partially Allowed)

Synthèse Legislator

Généré par l'IA

The Supreme Court overturned the District Court's decision dismissing the appeal because it incorrectly established the delivery date of the legal document. The lower court relied on a postal receipt showing October 20, 2016, which rendered the appeal filed on November 7, 2016, untimely. The Supreme Court found the receipt flawed due to technical errors where a later delivery date was not recorded, allowing the client to prove actual delivery occurred on October 24, 2016, within the statutory period.

Regeste Legislator

Généré par l'IA

Art. 244 k.p.c.; Art. 252 k.p.c.; The presumption of truthfulness of a postal delivery receipt may be rebutted by evidence proving non-delivery or incorrect timing, requiring the court to verify the validity of the signature and date on the return form before accepting it as conclusive proof of service.

Mots-clés

Généré par l'IA
postal delivery presumption rebutting service date statutory appeal deadline flawed court receipt civil procedure service recevabilité de la demande de récusation retard injustifié restitution du délai inobservé

Dispositions légales citées

Généré par l'IA
Art. 370 k.p.c.
odrzucił na podstawie art. 370 w związku z art.
Art. 373 k.p.c.
370 w związku z art. 373 k.p.c. apelację uczestniczki postępowania I.
Art. 369 § 1 k.p.c.
uznając, że jej apelacja została wniesiona po upływie określonego ustawą terminu (art. 369 § 1 k.p.c.).
Art. 244 k.p.c.
Art. 252 k.p.c.
Zgodnie z art. 252 k.p.c., adresat może to domniemanie obalić przez wykazanie, że doręczenia w rzeczywistości nie dokonano lub że go dokonano w innym terminie (por.
§ 4 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 12 października 2010 r.
Z § 4 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 12 października 2010 r. w sprawie szczegółowego trybu i sposobu doręczania pism sądowych w postępowaniu cywilnym (jedn.
art. 373 k.p.c
370 w związku z art. 373 k.p.c.
art. 369 § 1 k.p.c
uznając, że jej apelacja została wniesiona po upływie określonego ustawą terminu (art. 369 § 1 k.p.c.).
art. 244 k.p.c
art. 252 k.p.c
Zgodnie z art. 252 k.p.c., adresat może to domniemanie obalić przez wykazanie, że doręczenia w rzeczywistości nie dokonano lub że go dokonano w innym terminie (por.

Jurisprudence citée

Généré par l'IA
postanowienia Sądu Najwyższy z dnia 30 kwietnia 1998 r., III CZ 51/98
postanowienia Sądu Najwyższy z dnia 15 listopada 2002 r., V CZ 140/02
Généré par l'IA

Vous souhaitez savoir comment cet arrêt s'applique à votre dossier ?

Analysez cette décision avec la législation fédérale, le droit cantonal, la doctrine et la jurisprudence subséquente dans Legislator AI.

Ouvrir dans Legislator →

Texte complet

Sygn. akt IV CZ 76/17 POSTANOWIENIE Dnia 27 października 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mirosław Bączyk (przewodniczący)‎SSN Anna Kozłowska‎SSN Kazimierz Zawada (sprawozdawca) w sprawie z wniosku T. W.‎przy uczestnictwie I. F.-W.‎o podział majątku wspólnego,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 27 października 2017 r.,‎zażalenia uczestniczki postępowania na postanowienie Sądu Okręgowego w B.‎z dnia 23 maja 2017 r., uchyla zaskarżone postanowienie.

UZASADNIENIE

Sąd Okręgowy postanowieniem z dnia 23 maja 2017 r. odrzucił na podstawie art. 370 w związku z art. 373 k.p.c. apelację uczestniczki postępowania I. F. – W. uznając, że jej apelacja została wniesiona po upływie określonego ustawą terminu (art. 369 § 1 k.p.c.). Sąd ten ustalił, opierając się na potwierdzeniu odbioru przesyłki, iż odpis zaskarżonego postanowienie z dnia 28 września 2016 r. wraz z uzasadnieniem doręczono pełnomocnikowi uczestniczki w dniu 20 października 2016 r. Apelacja od tego postanowienia powinna być więc wniesiona najpóźniej w dniu 3 listopada 2016 r., a została wniesiona dopiero w dniu 7 listopada 2016 r.

Skarżąca w zażaleniu na postanowienie z dnia 23 maja 2017 r. zarzuciła Sądowi Okręgowemu naruszenie art. 370 w związku z art. 373 k.p.c. przez bezpodstawne zastosowanie.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Podstawą wniesionego przez uczestniczkę zażalenia jest zarzut, że Sąd Okręgowy popełnił błąd w ustaleniu daty doręczenia odpisu zaskarżonego postanowienia wraz z uzasadnieniem. Zaskarżone apelacją postanowienie zostało, zdaniem skarżącej, doręczone jej pełnomocnikowi nie w dniu 20 października 2016 r., jak przyjął Sąd Okręgowy, opierając się na potwierdzeniu odbioru przesyłki, lecz jak wynika z dowodów powołanych już przed Sądem Rejonowym, w dniu 24 października 2016 r.; co prowadzi do wniosku, że apelacja została wniesiona w terminie.Pocztowy dowód doręczenia pisma adresatowi jest korzystającym z domniemania prawdziwości dokumentem urzędowym w rozumieniu art. 244 k.p.c., zaświadczającym fakt i datę doręczenia pisma.

Zgodnie z art. 252 k.p.c., adresat może to domniemanie obalić przez wykazanie, że doręczenia w rzeczywistości nie dokonano lub że go dokonano w innym terminie (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 30 kwietnia 1998 r., III CZ 51/98, i 15 listopada 2002 r., V CZ 140/02). Z § 4 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 12 października 2010 r. w sprawie szczegółowego trybu i sposobu doręczania pism sądowych w postępowaniu cywilnym (jedn. tekst: Dz. U. 2015.1222) wynika, że odbierający przesyłkę potwierdza jej odbiór na formularzu odbioru przez umieszczenie podpisu zawierającego imię i nazwisko oraz wpisanie daty otrzymania przesyłki.

Sąd powinien zbadać, czy stanowiące dowód doręczenia przesyłki zwrotne potwierdzenie odbioru zostało sporządzone prawidłowo, w szczególności sprawdzić, czy przesyłka została odebrana przez osobę uprawnioną do jej odbioru w imieniu adresata oraz w jakiej dacie została ona odebrana. Jedynie przesyłka prawidłowo doręczona, a zatem taka, co do której prawidłowo wypełniono zwrotne potwierdzenie odbioru, może stanowić dowód doręczenia stronie (uczestnikowi postępowania) orzeczenia. Skarżąca udowodniła, że przesyłka zawierająca postanowienie Sądu pierwszej instancji wraz z jego uzasadnieniem dotarła do jej pełnomocnika w dniu 24 października 2016 r., a nie jak ustalił Sąd Okręgowy, w dniu 20 października 2016 r.

Z pisma naczelnika urzędu pocztowego z dnia 5 czerwca 2017 r. wynika, że w dniu 19 października 2016 r. przesyłka została przekazana do doręczenia, lecz nie doręczono jej z powodów organizacyjnych. W dniu 20 października 2016 r. przesyłkę ponownie przekazano do doręczenia, ale nie doręczono jej z powodu błędu popełnionego podczas doręczania. Listonosz uzyskał podpis osoby uprawnionej do odbioru, M. M., jednak nie wydał jej przesyłki – będącej jedną z wielu doręczanych jej - co nie zostało zauważone zarówno przez listonosza, jak i M.

M. W dniu 21 października 2016 r. przesyłki nie doręczono z powodu zamknięcia biura. W dniu 24 października 2016 r. nastąpiło skuteczne doręczenie przesyłki. Listonosz uzyskał podpis pracownika kancelarii na tablecie. Jednak z przyczyn technicznych nie doszło do nadpisania tego podpisu, wskutek czego na potwierdzeniu zachował się podpis z dnia 20 października 2016 r.Z tych powodów, Sąd Najwyższy uwzględnił zażalenie uczestniczki postępowania i na podstawie art. 39815 w związku z art. 3941§ 3 k.p.c. uchylił zaskarżone postanowienie. kc aj