Legislator Jurisprudence & Législation
IV CZ 67/12 Généré par l'IA

Supreme Court dismisses appeal for lack of legal standing due to unrepresented party filing directly.

Numéro de cause IV CZ 67/12
Autorité / Tribunal
Juridiction Pologne (PL)
Issue du litige Rejeté (Dismissed)

Synthèse Legislator

Généré par l'IA

The Supreme Court dismissed the debtor's appeal against a district court's decision to reject a writ of appeal. The debtor filed the appeal personally without a lawyer, violating the mandatory representation rule for Supreme Court proceedings, and the appeal targeted a procedural order rather than a final judgment. Consequently, the court ruled that the appeal was inadmissible due to the party's lack of legal standing and the improper subject matter.

Regeste Legislator

Généré par l'IA

Art. 871 § 1 k.p.c.; Art. 398 § 1 k.p.c.; In proceedings before the Supreme Court, parties must be represented by lawyers or attorneys-at-law; an appeal filed personally by a party lacking such qualifications is inadmissible.

Mots-clés

Généré par l'IA
legal standing mandatory representation inadmissible appeal Supreme Court procedure procedural order

Dispositions légales citées

Généré par l'IA
Art. 871 § 1 k.p.c.
Ponadto zwrócił uwagę, iż, stosownie do art. 871 § 1 k.p.c. w postępowaniu
Art. 398 § 1 k.p.c.
W uzasadnieniu wskazał, że zgodnie z art. 398 1
Art. 398 § 6 § 2 k.p.c.
W uzasadnieniu wskazał, że zgodnie z art. 398 1
Art. 13 § 2 k.p.c.
w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.
Art. 394 § 2 k.p.c.
Zarzucił naruszenie: art. 126 § 1 k.p.c. w zw. z art. 394 § 3 k.p.c. art. 3941
Art. 394 § 3 k.p.c.
z art. 394 § 3 k.p.c. art.
Art. 394 § 1 § 3 k.p.c.
Zarzucił naruszenie: art. 126 § 1 k.p.c. w zw. z art. 394 § 3 k.p.c. art. 3941
Art. 398 § 14 k.p.c.
W uzasadnieniu wskazał, że zgodnie z art. 398 1
art. 871 § 1 k.p.c
Ponadto zwrócił uwagę, iż, stosownie do art. 871 § 1 k.p.c.
art. 13 § 2 k.p.c
w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.

Jurisprudence citée

Généré par l'IA
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 lutego 2012 r., V CZ 132/11
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 lutego 2012 r., V CZ 132/11, nie
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 21 września 2011 r., I CZ 59/11

Vous souhaitez savoir comment cet arrêt s'applique à votre dossier ?

Analysez cette décision avec la législation fédérale, le droit cantonal, la doctrine et la jurisprudence subséquente dans Legislator AI.

Ouvrir dans Legislator →

Texte complet

Sygn. akt IV CZ 67/12

POSTANOWIENIE

Dnia 5 października 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Barbara Myszka (przewodniczący)

SSN Marta Romańska

SSA Władysław Pawlak (sprawozdawca)

w sprawie ze skargi dłużnika

na czynności Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym

w sprawie egzekucyjnej

z wniosku wierzyciela S. B. S. A. SA z siedzibą w Paryżu, Oddziału w Polsce z

siedzibą w W.

przy uczestnictwie dłużnika A. B.,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 5 października 2012 r.,

zażalenia dłużnika

na postanowienie Sądu Okręgowego

z dnia 20 lipca 2011 r.,

1. oddala zażalenie;

2. przyznaje od Skarbu Państwa - Sądu Okręgowego na rzecz

radcy prawnego J. K. wynagrodzenie w kwocie 120 (sto

dwadzieścia) zł. powiększonej o podatek od towarów i

usług tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej

dłużnikowi z urzędu w postępowaniu zażaleniowym.

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 20 lipca 2011 r. Sąd Okręgowy,

działający jako sąd drugiej instancji odrzucił, skargę kasacyjną dłużnika A. B. od

postanowienia tegoż Sądu z dnia 8 grudnia 2010 r., którym oddalił zażalenie

dłużnika od postanowienia Sądu Rejonowego z dnia 6 października 2008 r.

(odrzucające zażalenie dłużnika na zarządzenie Przewodniczącego w przedmiocie

zwrotu wniosku dłużnika o wyłączenie sędziego).

W uzasadnieniu wskazał, że zgodnie z art. 398 1

k.p.c. skarga kasacyjna

przysługuje w sprawach, w których sąd drugiej instancji wydał prawomocne

orzeczenie merytoryczne lub postanowienie o odrzuceniu pozwu albo umorzeniu

postępowania. Tymczasem zaskarżone postanowienie nie rozstrzyga sprawy

merytorycznie, ani też nie jest postanowieniem odrzucającym pozew albo

umarzającym postępowanie.

Ponadto zwrócił uwagę, iż, stosownie do art. 871 § 1 k.p.c. w postępowaniu

przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub

radców prawnych. W przedmiotowej sprawie zaś dłużnik osobiście sporządził

skargę kasacyjną.

Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia podał przepis art. 398 6 § 2 k.p.c.

w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.

W zażaleniu wniesionym przez profesjonalnego pełnomocnika, dłużnik

domaga się uchylenia postanowienia z dnia 20 lipca 2011 r. i przekazania sprawy

Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania z zasądzeniem kosztów

postępowania zażaleniowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego.

Zarzucił naruszenie: art. 126 § 1 k.p.c. w zw. z art. 394 § 3 k.p.c. art. 3941

§ 3 k.p.c. oraz art. 3986 § 2 k.p.c. poprzez sprzeczne z interesem strony

zakwalifikowanie wniesionego pisma jako skargi kasacyjnej i w konsekwencji

nieuzasadnione odrzucenie środka odwoławczego dłużnika; art. 130 § 5 k.p.c.

poprzez

jego zastosowanie; art. 871 § 1 k.p.c. poprzez niezasadne przyjęcie,

że brak

podpisu

profesjonalnego

pełnomocnika

na

środku

odwoławczym

skierowanym do Sądu Najwyższego ma charakter braku nieusuwalnego.

Sąd Najwyższy zważył co następuje:

Odrzucony środek odwoławczy dłużnika zatytułowany przez niego jako

„skarga kasacyjna i zażalenie”, a potraktowany przez Sąd drugiej instancji jako

skarga kasacyjna, został sporządzony z naruszeniem art. 87 1 § 1 k.p.c. W związku

z tym taki środek odwoławczy niezależnie od nazwy, którą mu nadała strona

pozbawiona

zdolności

postulacyjnej

podlegał

odrzuceniu.

Stosownie

do

powołanego przepisu, w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje

zastępstwo stron przez adwokatów i radców prawnych, co oznacza, iż skarga

kasacyjna czy też zażalenie powinny być sporządzone

i podpisane przez

profesjonalnego pełnomocnika, chyba że strona jest osobą mającą kwalifikacje

wskazane w § 2 tegoż artykułu. Konsekwencją braku zdolności postulacyjnej strony

jest niedopuszczalność środka odwoławczego skierowanego przez nią osobiście do

Sądu Najwyższego, skutkującą odrzuceniem go bez wzywania o jego uzupełnienie

(zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 lutego 2012 r., V CZ 132/11, nie

publ. i z dnia 21 września 2011 r. I CZ 59/11 nie publ.).

Po drugie, wniesiony przez dłużnika środek odwoławczy podlegał odrzuceniu

nie tylko na podstawie wskazanej przez Sąd drugiej instancji, tj. art. 3981 § 1 k.p.c.,

ale także ze względu na treść art. 3941 § 2 k.p.c. Mianowicie, postanowienie,

którego dotyczył ten środek było wydane w wyniku kontroli instancyjnej,

a w dodatku nie było orzeczeniem kończącym postępowanie w sprawie, jak

również ze względu na przedmiot sprawy zażalenie nie było dopuszczalne, skoro

w tego rodzaju sprawach (skarga na czynność komornika) skarga kasacyjna jest

niedopuszczalna.

W tym stanie rzeczy Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 398 14 k.p.c.

w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.

O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielnej dłużnikowi z urzędu

w postępowaniu zażaleniowym orzeczono w oparciu o przepisy § 12 ust. 2 pkt 2

w zw. z § 10 ust. 1pkt 8 i § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia

28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz

ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę

prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. nr 163, poz.1349 z poz. zm.).