Legislator Jurisprudence & Législation
IV CZ 70/11 Généré par l'IA

Supreme Court dismisses appeal for missing copy of cassation complaint despite prior notice to supplement.

Numéro de cause IV CZ 70/11
Autorité / Tribunal
Juridiction Pologne (PL)
Issue du litige Rejeté (Dismissed)

Synthèse Legislator

Généré par l'IA

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal against the lower court's rejection of a cassation complaint due to a missing formal copy. The appellant argued that the omission was not their fault and requested a time extension, but the court held that an appeal must challenge the existence of the defect, not justify the delay. Consequently, the court ruled that since the defect remained uncorrected, the appeal was properly rejected under the relevant procedural statutes.

Regeste Legislator

Généré par l'IA

Art. 398 § 4 pkt 3 k.p.c.; Art. 398 § 6 pkt 2 k.p.c.: An appeal against rejection for formal defects must challenge the defect's existence or timely correction, not justify the delay; failure to cure the defect results in dismissal.

Mots-clés

Généré par l'IA
cassation appeal formal defect missing copy time extension procedural dismissal

Dispositions légales citées

Généré par l'IA
Art. 398 § 4 pkt 3 k.p.c.
podstawa do odrzucenia skargi kasacyjnej na podstawie art. 398 4 § 3 w zw.
Art. 398 § 6 pkt 2 k.p.c.
podstawa do odrzucenia skargi kasacyjnej na podstawie art. 398 4 § 3 w zw.
Art. 394 § 1 pkt 3 k.p.c.
Sąd Najwyższy orzekł stosownie do art. 3941 § 3 w zw.
art. 3986 § 2 k.p.c
art. 39814 k.p.c
Sąd Najwyższy orzekł stosownie do art. 3941 § 3 w zw. z art. 39814 k.p.c.

Jurisprudence citée

Généré par l'IA
I CKN 1309/99
z dnia 8 marca 2000 r., I CKN 1309/99, niepublikowane).

Vous souhaitez savoir comment cet arrêt s'applique à votre dossier ?

Analysez cette décision avec la législation fédérale, le droit cantonal, la doctrine et la jurisprudence subséquente dans Legislator AI.

Ouvrir dans Legislator →

Texte complet

Sygn. akt IV CZ 70/11

POSTANOWIENIE

Dnia 21 października 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Mirosława Wysocka (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Marta Romańska

SSA Roman Dziczek

w sprawie z powództwa M. S.

przeciwko J. S.

o ustanowienie rozdzielności majątkowej,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 21 października 2011 r.,

zażalenia pozwanej

na postanowienie Sądu Okręgowego

z dnia 27 grudnia 2010 r.,

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 27 grudnia 2010 r. Sąd Okręgowy odrzucił skargę

kasacyjną pozwanej z takim uzasadnieniem, że nie został usunięty brak formalny

skargi w postaci braku jednego jej odpisu, pomimo doręczenia pełnomocnikowi

skarżącej w dniu 26 listopada 2010 r. wezwania do jego uzupełnienia.

Na postanowienie to skarżąca wniosła zażalenie, podnosząc, że odrzucenie

skargi było nieuzasadnione z tej przyczyny, że nieuzupełnienie braku formalnego

skargi nie było przez skarżącą zawinione i zachodzą przesłanki przywrócenia

terminu do dokonania tej czynności. W uzasadnieniu skarżąca przedstawiła

okoliczności mające usprawiedliwiać nieuzupełnienie braku skargi w terminie oraz

powołała się na złożony w tym samym dniu wniosek o przywrócenie terminu.

W konkluzji wniosła o uchylenie postanowienia.

Sąd Najwyższy rozważył, co następuje:

Zażalenie na odrzucenie środka odwoławczego z powodu niedokonania

w terminie czynności lub nieuzupełnienia jej braków formalnych lub fiskalnych może

opierać się na twierdzeniu, że braki takie nie występowały lub zostały usunięte

w terminie, czyli na podważaniu podstawy odrzucenia, a nie na usprawiedliwianiu –

niekwestionowanego - faktu uchybienia terminowi. Takie uzasadnienie jest

właściwe dla wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności, który jest

alternatywny w stosunku do zażalenia (por. postanowienie Sądu Najwyższego

z dnia 8 marca 2000 r., I CKN 1309/99, niepublikowane).

Sąd prawidłowo ustalił, że brak formalny skargi nie został uzupełniony

w terminie, a skarżąca tego nie kwestionuje. W takim stanie rzeczy zachodziła

podstawa do odrzucenia skargi kasacyjnej na podstawie art. 398 4 § 3 w zw. z art.

3986 § 2 k.p.c. (w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia błędnie oznaczono

jednostki redakcyjne przepisów), co oznacza, że zażalenie należało oddalić, o czym

Sąd Najwyższy orzekł stosownie do art. 3941 § 3 w zw. z art. 39814 k.p.c.